29 Eylül 2016 Perşembe

Delaney & Dembele'yi Sezon İçerisinde O Kadar Çok Anacağız Ki


Thomas Delaney ve Moussa Dembele. Yaz döneminin başlarında Galatasaray'ın öncelikli düşündüğü transfer hamleleri. Gelecek adına öylesine hamlelerdi ki, geri dönüşü olan her hamle anlamlı aslında, onlar da öyleydi. Delaney sonrasında Werder Bremen'e transfer oldu, Ocak ayında takıma katılacak. Dembele ise serbest transferdi, yaz dönemi Celtic'e imza attı. Bugün Delaney & Tolga Ciğerci orta sahasını konuşuyor olabilirdik, iki dinamik, tempolu ve 6-8 özelliği barındıran isim. Delaney'in lider karakteri de cabası. Werder Bremen fırsat transferi yapmış oldu, Delaney'in sezon sonunda sözleşmesi bitiyordu ki fiyatın makul olması buradan. Biz 4 milyon avro bonservisi vermedik işte, sonrasında da De Jong'a uzanan süreç. Dembele için ise 2 milyon avro yıllık, 2.5 milyon avro imza ücreti deniliyordu, girmedik o topa. Genç bir adımdı, geleceğe dönük ki bugün Eren Derdiyok & Dembele olabilirdi. Her iki isme baktığımızda da takımlarında büyük iş yaptıkları gibi asıl vitrin olan Şampiyonlar Ligi'nde gündem olmayı başarıyorlar. Bu hafta Delaney ve Dembele'nin haftası gibiydi, Delaney'in attığı muhteşem gol ve Dembele'nin Manchester City'e attığı 2 gol..

28 Eylül 2016 Çarşamba

Önümüzdeki 5 Maç, Benim Hedefim En Az 13 Puan


Önümüzdeki 5 maç böyle, kabaca bir hesap yaptığımda da 13 puan görüyorum. Şu 5 maçta 13 puan da gayet iyidir düşüncesindeyim ki hedefi şampiyonluk olarak koyduğumuz ortamda da olması gereken bu zaten. Kimseyi hafife almıyorum tabii, baştan belirteyim, her maç kendi içerisinde zorlu. Antalyaspor'la bu pazar günü oynuyoruz, saat 16'da. Hem saati hem de bilet fiyatları itibariyle stadın en az 40 bin kişi olacağını düşünüyorum ve Beşiktaş maçının ilk yarısında verilen görüntü de beni çok mutlu etti. Ayrıca Cavanda ve Podolski gibi isimleri de 11'de izleme ihtimalimiz fazla, bu anlamda zorlanacağımızı pek düşünmüyorum. Gençlerbirliği deplasmanı ise ters, tam da Milli Takım dönüşü olması bizi zorlayacaktır. Genellikle bu dönüşlerde zorlanırız ve Stancu gibi de bizi asla boş geçmeyen bir ismin varlığında bu maçta puan kaybı olası görünüyor. Trabzonspor maçının özelliği ise şu, herkes gerçek anlamda Galatasaray'ı o maçta göreceğiz diyor. Sakatlar da dönüyor tabii, yeni bir sakatlık olmazsa Nigel De Jong, Sigthorsson gibi isimler de sahada olabilir ve taşlar yavaş yavaş yerine oturmaya başladı. Kendi sahamızda kesinlikle rahat kazanmamız gereken bir maç olduğunu düşünüyorum. Adanaspor deplasmanının özelliği de uzun zamandır Adana'ya gitmemiş olmamız, güzel olacak. 29 Ekim'e denk geliyor, Adana'da güzel de bir hava, ortam olur. Ligin zayıf takımlarından biri olduklarını düşünüyorum, böyle deplasmanlarda puan kaybetmemek lazım. Başakşehir maçı ise içeride de dışarıda da son derece zorlu maçlar. İyi bir sistem takımı görüntüsündeler ve lige de fazlasıyla iyi başladılar. Tabii o güne kadar neler olur bilinmez ama garanti 3 puan diyemeyeceğimiz ama şampiyonluk deniliyorsa da kazanılması gereken bir maç..

Son 3 Yılın Şampiyonu 3. Turdan Başlıyor, Statüye Sevgilerle


En son burada bırakmıştık, son 3 sezonda olduğu gibi Statü çok ilginç ama, lig sıralamasından yola çıkılıyor ve kupayı kim kazanmış, ne yapmış üzerinden bakılmıyor. Geçen sezonun kupa şampiyonu Galatasaray, son 3 yılda da olduğu gibi ama geçen sezonu 6. bitirdiği için 3. turdan başlıyor, bir de bunun gruplar öncesi 4. turu olacak tabii. Ligi ilk 5'de bitirenler ise direkt gruplarda. Maksat ise büyükleri mümkün olduğunca birbirinden uzak tutmak. Çeyrek finallerde bile karşılaşmasınlar diye ellerinden geleni yapıyorlar diyebilirim, geçtiğimiz sezonlarda da yazdım bunu. Anlamsız bir statü, oysa bu kupaların güzelliği sürprizlerinde yatar, sürpriz bir takım yarı finale kadar yürür mesela. Ama bunun yolu da her takımı 1. veya en kötü 2. turdan kupaya başlatmak ve maçları tek maça indirmekten geçiyor. Almanya'nın sistemi en güzel örnek mesela ama bizde ise ne kadar maç o kadar iyi mantığı ve bunun yanında büyükler dediğimiz takımların da mümkün olduğunda yarı final veya finallerde karşılaşması. Neyse, 3. turda rakibimiz Dersimspor. Ben deplasmanda oynamayı isterdim, kura öncesi de düşüncem Galatasaray'ı izlemeye hasret şehirlere gitmekti. Dersimspor da o takımlardan biriydi ama TT Arena'da oynayacağız. Pozitif yanı şu olabilir, zor şartlar ve zeminler altında değiliz, sakatlık riskini düşürüyoruz ama ben yine de deplasman isterdim..

