Sportif Cümleler

Kaçan Balık Tahmin Ettiğimizden de Büyük Oluyor

2012-01-29T18:16:00.004+02:00

Transfer mevzusunda ilginç işler oluyor, garip olaylar okuyoruz ve haliyle de her ne kadar alınan çoğu isim kazanç olarak görünse de alınabilecek bazı futbolcuların alınamaması da kaçan balığın aslında ne kadar büyük olduğunun göstergesi. Sezon başında alamadığımız Klose mesela. Yaşı ne olursa olsun fark yaratabilecek bir futbolcu, yaratıyor da. 33 yaşında ama Lazio'yu sırtladı, o farkı gelmesi durumunda Galatasaray'da da yaratacaktı. Ya da Olcan Adın. Türkiye şartlarını göz önüne alın ve öyle düşünün, onun için ödenen bonservis sadece 3 milyon 250 bin avro. 26 yaşında bu adam, yani önünde güzel bir gelecek var. Trabzonspor'da da yarattığı fark ortada, bir anda hücum anlamında farklı bir Trabzonspor izlemeye başladık, Burak Yılmaz'ın yanına bir de Olcan Adın'ı yazdık yani. Ama biz bu adamı da alamadık, ya da almak için uğraşmadık. Oysa hiç de imkansız transfer değildi, Klose'de olduğu gibi. Şu an geldiğimiz noktayı da yazmıştım zaten, transferin bitimine çok az bir süre kaldı ve hala attığımız somut bir adım yok...

Vedran Corluka & Galatasaray ve Transferin Son Günleri

2012-01-29T15:11:00.007+02:00

Acelemiz yok diye diye transferin son günlerine girmiş bulunmaktayız ve eldeki tek transferin de Yiğit Gökoğlan olduğunu söyleyelim. Bunun dışında Shaqiri ve Amrabat gibi gündemlerle yattık kalktık ama elde birşey yok, asıl istediğimiz kimseyi getiremedik. Fenerbahçe'yi bu tabloda takdir ediyorum işte, Sow'u istediler ve aldılar. Lille'nin asla satmayacağız açıklamasına rağmen ve şu zor durumlara rağmen, 10 milyon avro'ya böyle bir transfer gerçekleştirdiler. İstediğini almak, tutup kopartmak çok önemli. Shaqiri'yi bu anlamda almalıydık, olmadı.

Fatih Terim de haliyle ''teknik direktörümüz ister, biz alırız dendi ama transfer yapamadık'' dedi. Haklı adam, gündem yaratmak yerine icraata dönmeliydik, şu an takviyeye ihtiyacımız var, süre az ama transfer yapmamız da zor. Özellikle de Riera misali sırf transfer yapmak için transfer yaparsak daha zorlu bir durum var. En ihtiyaç duyulan mevkilere de baktığımızda, kaliteli hücumcular arıyoruz. Kanat rotasyonu adına kreatif bir isim ya da yaratıcı bir futbolcu, hatta santrafor gündemi bile var. Hepsi ihtiyaç bunların ama şu an duyulan tek gündemimiz Vedran Corluka.

Bizim diğer eksiğimiz de şu an aramızda olmayan futbolcuların yarattığı boşluk. Baros gibi, son iki haftadır onu mumla arıyoruz ama en önemlisi Eboue. O gittiğinden bu yana oluşan boşluk büyük, takımın bütün ayarları bozuldu neredeyse. Fildişi'nin de gittiği yere kadar gideceğini düşününce bir süre daha aramızda olmayacak. Haliyle de bir sağ bek gerekliliği var, çünkü Sabri Sarıoğlu'nun ayakta durmaya halinin olmadığını görüyoruz, çok yetersiz.