Sigthorsson'u Bekliyoruz, Anket Öyle Söylüyor


Sigthorsson, Nigel De Jong, Cavanda ve Serdar Aziz. 4 yeni transfer ve ortak noktaları da henüz kendilerini izleyememiş olmak. Eren Derdiyok ve Tolga Ciğerci'nin büyük fark yarattıkları ortamda (hatta Bruma'yı da yeni transfer sayalım), bazı transferleri hala göremedik. Nigel De Jong'un 45, Cavanda'nın da 10 dakikası sayılmıyor, kim ne anlayabildi ki o anlarda. Ben de takipçilere sorayım dedim, bu dörtlüden en çok hangisi daha heyecanla bekleniyor diye. Sigthorsson yüzde 43 ile lider çıktı ve büyük fark yarattı, bunu beklemiyordum mesela. Geçen sezon adı geçtiğinde isyan ediliyordu, bu sezon ise en çok beklenen isimlerden biri. İhtiyaçtı, Beşiktaş maçında da Eren Derdiyok oyundan düştüğünde çok aradık. Kendisi hamle şansı demek ki kulübe açısından kıymeti büyük olacak. Nigel De Jong ise yüzde 26 ile 2. sırada, onun 2. sırada kalması da Tolga Ciğerci kaynaklı. Öyle bir katkı verdi ki şu an Nigel De Jong döndüğünde nasıl bir orta saha şekillenecek bilmiyorum. Ama bazı durumlarda orta sahayı üçlemek adına öyle değerli ki. Neyse, yüzde 19 ile de Cavanda 3. sırada yer almış. Beşiktaş karşısında 10 dakika izledik, Antalyaspor maçıyla da 11'de izlemeye başlarız. Temposu, amansız bindirmeleri çok büyük bir koz olacak diye düşünüyorum. Serdar Aziz ise yüzde 12'de kaldı, insanların beklentisi öylesine düştü ki kendisini kabul ettirmesi zor olacak. Gerekliliğini, paraları hep tartıştık ama mevcut kadro üzerinden yorumluyorum, şu takımda oynar, iyi de oynar. Ama işte o sakatlıklar..

27 Eylül 2016 Salı

Nuri Şahin & Galatasaray, 6 İla 8 Arası


Dortmund günleri bitti, orası net. Yeniden Dortmund'a dönüşü de tutmadı, özellikle de Klopp'un ayrılmasının ardından Tuchel çok fazla durmadı üzerinde. Hakkı da var, elinde geniş bir kadro var ki Nuri Şahin'in de yaşadığı uzun sakatlık dönemleri oldu. Uzun zamandır sağlıklı, herhangi bir sakatlık gelişmesini duymadık ama 18'e dahi giremiyor, rotasyonun herhangi bir parçası değil. Ellerinde de sayısal anlamda geniş ve genç bir kadro var, bu durumda da Nuri Şahin'e bir yer kalmıyor. Ocak ayında ayrılığı kaçınılmaz görüntüde.

Yaz dönemi de Nuri Şahin'i zorladığımızı biliyorum, Galatasaray'dan teklif almıştı, hatta Dortmund'la da kiralık anlaşması için anlaşıldı ama Nuri Şahin kalmak istedi, son bir kez daha şansını zorlamak adına ama kendine yer bulamadı, gözden iyice düştü. 28 yaşında, o kadar genç hayatımıza girdi ki daha yaşlı gibi bir algı var ama hala 28, ayağa kalkmak adına da belki de son şansı.

Dortmund'dan ayrıldığı ve Real Madrid'e gittiği dönem Bundesliga'nın en iyisi seçilmişti. Dortmund da öyle bir sistem ki Nuri Şahin sonrası İlkay Gündoğan'la o yapının da üzerine koydu. Nuri Şahin'in ise Real Madrid günleri olmadı, sakat gitti ve geri döndüğünde de yine yer bulamadı. Sonrasında Liverpool'a kiralık gidişi, yine tutunamadı ve Dortmund'a döndü. O zamandan bu yana da rotasyon içerisinde bir var bir yok, Tuchel sonrası ise hiç yok diyebiliriz.

Türkiye'ye dönüşü hep gündem oldu ama o düşünmedi. Bu saatten sonra mutlaka düşünecektir, Galatasaray'ın da bu konuda bir hamle yapabileceğini düşünüyorum. Aslında Fenerbahçe'nin böyle bir yaratıcı futbolcuya daha çok ihtiyacı var orta sahasında ama onlar daha çok 10 numara düşündü. Nuri Şahin ise 8 ile 6 arası diyelim. Tolga Ciğerci gibi iki orta sahamız olsa mesela, arkalarında Nuri Şahin'i "regista" tadında kullanmak öylesine mümkün ki. Ya da 4-2-3-1 düzeninde de Tolga Ciğerci'nin yanında Selçuk İnan'a göre daha bir tamamlayıcı sanki. Hem sol ayaklı olması, hem 28 yaşı, hem de 6 numara özelliğini daha çok barındırması.

Selçuk İnan'ın yükünü de sırtladı şu sıralarda Tolga Ciğerci, tempo yapması, rakibi bozan bir numaralı isim olmasının yanında da topla da dikine giden, hücumda şut arayan o. Nuri Şahin için bir diğer algı da güçsüz olduğu ya da sert olmadığı yönündedir ama 6 özelliği iyidir, top kapar, kayar, hareketlidir, Selçuk İnan'ın 6 numara özelliğine göre daha mücadelecidir. Kafamda da Tolga Ciğerci ile daha iyi bir ikili oluşturabileceği fikri beliriyor.

Bu durumda Nigel De Jong ne olacak gibi bir soru mutlaka gelecek ya da Selçuk İnan'ın durumu. Yaz dönemi de bazı ayrılıklara gebe, mesela sözleşmesi biten bir Mehmet Ekici de olacak. 8 numara alternatifi yönünde o yönde de bir adım atılabilir, onu da sonra yazarım ama Nuri Şahin beğendiğim bir isimdir, Galatasaray'da yapabileceğine, yükseleceğine inandığım bir futbolcu. Hamit Altıntop şu an alternatif niyetine kulübede duruyor mesela, ben hala orta sahanın doğru şekilde olmadığını ve rotasyonun sağlanmadığına inanıyorum. Elimizde 3 iyi orta saha var, bu sayı da bence yetersiz. Nuri Şahin'i en azından kiralamak doğru yol olacaktır.

Maliyeti de uygun olur, Grosskreutz transferini hatırlarsınız, ne kadar uygun şartlara bitmişti. Nuri Şahin'in de o duruma geldiğine inanıyorum ve Almanya hatta Türkiye içerisinde mutlaka başka talipleri de olacak ama Galatasaray'a sevgisinden kaynaklı teklif gitmesi durumunda ilk tercihi de biz olabiliriz. Galatasaray'a yakıştırdığım ve keşke gerçekleşsin dediğim bir hamle. Dün bu konuda bir anket açtım hatta, yüzde 60 pozitif bakıyordu..

26 Eylül 2016 Pazartesi

112.6 Km Kat Edilen Mesafe, Galatasaray'ın Belki de En Çok Gelişen Özelliği


112.6 km ile bu sezon en çok mesafe kat ettiğimiz maçı geride bırakmışız. Bu anlamda da sürekli bir yükseliş içerisindeyiz. Karabük karşısında 109.4 km, Akhisar karşısında 104.3 km, Kayseri karşısında 107.6 km, Rizespor karşısında ise 108 km mesafe kat etmişiz. Beşiktaş maçında biraz daha yükseldi bu sayı ki mücadele anlamında asla geri durmadık, oyundan da kolay düşmüyoruz. Geçen sezon önde olduğumuz ve kaybettiğimiz maçları çok konuşurduk, 

60. dakikadan sonra nefesler kesilir ve rakiplerin geri dönüşlerine şahit olurduk. Beşiktaş'ta geri döndü ama 2 bireysel hata neticesinde, 90+'da yine kazanabilirdik, 80'den sonra hızlandık, oyunu dengeledik. Geçen sezon olmayan bir özellikti bu Galatasaray'da. Bunlar iyi çalışmanın ürünü, sezon içerisinde de daha net bir şekilde ortaya çıkacaktır.

Sneijder'in koşu istatistikleri de gayet iyi. Geçen sezonun kayıp adamlarından, mücadele etmiyor, hareket edemiyor, çok kilo aldı üzerinden yorumlar yaptığımız bir futbolcuydu ama bu sezon ayakta, savaşıyor ki o da giderek yükseliyor. Karabük karşısında 10.6 km, Akhisar karşısında 10.1 km, Kayserispor karşısında 10.2 km, Rizespor karşısında 10.4 km ve Beşiktaş karşısında da 10.8 km. 10 km'nin aşağısına düşmüyor, takımın da maç içerisinde en çok koşan 3-4 ismi arasında mutlaka görmeye başladık.

Tabii bu işin zirve ismi Tolga Ciğerci ki Avrupa'da da bu alanda 9. sırada. Karabük maçında 12.5 km ile başladı ve devamında Akhisar karşısında 11.3 km, Kayserispor karşısında 12.1 km, Rizespor karşısında 11.8 km ve Beşiktaş karşısında 12 km. Bunu da yaparken sadece mücadele anlamında değil, pas istatistiklerinde de zirvede, maç içerisinde topla en çok buluşan futbolcu anlamında da. 

Cumhur Önder Arslan'a da haber için teşekkür edelim, algı dedik ama iyiyi gören ve bunun üzerinde duran, severek takip ettiğimiz kalemler de var..

İyi Yoldayız ve Gelişen Bir Oyun Var Ama Konuşan Yok


Her gün yeni bir kaos, yeni bir negatif algı yaratma çabası. Böyle haberlere uyanıyoruz, bugün de Riekerink kaynaklı en az 3 tane olumsuz haber okudum. Doğrudur, yanlıştır bir yana. Israrlı şekilde bir saldırı var, her negatif noktanın en dibine kadar iniliyor ki taraftar Riekerink'in arkasında, algı peşinde koşanlar baltayı taşa vuracaktır.

Mevzu da Riekerink'in oyuncu değiştirme konusu. Bu konuda eleştiriyi yaptık, gerçekten de oyuncu değişikliği anlamında geç kalınıyor. Geride olduğumuz, skoru aradığımız anlarda değil ama bu durum, oyunu tutmamız gereken anlarda geç gelen değişiklikler bu konu. Zamanla düzelebilecek, gelişme sağlanabilecek bir durum ama, mutlaka Riekerink de farkında. 

Bundan ziyade oyunun gelişimini konuşalım. Büyük çoğunluğun maç öncesi görüşü "beraberlik" ihtimalinin müthiş olacağı, daha da kötüsü hiç şansımızın olmadığı yönündeydi. Oysa galibiyeti kaçıran taraf oldu, maalesef ki Chedjou'nun 2 bireysel hatasıyla. İlk yarıda oynanan muhteşem bir deplasman oyunu, en az 60 dakika rakibini kendi istediği tempoda tutan ve maçı yönlendiren bir Galatasaray. Bu büyük bir gelişimdir, beklentilerin üzerinde bir durumdur ama kimse konuşmuyor.

Şunu tartışalım ama, acaba hocanın teknik ekibi yeterli mi? Kaleci antrenörü ve kondisyoner noktasında istediği adımları attı ama Ayhan Akman ve Orhan Atik isimlerinin yeterliliğini tartışabiliriz. Şunu biliyorum, Riekerink yanında bir Hollandalı yardımcı da istiyordu ama kabul görmedi. İlk etapta yönetim kondisyoneri kendi buldu ama Riekerink yetersiz buldu, sonrasında istediği isim getirildi. Zamanla olacak sanki bu da.