Kısa vadeli bir plan olarak Corluka hamlesi bu yüzden önemli. Hem sağ bek hem de stoper adına güzel bir adım olur, bu da ihtiyaca dönük bir transfer elbette ama asıl heyecanı biz hücum yönünde istiyoruz, asıl ihtiyaç ne olursa olsun bu ve son günlerde sağa sola saldırıyoruz. Corluka misali kiralama modeli ile kısa vadeli bir adım da atılabilir ya da Riera misali sırf transfer yapmak için biri de alınabilir. Geç kaldık çünkü, son günlerin kötü havasını soluyoruz.

Nedir Bu Panik?

2012-01-28T22:09:00.000+02:00

Fenerbahçe ve Beşiktaş kazansa dahi 2. ile puan farkı hala 2 olacak, lideriz yani. Şampiyonluğunda bana göre en büyük adayıyız. Transfer yapmamış olmamız birşey değiştirmeyecek. Şöyle düşünün, ligin ilk devresinde de kötü başladık, istikrarsız gittik, puan kayıpları yaşadık ama ayağa kalktık ve müthiş bir finalle ligin ilk yarısını lider bitirdik, devamında da 9 maçlık galibiyet serisi, yakalanan 5 puan farkı gibi şeyler.

Her takımın inişleri çıkışları olur, kimse her maçını kazanamıyor, her takımın kötü oynamaya hakkı var, puan kayıpları olacak. Eskişehirspor deplasmanı da böyleydi, Bursaspor deplasmanı da. Kötü oynadık, haliyle de puan kaybettik. Bunun son üç haftada olması insanları düşündürdü ama inişler çıkışlar olacaktır, Galatasaray'ın da böyle bir süreç yaşadığını düşünüyorum. Eboue ve Baros'un yokluğu, bazı futbolcuların form düşüklüğü derken bunlar yaşandı. Elmander ve Selçuk İnan da ligin ilk yarısına kötü başladılar ama sonrasında nasıl toparlandıklarını ve yıldızlaştıklarını izledik, yine olur bu.

Anlamadığım bir panik havası oluştu, twitter'a falan bakıyorum da müthiş bir panik havası var. Bir anda bitti Galatasaray, şampiyonluktan falan koptuk, kırılma anını yaşadık gibi. Transferler yapılmadı, yönetimle Fatih Terim arasında sıkıntılar var, o bunun önünü kesti, Fatih Terim'in Keita ve Ronaldinho gibi isimleri istememesi hataydı, Yiğit Gökoğlan ve Sercan Yıldırım şöyleydi, Riera hiç oynamamalıydı falan filan. Ama alt tarafı bir maç kaybettik, ilk defa yenilmiyoruz ve en iyi sezonlarımızda da çok maç kaybettik, hem de inanılmaz kötü futbollarla.

Panik havasına gerek yok, böyle bir yazıyı da yazmaya gerek yoktu aslında ama okuduklarımı gördükçe şok içerisindeyim. Oldu da Elmander'in ilk yarıda yakaladığı pozisyon gol olsa ve biz bugün galip ayrılan taraf olsak bütün bunlar konuşulmazdı, işimize bakıyorduk. Yine bakalım işimize, her takımın inişleri çıkışları olur ve unutmayalım, bu noktaya Fatih Terim sayesinde geldik ve ne olursa olsun Terim hakkında konuşurken biraz düşünelim yani. Yakalanan galibiyet serilerinin ardından gelen puan kayıpları bizi nedense kaosa sürüklüyor, kendi kendimize iç dinamikler yaratıp onları patlatıyoruz. Olası bir Antalyaspor galibiyetinin ardından yine herşey düzelir, sakatlar döner, belki de transfer yapılır ama hiçbirşey olmasa da Fatih Terim var bu takımın başında.

Bu yüzden panik yok...