Haber şu, Riekerink 60. dakikada Sabri Sarıoğlu & Cavanda değişikliğini yapmak istemiş ama Orhan Atik "henüz erken" diyerek buna mani olmuş. Doğru mu, yanlış mı bilmem ama Riekerink'in böyle yönlenmemesi gerekiyor. Önde olduğumuzda da hamle yapmaktan çekinmemeli, aynı 11'in 90 dakika zirve noktasında kalması imkansız olacak. Zamanla da bunun gerçekleştiğini göreceğiz. İyi yolda olduğumuzu ve oyunun geliştiğini tekrar söylemek isterim.

25 Eylül 2016 Pazar

Ama Podolski, Belki de "Ama" Söyleminden Kaynaklı Bizim Yarattığımız Bir Durum


Gezer, tozar, tatili uzun tutar, Almanya'dan dönmek bilmez ve bizler de bu duruma tepki gösteririz. Geçenlerde Podolski nerede diyordum. 5 gün önce uzun uzun yazmıştım, dileyen tekrar okuyabilir ki hala da aynı düşünüyorum, yarın bu durum tekrarlandığında da aynısını düşüneceğim;


Ama Podolski işte, belki de bu "ama" söyleminden kaynaklı bizim yarattığımız bir durum bu. Değişeceğini de düşünmüyorum, Podolski bu, alışmamız iyi olacak. 2. sezonumuza giriyoruz ve bu takımın en önemli kozlarından biri.  Kendisini de arıyoruz, burası kesin. 

İyi bir hücum hattı var, verimi de yükselen. İstatistiklere de baktığımızda hücum anlamında atılan gol sayısı dışında bir Galatasaray üstünlüğü var.  Gol sayısının yükselmesi de Podolski'den geçecek, şut arıyoruz, yine bu konuda da öndeyiz ama geçen sezonun gerisinde. Podolski'yle hallolacak bir sorun, bekliyoruz bu anlamda, takıma geç de olsa dönmesi güzel.

Tabii bir adalet söz konusu, hakkını verelim ki Yasin Öztekin bu süre zarfında iyi işler çıkardı ve Antalyaspor karşısında da 11'de olacaktır ama Podolski'yi hamle anlamında kullanabilmek değerli olacak. Milli ara sonrasında da forma büyük ihtimalle onun olacaktır. Bu da hücum kalitesine çok büyük bir artı daha.

İlerleyen süreci ise bilemem, yaşadığımız bu sorunları ileride de yaşayacağız. Dediğim gibi, Podolski bu. Teklif gelir belki ileride, satılır ya da kalır, bilmiyorum. Kaldığı süre zarfında Podolski çok önemli bir isim olmaya devam edecektir..

Riekerink.. Tam da Bu Yüzden


Şans ve şanssızlık, hepsi bir arada. Son dakikada o pozisyonun Josue'e gelmesi büyük şans, atacağı golle şu an kahramandı. Şanssızlık ise kaçan golde, doğruyu düşündü ama ayağı takıldı, topu sağından soluna çekerken. Sonrasında pas düşündü, ortalık karıştı ve pozisyon kaçtı. Dönüşünde golü yiyebilirdik, o durumda da Josue infaz edilecekti ama şu fotoğraf aynı kalırdı. Riekerink gider ve ilk iş Josue'ye sahip çıkardı. Adamdır, tam da bu yüzden. Müthiş bir karakterdir, kendisine sahip çıkmamız gereken bir isimdir, yine tam da bu yüzden..

Epik Bir Son, Beşiktaş 2-2 Galatasaray


Maç öncesinde ayrı bir hikaye yazardık, maçın geldiği konum itibariyle ayrı. Vodafone Arena'dan beraberlikle ayrılmak asla kötü sonuç değil ama ilk yarıda son yılların belki de en iyi deplasman oyununu oynayıp ve 2-0'lık skoru alıp, 70-80 arasında iki Chedjou hatasıyla birlikte maçın 2-2'ye gelmesi beni üzüntüye itti, kaçan bir galibiyet söz konusu.

Geçen sezonu düşündüm, o imkanlar dahilinde sağ açık defansif bir isimdi mesela, Sabri Sarıoğlu ile bir enerji denenmişti ki 60 dakikada başarılı oldu. Hatta herkes Galatasaray'ın öyle bir oyun oynayamayacağını düşünüyordu. Şimdi şartlar değişti, aynı 11 üzerinden devam edilebiliyor ki kendi oyunundan da ödün vermeyen bir Galatasaray var. 

Bunu ne kadar başarabileceğiniz rakip ve şartlarla ilgili bir durum ama Galatasaray'ın planı iyiydi ve 1-0'ı öyle bir anda yakaladı ki beraberinde Beşiktaş'ın düşündüğü hücum ve açık alan üzerinden yürüyen Galatasaray'ı etkili gördüm. Pozisyon da verilmedi, Oğuzhan Özyakup'un kaybolduğu ve Gökhan İnler'in yönlendirdiği takım organize olamadı. Galatasaray ise Sneijder'in üzerinden kanatları iyi görerek Bruma & Yasin Öztekin ikilisiyle etki yarattı ve Bruma'nın farkı 2-0'ı da getirdi.

Mesele de burada başlıyor, ilk yarıda müthiş bir deplasman oyunu ve 2-0'lık skor avantajı var. Beşiktaş ise Talisca & Aboubakar ile farklı bir düzene geçti. Çift forvet + Talisca'yı kanata atarak ama merkez gibi oynadı, daha doğrusu hücumu yönlendiren, taşıyan isimdi. Fark yarattı tabii, Beşiktaş baskısı beraberinde geldi, pozisyonlar da bulmaya başladılar ama Riekerink'in bir hatası var ki bunu sık tekrarlıyor. Bir anlamda şu oldu, Şenol Güneş'in ilk yarıda altın tepside sunduğu maçı Riekerink de ikinci yarıda aynı ikramla devam ettirdi.