Bursaspor 1-0 Galatasaray, Bulduğunu Atan Kazanır

2012-01-28T20:53:00.013+02:00

Bursaspor'un ekstra bir durumu yoktu aslında, yani Galatasaray'a özel önlem paketleri yok. Kendi açılarından çıkarabilecekleri en iyi 11'le sahaya çıktılar, kendi futbollarını oynadılar. Batalla'nın oyun karakterinden yola çıkıp 4-2-3-1 formasyonunu güzel kullandılar. N'Diaye ve Adem orta sahadaki yıpratma görevlerini güzel uyguladı, Batalla Bursaspor'u hücumda tuttu ve Batalla'nın kişisel çabası da golü getirdi. Bunun dışında ekstra bir durum yok, Galatasaray savunmasının kötü bir günü değildi bu. Galatasaray'ın sorunu hücumdan kaynaklı, organize olamamaktan ve daha önemlisi de eksiklerin bu kadar fazla aranmasından.

Eskişehirspor deplasmanında da bu vardı aslında ama orada daha agresif bir orta saha vardı. Bu maçta ise rakip orta sahanın agresiflik düzeyi o kadar yüksek değildi ama Galatasaray orta sahası yine kitlendi. Selçuk İnan'ın devreye giremediği her an organize olmanın imkanı olmuyor ve aynı şekilde hücumda Melo'nun da verimi iniyor. Durum da böyle olunca ekstra işlere yönelirsiniz, Baros varken bunu yapıyordu Galatasaray işte. Sercan Yıldırım'la aynı uyum gelmiyor ve bir de buna kanatların uyumsuzluğu eklendiğinde hücum etmenin elbette imkanı yok. Ujfalusi'nin ilk yarıda iki tane dikine çıkışı vardı, aslında bu durumun özeti. Bursaspor savunmasının sezon başından bu yana yaşadığı sıkıntılar var, baskı anlarında hata yapabiliyorlar. Engin Baytar'ın maçı gibi göründü aslında bu maç ama onun da değişikliği çok geç geldi. Dikine hızlı çıkabilseydik pozisyonlar gelebilirdi, aslında maçın son 10 dakikası bu yönde kıpırdandık ama çok geç kaldık.

Emre Çolak'ın sağ tarafta oynaması ve arkasında formsuz Sabri Sarıoğlu derken sağ kanadı da öldürüyoruz aslında. Riera'nın isteği güzel ama iyi anlamda bir istikrar yok. Kanat dengesini de bu yönde bozunca bir diğer hücum kozu daha elden düşüyor ve sıkıntılar doğuyor. Bursaspor'un Ozan İpek'i Sabri Sarıoğlu karşısında daha iyi kullanabileceğini düşündüm aslında ama bu olmadı ve onlar da kanatlardan iyi gelemedi aslında, daha fazla kontrollü futbola yöneldiler. Pinto da bu sistemde doğru bir tercih değildi, ağır ve uzun boylu bir santraforun Ujfalusi ve Semih Kaya karşısında pek bir şansı yok ama ikinci yarıdaki Turgay Bahadır değişikliği Bursaspor'u rahatlattı ve rakip yarı sahada tutmayı başardı.

Yani anlatmak istediğim sıkıntı savunmada asla değil, yine müthiş savunma performanslarından biri gösterildi ama hücumda yoksunuz yani. Bu tip maçlar kısır geçer, ya 0-0 ya da 1-0'dır skoru. Böyle de oldu zaten. Galatasaray ligin ilk yarısında yine hücum edemediği ama savunmada çok iyi işler yaptığı haftalarda çoklukla bu 1-0'lı skorları aldı ama bulduğunu atıyordu o maçlarda. Bazı isimlerde form düşüklüğü var ve aynı verimliği gösteremiyorlar. Selçuk İnan gibi, Elmander gibi. Bu da puan kaybı olarak hanenize yazılıyor ama kaybedilmiş birşey yok Galatasaray adına, hala lideriz, hala eksikleri kapatmak adına bir şansımız var. Transfer yapılmalı, yaratıcı futbolcu ve kanat rotasyonu eksikliğine özellikle. Bursaspor açısından ise güzel bir moral bu üç puan, hakkı beraberlik olan bir maçtı diyemem, hakkı kısır bir maçtı bu maçın ve öyle de oldu.