Gerideyken sorun yok, hücum anlamında oyuna hamlelerle bir çaba oluyor ama öndeyken sıkıntı, aynı hamle becerisi gerçekleşmiyor. Geçen sezon kulübe yoktu, bu sezon iyi bir kulübe var ama ısrarla bekliyoruz önde olduğumuz maçlarda. Oyunu tutmak, tempoyu düşürmek, biraz daha rakip sahada kalabilmek adına hamle gelmiyor. Cavanda & Josue hamleleri doğruydu ama geç kalındı, onlar oyuna girdikten sonra Beşiktaş'ın baskısı biraz olsun kırıldı, oyun dengelendi mesela. Sinan Gümüş'le de biraz daha hareket dedik ama 80'den sonra, çok bekliyoruz. Ya da orta saha üçlenebilirdi, maalesef izledik.

Gelişen bir Galatasaray var ama, Riekerink'in başarılı olduğunu düşünüyorum. İlk yarıda da gördük ki doğru oyunu oynayabiliyoruz, mükemmel bir deplasman oyunu vardı ilk yarı. Hamle konusunda sorunlar var, Riekerink'in potansiyeli ve felsefesi olduğunu hep söylüyorum ki o da bir futbolcu edasında aslında, gelişmeye çalışıyor. Bir anlamda da teknik direktör yaratıyoruz, başarılı da olacağız diye düşünüyorum.

Maçın 2-2'ye gelmesinden ziyade yenen goller üzücü nokta. Chedjou'nun 2 hatasından gelen goller, ikinci golden ziyade ilk gole takıldım. Marcello'nun kafası, boş olmasını da geçtim, o vurmasa Talisca vuracak. Chedjou önde kaldı, rahatsız edemedi ve bunlar 7-8 dakika içerisinde gerçekleşiyor. Bir anda oldu olan, kim anladı 2-2'yi. 70'e kadar işler iyiydi ama maalesef savunma konusunda atılması gereken adımı atamamanın neticesi. Beşiktaş'ın da aynı sorunu kaleci anlamında var mesela, bunca yatırım arasında kaleci konusunda doğru adımı atmamaları büyük faturalar yaratabilir.

Epik bir maç sonuydu. 90+3'de Josue'nin kaçırdığı gibi, her şeye rağmen galibiyet fırsatı eldeydi ama yaşanan şanssızlık büyük. Sneijder mükemmel getirdi ve bıraktı, Josue ise doğru hareketi düşündü aslında, sağına gelen topu soluna çekip vuracaktı ama ayağı takıldı. Devamında da pas düşüneyim derken top kaybedildi, daha da kötüsü gelişen kontra. Quaresma öyle boş kalmış ki kaybedebilirdik maçı, kaçırdığımız gol üzerine de yıkımı daha büyük olurdu. Epik bir hikaye yazılabilirdi.

Eren Derdiyok'un 45'de aldığı darbe sonrası sakatlığı oldu, sonra da dönemedi, ikinci 45'de hayalet gibiydi. Sightorsson iyi bir hamle olabilirdi, maalesef yok. De Jong'un da varlığında daha da sert bir takım ve orta sahayı üçlemek mümkündü ama o da yok. Dönecek bu isimler, daha da iyi olacağımızı düşünüyorum. Hepsinden ötesi Podolski, Josue'nın kaçırdığının ona geldiğini düşünün.

İşin özü, Beşiktaş deplasmanından alınan 1 puan iyidir ama 2-0'dan 2-2'ye gelmenin yarattığı üzüntü büyük oldu ve galibiyetin kaçtığını düşünüyorum. Tolga Ciğerci'nin yine tek başına orta sahada verdiği bir tempo savaşı var, atlamamak gerekir. Atiba & Gökhan İnler gibi iki sert ve tempolu ismin karşısında. Onun dışında her şey ilk yarıda kaldı, Sneijder'i de Bruma'sı da. Beşiktaş tempo yapmak istedi ve yaptı, baskı da geldi. Talisca'nın yarattığı fark da büyük oldu ama Chedjou'nun bireysel hatalarından kaynaklı yenen goller işte..

24 Eylül 2016 Cumartesi

Günlerden Galatasaray, Rakip Beşiktaş.. O Zaman Biraz Yakım Nostalji


Bugün günlerden Galatasaray dedik, rakip Beşiktaş. Vodafone Arena'da Galatasaray adına ilk maç, deplasman yasağının kalkması da maç öncesi güzel hareketlerden. Madem gündem Beşiktaş, yine yakın bir nostalji yapalım ve eskileri biraz olsun analım. 


Milan Baros ile başlıyorum, Beşiktaş maçlarını çok seven isimlerin başında gelir. Fotoğraftaki maçta da 3 gol birden atmıştı, büyük golcüydü. Fenerbahçe maçında direkten dönen topun neredeyse her şeyin önüne geçmesi ne kadar acı.


Beşiktaş maçlarında daha çok gol kimliğiyle ön plana çıkardı. 9 maçta 4 golü var, belki de kariyerinde en çok gol attığı takım Beşiktaş olabilir. Bu maç öncesinde de Melo gibi sürpriz bir gol ayağı arayacağız, Tolga Ciğerci'ye mi kısmet dersiniz.


Olimpiyat Stadı'nda 2-0 kazandığımız Beşiktaş maçı ve Burak Yılmaz'ın o kötü zeminde neredeyse kendi yarı sahasından başlayarak attığı depar. İsmail Köybaşı ve Ersan Gülüm yetişemedi kendisine, gerçekten mükemmel bir goldü. Kral'a da selam olsun.


Didier Drogba, Beşiktaş'ı da boş geçmedi doğal olarak. Yine yer Olimpiyat Stadı, 1-0'dan çevirdiği ve 2-1'e getirdiği maç. O gün çok sevindik ama Fatih Terim'in son maçı olduğunu nereden bilebilirdik.