Euroleague'de Galatasaray Kırmızısı

2012-01-28T14:37:00.004+02:00

Euroleague' de Galatasaray inanılmaz bir haftayı geride bıraktı. Olympiakos karşısında farkı iki defa 10 sayı üstüne çıkaran Galatasaray, normal sürenin son saniyesinde Olympiakos' un orta sahadan basketine engel olamayınca maç uzatmaya gitti. Ancak uzatmada konsantrasyonunu koruyan ve aynı oyun disiplini ile mücadele eden takımımız Avrupa' nın en iyi takımlarından birini Abdi İpekçi' nin parkelerine gömmeyi başardı.

Galatasary' ın bu sezon Euroleague' de iki hedefi vardı. Birincisi alabildiği kadar galibiyet alıp ilk defa katıldığı Euroleague' de Top-16' da yer almak. Diğeri de Euroleague yetkililerini etkileyerek önümüzdeki sezonlarda Euroleague direk katılım hakkı kazanmak. Bana kalırsa Galatasaray yönetimi, sporcusu, taraftarı bütün hedeflerine ulaştı. Abdi İpekçi' de tarihin en iyi basketbol tribünü yapıldı. Galatasaray taraftarı tarih yazdı. Muhtemelen isteğimize ulaşmamız pek güç olmayacak. Euroleague' in böyle bir renge ihtiyacı var. Galatasaray Kırmızısı Euroleague' e çok yakışıyor!

Gelelim maça. Farkı 10 sayının üstünde çıkardıktan sonra bir sayıyla kazanmak hafiften üzse de bizi yenilmez armadanın yaşattığı mutluluğun bir tarifi yok. Bu galibiyet bir mesajdı. Galatasaray' da hedefler hiç bir zaman bitmez, Galatasaray eğer bir organizasyonda yer alıyorsa amacı en ileriye gitmektir!

Bu maçta gözler yeni transfer Boris Savovic' te idi ve o da erken faul problemine girmesine rağmen oldukça iyi bir izlenim bıraktı. Songaila' dan sonra kim gelse iyi izlenim bırakacaktı muhtemelen ama bu zamanlarda bulabileceğimiz iyi alternatiflerden biri olduğunu düşünüyorum Savovic' in.

Her şey muhteşemdi ancak Shumpert' ın sakatlığı biraz canımızı sıktı. Basit bir bilek burkulmasıdır umarım ve en kısa sürede takımdaki yerini alır. Bu takımın ona her zaman ihtiyacı var.

Oktay Hocam, maçtan sonra insan yabancıya teşekkür edilir demiş. Hocam haklısın, sen bizden birisin ama yine de çok teşekkürler. Hayal dahi edemeyeceğimiz gururları yaşattın bize. Her zaman arkandayız!

Samsunspor & Mesut Bakkal

2012-01-27T16:01:00.006+02:00

Şu ana kadar herhangi bir teknik adamla anlaşılamamasından sonra acaba dedim Adnan Sezgin, Cevat Güler misali bir hanle yapıp Burak Dilmen'le mi devam diyecek ama bekledildiği gibi oldu ve Mesut Bakkal sezon sonuna kadar takımın başına getirildi. Fazla diyecek birşey yok aslında, hedef kümede kalmak ve bu da zorlu bir süreç. Takımı tanımayan bir hoca geldi, büyük ihtimalle transfer de yapmayacaklar gibi ve bu kadroyla takımı ligde tutmaya çalışacak. Samsunspor aslında son haftalarda bir toparlanma eğilimi içerisinde, umut var diyorum bu yüzden. Petkoviç konusunda yanlışlar yapıldı aslında, gönderilmesi gereken zamanda gönderilmedi ve en gönderilmeyecek zamanda da kendisiyle yollar ayrıldı. Bu konu hakkında da fazla yorum yapılmaz bence, herşeyin sahada belli olacağı bir sürecin içerisine girmiş bulunmaktayız. Mesut Bakkal doğru tercih mi peki, mevcut durum içerisinde eh işte diyebileceğimiz bir durum. Belliydi zaten böyle bir teknik adam düşünüleceği.