Şampiyonluğun geldiği karşılaşma, 33. haftada 2-0 kazandığımız Beşiktaş maçı. Sneijder'e bu maçtan 1 hafta önce şöyle demişlerdi, kariyerinde hiç Beşiktaş golü yok. O da haftaya görüşelim diye cevap verdi ve şampiyonluğun imzasını o maçta attı.


2-1 kaybettik bu karşılaşmayı, maçı 1-1'e getiren golü atmıştı Kewell. Fotoğrafın ise özeti şu, 7'den 77'ye, tüm ezeli rakiplere kadar herkesin çok sevdiği bir isimdi. Formayı kafasına uzatıp, bu sevinci de unutulmazlar arasına girdi.


Sasa İliç, o da unutulmazlardan. Sessiz, sedasız ama yürekten katkı vermişti, büyük futbolcuydu. 3-2 kazanmıştık bu maçı, ilk yarısını 2-1 geride kapatıp. Iliç'in 2 golü vardı bu karşılaşmada, maçı çeviren isim.


Gol Elmander'in, 90+'da attığı bu golle 3-2 galip gelmiştik ve şampiyonluk yolunda çok büyük bir isyandı bu. Elmander vazgeçmemek demekti, o gün de vazgeçmedik ve kazandık. İlk fotoğrafta zaten bu golün sevinci, öyle bir ortam vardı işte.


En iyisini en sona bıraktım, Hasan Kabze ve şampiyonluk yolunun en keskin virajı. 1-0 gerideydik, şampiyonluk gitti derken sahneye Hasan Kabze'nin çıkması ve attığı 2 gol. 90+'da attığı son golü unutmak mümkün değil zaten, o gol öyle bir gol ki Hasan Kabze'nin daima başımızın üzerinde yeri var..

23 Eylül 2016 Cuma

Umut Bulut & Eren Derdiyok Kıyası, Kaliteye Selam Olsun


Nereden nereye diyeceğimiz bir konu, bu kıyasın üzerine de konuşulur. Umut Bulut'un 1 sezonu ile Eren Derdiyok'un 4 maçının kıyaslanması üzerine güzel bir istatistik. 

Geçen sezonla bu sezonu kıyaslayarak başlayalım aslında. Geçen sezonu felaket geçirdiğimiz doğru ama bir konuda iyi bir şey yazılacaksa o da hücum anlamında olur. Hücum konusunda sorun yoktu, gol anlamında sıkıntı yaşanmadı. Podolski'nin gol sayısı önemliydi burada, eleştirilen Burak Yılmaz'ın da oynadığı kısıtlı haftalarda ulaştığı gol sayısı ortadaydı. Umut Bulut'un ise ligde 27 maçı var, attığı gol sayısı sadece 4.

Bu sezon ise hücum organizasyonları tam oturmadı aslında, baskıyı uzun bir süre rakip kalede hissettirmek anlamında zorlanıyoruz. Daha çok bireysel yeteneklere bakıyor iş, Eren Derdiyok'u da gerçek anlamda kullanamadığımızı düşünüyorum. Duvar özelliği mesela, servis özelliği, gerçek anlamda kullanamadık. Kenarlardan da yeteri kadar beslemiyoruz, belki de Drogba'dan bu yana hava hakimiyeti konusunda en iyi isim olmasına rağmen.

Buna rağmen 4 haftada 4 gol, 3'ü kafayla, 1'i ise jeneriklik. 27 hafta ile 4 haftayı kıyaslıyoruz burada, Umut Bulut'un geçen sezon lig boyunca ulaştığı gol sayısına 4 haftada ulaştı Eren Derdiyok. Kalan istatistiklerde de birkaç hafta içerisinde Umut Bulut'u yakalayacaktır, gerçek anlamda nereden nereye konusu, Galatasaray'ın forvet kalitesi anlamında geldiği nokta. Daha Podolski de gelecek, Sigthorsson'u izleyemedik daha. 

Hücum organizasyonu da oturduğunda görüntü iyi olacak. İyi bir hücum kalitesi oluştu, rotasyon çok güçlü, Riekerink'in bu anlamda yüzü gülüyor olmalı. Vasata tamah etmedi, kaliteyi aradı ve bu kadro kuruldu. Üstelik geçen sezonun maaş sınırının da aşağısındayız, isteyince oluyor, Galatasaray'ı bilmek, benimsemek söz konusu..

Bu Kadar Sık Tolga Ciğerci Yazılır Mı Demeyin, Yazılır..


Lig'de 4 haftayı geride bıraktık, geride kalan haftalarda da Galatasaray'ın en iyi ismi olarak Tolga Ciğerci'yi göstersek hata olmaz. Muhteşem bir giriş yaptı, daha doğrusu büyük fark yarattı. Beklentim vardı, tanıdığım, takip ettiğim ve başarılı olacağına inandığım bir isimdi ama mükemmel bir giriş yaptı ki çok formda. Beşiktaş maçı öncesinde de onun dinamizmi ve temposuna büyük ihtiyaç olacak. Beşiktaş orta sahası ile güçlüyken, bir anlamda Tolga Ciğerci o tempoyu tek başına üstlenmek durumunda. Rizespor maçı istatistikleri rekorları zorluyordu, topla buluşma, başarılı pas anlamında da. İlk 4 haftada %90'lık pas ortalamasının yanında kat ettiği mesafe ortalaması da 11940 metre. Bu kadar sık yazılır mı demeyin, Tolga Ciğerci yazılır. Yeni Melo bulma değil söz konusu, Tolga Ciğerci kendi farkını yaratıyor..

22 Eylül 2016 Perşembe

Bir Formanın Galatasaray'la Alakası Ancak Bu Kadar Olmaz


Ve 3. forma. Bir Nike klasiği diyelim, seçim hakkını sizin elinizden öyle bir alıyorlar ki yapacak bir şey kalmıyor, razı oluyorsunuz. Bir forma Galatasaray'la ne kadar alakasız olabilirse bu forma da öyle. Galatasaray armasının olduğu her şeye saygım elbette var, işin duygusal ayağında değilim. Kim alır, giyer diye düşünüyorum bu formayı. Liste yapsak, Galatasaray'la alakası olmayan formalar gibisinden, 1. sırayı zorlar mı dersiniz? Bence zorlar, formayı beğenmemem bir yana, formanın Galatasaray'la yakından uzaktan alakası olmaması diğer yana.