Mehmet Batdal'a 19 Numara

2012-01-27T15:16:00.006+02:00

Sezon başındaki birinci kamp dönemi sonunda kadro dışı kalanlar arasındaydı o da. Satılmasından öte aslında kiralanması düşünüldü ve Karabükspor yolunu tutmuştu. Üstelik giderken sözleşmesi de uzatılarak. İlginç bir futbolcu aslında Mehmet Batdal. Yaşı çok genç değildi geldiğinde, geldiği ilk gün de söylemiştim bunu, bu yaşa kadar transferinde büyük bir adım atmadıysa bir sıkıntı olabilir diye ama sonuçta bonservissiz futbolcuydu ve potansiyel vaad ediyordu. Denemenin bir zararının olmayacağını düşündü Galatasaray, geçen sezonun başında da aslında şans buluyor derken şanssız bir sakatlık ve Rijkaard'ın da ayrılığı sonucunda Hagi pek kullanmadı kendisini. Bu sezonda da aynı durum yaşandı aslında, ilk kamp döneminde denendi, biraz daha olması gerektiği sonucu ortaya çıktı. Sezon başında gittiği Karabükspor'da da aslında yeterli şansı bulamadığını düşünüyorum, takım da kötü gidiyor derken onu unuttuk ama Bülent Korkmaz'la beraber o şansı bulabilir derken futbolcunun parasının ödenmemesi neticesinde Fatih Terim, Batdal'a sahip çıktı ve Galatasaray kadrosuna tekrar dahil etti kendisini. 19 numarayı da almış ve resmen A takımda şu an. Bu sezon şans bulur mu, rotasyondaki yeri ne olur bilemiyorum ama umarım bir umut dedirtir. Transfer diye inlediğimiz ama şu ana kadar istenilen kimseyi alamadığımız, hele de yerli santrafor ihtiyacının olduğu şu dönemde rotasyon adına en azından kağıt üzerinde bir adım. Giydiği forma numarası da özel aslında. Kewell, Cana derken...

Sow Transferi Önemli Bir Mesaj

2012-01-27T13:32:00.012+02:00

Süreç zorlu ama Fenerbahçe'nin attığı adım vizyonist. Sezon başında giden isimler oldu ve sezon başındaki forvet kurgusunda Niang ve Emenike vardı. Bu iki futbolcu gidip, yerleri de Bienvenu ile doldurulmaya çalışılınca da hayal kırıklığını gördük, Fenerbahçe'nin en sıkıntılı mevkisi santrafor ve mutlaka bir transfere ihtiyaç vardı. Moussa Sow ismini de haftalardır duyuyorduk, hatta bu süreç içerisinde pek ihtimal de verilmedi ama 10 milyon avro gibi bir bonservis verip, Lille'den Sow'u transfer etmek gerçekten önemli bir adım. Futbolcu için çok fazla ahkam kesemem ama Niang ve Van Hooijdonk arası dönemde yıldız yabancı santrafor şanssızlığı yaşayan Fenerbahçe'de Sow bu döngüyü bozabilir, yeni bir yola sokar takımı. Hatta şöyle diyelim, Bienvenu ve Semih Şentürk'ün bu sezonki halinden sonra gelen Sow'un yaratacağı etkiyi tartışmaya gerek yok. Tek sıkıntı Afrika Kupası olabilirdi ama Senegal'in elenmesi de yağın üstüne bal oldu. Yobo hiç gitmedi, Sow ve Dia da erkenden dönüyor, büyük şans gerçekten. Bizde de bu şans varken Eboue'nin Fildişi gider kupayı alır, eminim. Herkes gibi beni de sözleşme detayları şaşırttı, hayatımda böyle bir sözleşme görmedim ve ne anlama geldiğini çözemedim. Veteran sözleşmesi gibi bir sözleşme var, yıldan yıla futbolcunun ücreti düşüyor. 2012-2013 sezonu için 3 milyon 400 bin euro alırken 2014-2015 ve 2015-2016 sezonlarının herbiri için ise 1 milyon 400 bin euro'ya düşüyor ücret. Bunun tarifi yok ama biz işin futbol boyutuna inelim ve Fenerbahçe'nin Sow hamlesinden sonra artık biz de bu tarz bir hamle yapalım. Sow transferi önemli bir mesajdır yani...