Nike'nin bazı alternatif renkli, 3. formaları da burada. Inter'in forması da eleştiriliyordu, bir içecek firmasına benziyor gibisinden. Diğer formalara bakıyorum, City'nin, Roma'nın, PSG'nin forması güzel bence. Inter'in forması kötü ama renkle ilgili bir çağrışım yapar ama Galatasaray formasının inanın bir alakası yok. Son yılların en kötü forması olmaya aday, belki de en kötüsü..

SC Nostalji #62; Harry Kewell


99-2000 sezonuna inmek ve Leeds United maçlarını hatırlamak lazım. Uefa Kupası yarı finali, rakip ise o dönemin yükselen değeri. Rakibin kadrosunda da o dönemin altın çocuklarından biri olan Harry Kewell var. Zorlu bir yarı finaldi, saha içerisinden çok dışının konuşulduğu. İstenmeyen olaylar yaşandı, maçlar bir anlamda nefret ortamında oynandı ama finali gören Galatasaray oldu. O günlerden kalma bir sevgisizlik vardı aslında. Çocukluk aklı, rakibin en iyi oyuncusunu sevmiyorduk nedense, Harry Kewell'a da ayrı bilenmiştim.

Leeds United sonrası Liverpool, Kewell yükselmeye devam etti. Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu yaşadı mesela, Baros'un da olduğu bir kadroydu o. Dünya'nın en iyi isimlerinden biriydi ama yaşadığı sakatlık sorunları işte, çoğu futbolcu gibi onun da kariyerini bir adım daha ileriye götürmedi. Devamında da Liverpool kendisiyle devam etmedi, acaba Roma mı olacak diye düşünürken bir akşam ansızın geçen bir alt yazı, Harry Kewell Galatasaray'da. 


Basında böyle bir haber görmemiştim, konuşulan bir hamle değildi. O dönemin diğer yıldızı da Haldun Üstünel olmuştu, sessiz sedasız bitirdiği transferlerle. Kewell ise ilk icraatlarından biri oldu ki bu transferi gördüğümde karışık duygular içine girdim. Leeds United maçlarına gitti aklım, Kewell'ı Galatasaray formasıyla izleyecek olmak gerçekten de karmaşık duygular yaşatacaktı ama bir yandan da Kewell isminin büyüklüğü. Harika bir transferdi ama saha içi kısmına bakıyorduk. Kewell ise daha çok karakteriyle Galatasaray'a damga vuracaktı.

Kewell, Lincoln, Arda ve Baros. 4-2-3-1'in hücum hattına bakar mısınız, şu dörtlünün verdiği hücum keyfini belki hala alamıyorum. İstikrarsız bir takımdı, olmayan bir orta saha rotasyonu önüne kurulan bir hücum hattıydı bu ama buram buram kaliteydi, aralarında gerçekleştirdikleri organizasyonlar ve şık goller. Uefa Kupası'nı kazanma yolundaydı şu takım, sakatlıklar ama daha da önemlisi sabırsız yönetimin esiri olduk. 

Hamburg maçları, unutulmayacak. Bülent Korkmaz'ın Semih Kaya yerine stoper Kewell tercihi. Bu bir hataydı, hem de çok büyük bir hata ama olaya Kewell açısından bakıyorum. O dönem genç ve tecrübesiz bir teknik direktördü Bülent Korkmaz, sonraki yıllarda da başarı sağlayamadı da neyse. Kewell o sorumluluğu aldı, altyapılarda stoper oynadım diyerek. Böyle bir ismin bu sorumluluğu alması büyük olaydır, takımı sahiplenmektir bu. Kewell da Galatasaray'ı sahiplendi, bir çok önemli hareketi var ama unutamayacağım bir numaralı hareketi de bu olmuştu.


Galatasaray formasıyla 91 maçta 34 gol, 17 asist. Sağ kanatta başladı, sol kanada döndü, devamında da forvet oynadı. Rijkaard'lı dönemde şanssız bir Baros sakatlığı vardır, büyük kayıptı. Nonda da maalesef kulübeden verdiği etkiyi 11'de verememişti ve sezonun ilk yarısını Kewell forvet oynayarak bitirdi. O ilk yarının da en iyi futbolcusuydu ama sakatlıklar işte, Galatasaray'da da yakasını bir türlü bırakmadı. Sezonu kapattı, sonrasında gitti diye beklerken yeniden sözleşme uzatıldı ama o kötü Galatasaray içerisinde o da kayboldu gitti.

Galatasaray formasıyla şampiyonluk yaşayamayan futbolcular diye bir liste yapsak (eskiler mutlaka Fatih Terim diyecek), benim jenerasyonumda olan herkesin ilk sıraya Harry Kewell'i yazacağını düşünüyorum. Bugünlerde Watford U21'i çalıştırıyor, teknik direktörlük günlerini başlattı. İleride ne olur bilemem ama umarım o yol Galatasaray'la kesişir. 

Galatasaraylıların asla ama asla unutamayacağı bir isim. Bazı şeyler performanstan öte, Elmander için de öyle değil mi mesela. Mücadelesi ve ruhuyla onu hala unutamadık, her zaman anarız. Bazı isimler böyle işte, Kewell için de geçerli bu. mücadelesi ve ruhuyla Galatasaray formasına çok yakışan bir futbolcuydu ki herhangi bir futbolcu da en fazla bu kadar yakışabilirdi. Duygusal bakarım Kewell konusunda, yeri, kıymeti ayrıdır..