Geleneksel Teknik Direktör Değişimleri

2012-01-26T14:20:00.000+02:00

Gaziantepspor ve Manisaspor benzeş durumdalar aslında. Kemal Özdeş'in ve Abdullah Ercan'ın bu takımlardan önceki durakları Genç Milli Takımlardı. Artı olarak kulüp takımlarındaki ilk birinci adamlık görevindeydiler ama şu an gelinen noktada ikisi de boşta, ikisi de istifa ederek ayrıldı.

Gaziantepspor'la başlayayım, çünkü onların durumu biraz daha garip. Tolunay Kafkas'la beraber oturmaya başlayan bir felsefeleri vardı, futbolcu transferlerinden tutun oynanan futbola kadar. Tolunay Kafkas'ın Kayserispor dönemini de biliyoruz, o döneme benzer bir yapılanmayla geldiği Gaziantepspor'da daha başarılı oldu demek mümkün. O başarıyla beraber de bu sezonki hedefler haliyle yüksekti ama lige iyi başlanamadı derken hocanın ayrılığı geldi. Devamında da Abdullah Ercan göreve geldi ve onun göreve gelmesi aslında bu felsefenin arkasında duracağız mesajıydı. O da aynı tarzda bir teknik adam, yeni olmasına rağmen ne istediğini kestirdiğimiz bir teknik adamdı.

Kendi felsefesiyle de yola çıktı, takım potansiyelinin en alt limitinde performans gösteriyordu ama bir şekilde takımı sarstı, kısa vadede olmasa da uzun vadede iş yapabileceğini de gösterdi ama dediğim gibi Gaziantepspor potansiyelinin alt limitlerinde dolaşıyor. Beklenilen olmadı ve uzun vadeli hedefler yerine kısa vadede çözüm düşünülmüş olacak ki, Hikmet Karaman göreve geldi. İdeal küme düşmek istemiyoruz mesajıdır bu, oysa ben Gaziantepspor'un her şartta yukarı doğru ilerleyeceğini düşünüyordum. Bu hamlenin ardından birşey değişmez, takım yine aynı seyrini göstermeye devam eder ama atılan kısa vadeli adımdır bu, Gaziantepspor' da herkesleştiren bir adım oldu bu. Samsunspor anlaşsaydı Hikmet Karaman'la müthiş adım derdim, çünkü ihtiyaç bu ama Gaziantepspor'un böyle bir yola girmesi garip.

Manisaspor'un ligin ilk yarısında geldiği nokta önemliydi. Oynanan güzel futbol, takıma getirilen felsefe ve ortada da başarılı bir tablo ama çok uzun haftalardır kazanamıyor Manisaspor. Arada şanssız sonuçlarda var ama gidişat aşağıya doğruydu. Bir de buna Yiğit Gökoğlan'ın satılması, Simpson'un ayrılığı da eklenip, üzerine de transfer yapılmayınca ipler koptu gibi sanki. Ben yine de Kemal Özdeş'le yola devam ederdim, müthiş bir insan çünkü. Konuşmaları, açıklamaları çok yapıcı ve doğru da bir teknik adam olduğunu düşünüyordum ama gelinen noktada istifa etti ve devamında da Ümit Özat hamlesi. Manisaspor bu hamleyle beraber ne düşünüyor bilemiyorum, Kemal Özdeş'in ardından atılan çok farklı bir adım. Onların da olayı kısa vadeden yana bu belli, bu sezonu kurtarmak istiyorlar. Bakalım neler olacak...