Altyapıda Bir Felsefe Oluşturulmak İsteniyor, Umarım İstikrar Sağlanır


Taner Karaman'ın paylaştığı bir istatistik. Galatasaray A Takım'ının oyununa bağlı U21 takımının da aynı felsefeyle oynadığına yönelik. Riekerink'in bir yandan altyapıyla da ilgilendiğini paylaşıyoruz, fırsat bulduğunda hemen hemen her yaş kategorisini bizzat çalıştırıyor, maçlarını izliyor. Altyapı koordinatörü olarak geldiği Galatasaray'da şartlar onu A Takımı teknik direktörü yaptı ama geçmiş görevi de devam etmekte ki bu da bir felsefe kurmak anlamında önemli. İstikrar önemli tabii, Riekerink ve bu felsefeyle uzun yıllar devam etmek lazım ki taşlar yerine otursun, bir futbol mantığı oluşsun. Galatasaray topa sahip bir oyun oynamayı istiyor, pas yapan bir takım. Rijkaard geldiğinde umutlanmıştık, 4-3-3'ü her yaş kategorisine aktarmak anlamında. Bu anlamda da Jan Derks gibi bir isim altyapı koordinatörlüğüne gelmişti ama 1 sene sürdü bu, haliyle bir gelişim sağlanmadı. Yine böyle bir yola girildi, umarım başarılır. A Takım anlamında da ümitliyim, Riekerink'in büyük destekçisiyim ama şartlar nasıl gelişirse gelişsin Riekerink'in altyapılarda kurmak istediği felsefeyi değiştirmesin bu durum. Bugün hala Sabri Sarıoğlu, Semih Kaya altyapıdan gelen isimler diyoruz, başka bir genç yok. Zamanı geldi yeni isimler yaratmanın..

21 Eylül 2016 Çarşamba

Seyreyle Maziyi #10; Bülent Korkmaz'ın Son Dönemi


Derin nostalji diye de bir yazı dizisi mi yazsam bilemedim. Yakın tarihi irdelemek zevkli, özellikle de böyle fotoğrafları bulduğumda. Almaguer ve Sarr konumuz, Fatih Terim'in 2. döneminin transferleri. Yeni Popescu arayışlarında ilk duraktı Almaguer, o uğurda alındı. Sarr ise genç yeteneklerden, Milan'dan kiralanmıştı, Fatih Terim'in tanıdığı ve güvendiği isimlerden biri. Sağ bek & stoper gibi oynayabiliyordu, o da bir anlamda yeni Capone.

Bir önceki sezonun şampiyonuydu Galatasaray, Bülent Korkmaz & Emre Aşık ikilisi de fazlasıyla başarılı oldu diye düşünüyorum. Popescu'nun ayrılığına rağmen üstelik, bir de bu isimleri destekleyen bir Capone diyelim ama Lucescu onu daha çok sağ bek gibi kullandı. Fatih Akyel, Ümit Davala gibi ayrılıkları da yaşadık çünkü, Perez hamlesi onları aratmadı ama Capone ile de güçlü bir rotasyon vardı.

Hikaye ilginç işte, Capone'yi Galatasaray'a transfer ettiren de Fatih Terim'di, 2. döneminde geldiğinde gönderen de o oldu. Hatalı bir karardı, böyle bir isimden vazgeçmek. Sarr yeni bir heyecandı bu uğurda, mesela Auxerre hazırlık maçını hatırlayanlar bilir, efsane bir performans vardı. İyi de başladı, Lokomotiv Moskova deplasmanında attığı gol ve deplasman galibiyetiyle başlayan Şampiyonlar Ligi ama devamı gelmedi, 6 ayda vazgeçtik. O dönem öyle kolay vazgeçiyor ve gidenin yerini dolduruyorduk ki bugünün mali şartlarının da temelini attık bir anlamda. Yerini doldurduğumuz isim de Suat Usta bu arada.


Almaguer'e gelirsek, geldiğinde Fatih Terim'in açıklaması şuydu "ancak bu yaşa geldiğinde alabildik". Daha önce gündeme geldiğini bilmiyordum. Felipe'yi Fiorentina döneminde de istediği ve aldıramadığı söylenirdi, Galatasaray'a transfer ettirmişti. Almaguer konusunu bilmiyorum, tanıdığım, bildiğim bir isim de değildi. Öyle ki, Galatasaray'da izlediğim en kötü stoper de Almaguer olabilir ama Almaguer & Bülent Korkmaz ikilisinden daha kötü bir ikili varsa o da Frank De Boer & Bülent Korkmaz ikilisiydi.

Bülent Korkmaz büyük bir efsane, üzerine asla toz kondurmam ama son dönemleri sürekli değişen partnerlere denk geldi. Emre Aşık'la iyi ikiliydi, Almaguer'le olmadı. Fatih Terim'in Emre Aşık'ı da kestirip atması hataydı, o dönem kiralık gelen Mehmet Polat'ın da hata olduğunu düşünüyorum. Xavier ise sevindirici bir hamleydi ama ertesi sezon ondan da çok çabuk vazgeçildi ve Frank De Boer geldi. Sonrası ise Ömer Erdoğan, Orhan Ak, Tamas gibi isimler. Bülent Korkmaz hep kaldı ama yanında olan isimler sürekli değişti. Song & Tomas istikrarı derken de Bülent Korkmaz bu isimleri kulübede bekledi.

Micov'un Galatasaray ve İstanbul Sevgisi


Micov'un Galatasaray ve İstanbul sevgisi. 3. yılına girdi ki bu alanda da Galatasaray'ın efsane yabancılarından biri oldu. Sıfırlanan kadrolara alışığız, özellikle de yabancılar anlamında ama Micov her şartta ve fedakarlıklarla Galatasaray'da kalmaya devam ediyor. Bu alanda da mutlaka bir ilk olacak, ilk olmanın da ona yakışacağını düşünüyorum. Galata Kulesi ve Boğaziçi Köprüsünü de dövme olarak koluna yaptırmış, büyük bir bağ bu. Böyle Galatasaraylılar da var..
 

Sportif Cümleler Copyright © 2011 -- Template created by O Pregador -- Powered by Blogger