Güzel Mavi Bir Koltuk, Tanrı ve Tanrı'dan Sonra Ben

2012-01-26T11:00:00.003+02:00

Bu adamı seven çok seviyor, sevmeyen ise nefret ediyor. Genele vurduğumuzda sevmeyeni daha bol diyebilirim. Ne bileyim, bazen objektif olamazsınız ya Mourinho da öyle birşey. Benim idolüm ama bu adam, değişmez bir gerçeğim. Porto günlerinden bu yana Mourinho delisiyim, bloga da bunu fazlasıyla yansıtıyorum. Hatası olduğunda yerden yere vurmak yine bana düşer ama bütün bunların dışında Mourinho olmak gerçekten başka birşey, futbol sadece futbol değildir söylemi gibi bir durum benim için ve Mourinho olmanın nasıl birşey olduğunu ben bile hala tam anlamıyla çözebilmiş değilim. Şunu da ekleyeyim, dünkü maç Mourinho adına en çok üzüldüğüm maç olarak kayıtlara geçmiş bulunmakta. Artık düşüncem, Real Madrid'in ligi şampiyon olarak tamamlaması ve Mourinho'nun da tekrar Premier Lig yollarına düşmesi ya da Seria A. Bilemem onu ama bu rekabet ona zarar vermeye başladı, işin geldiği boyutlar çok farklı. Başarının kabul edilmediği, sadece Barcelona'ya endeksli bir Real Madrid topluluğu oluştu.

26 Ocak'ta Türk futbolu açısından önemli bir gün aslında ama benim açımdan asıl önem Jose Mourinho'nun doğum günü olması, 49 oldu Mourinho ama arkasında bıraktıkları 80 yaşındaki bir teknik adamın yapamayacakları gibisinden. En sevdiğim sözüyle bitireyim, başlıkta kısalttım ama tamamını yazmalı.

"Eğer kolay olanı isteseydim, Porto'da kalırdım. Güzel mavi bir koltuk, Şampiyonlar Ligi kupası ve Tanrı... Sonra da ben."

Galatasaray 4-0 Ankaragücü, Severim Böyle Maçları

2012-01-25T22:20:00.009+02:00

Rotasyon bir o kadar gerekli ama riskli de bir iş. Olabilecek puan kaybının faturasını rotasyona kesersiniz çünkü ama şu sıkışık fikstürde de böyle maçlarda rotasyon yapmayacaksanız ne zaman yapacaksınız. Maç öncesinde de benim düşüncem rotasyon yönündeydi, öyle de oldu. Gökhan Zan, Çağlar Birinci, Ceyhun Gülselam, Riera, Sercan Yıldırım gibi isimleri izledik, tabii ki bu maç asla ölçü olamaz ama genel kanı oynayan futbolcuların işini iyi yaptığı yönünde. Özellikle de Riera açısından sevindim, güzel bir moral kaynağı oldu. Gol attı, asist yaptı, güzel bir maç çıkardı. Çağlar Birinci ve Ceyhun Gülselam gibi çok az süre alan isimlerin de ne durumda olduğunu gördük. Şunu söyleyelim tabii, Adana Demirspor maçına göre daha iyi durumdalardı. Servet Çetin'in yerine Gökhan Zan'ın oynaması gerekliliğini söylemiyorum bile.

Sercan Yıldırım'ın 11'de başlaması 4-4-2'ye dönüştü, onun durumunu görmek önemli. Çünkü onun devamlılığı sistemin kaderini belirleyecek aslında, Baros'un yokluğunda alternatifsiz durumdayız. Ankaragücü karşısında da 4-4-2'ye dönüşü gerçekleştirdik ve bu sistemle ayakta kalabileceğimizi bir kere daha görmüş olduk. Diğer maçlara oranla bu maçın farkı şuydu aslında, sol tarafı işledi bugün Galatasaray. Hakan Balta'nın bek, Emre Çolak'ın da sol açık oynadığı maçlarda sol taraf işin daha çok savunma tarafında kalıyor. Emre Çolak tipik bir açık oyuncusu değil zaten, içeri kat etmeyi seven bir isim, üçüncü bir orta saha gibi diyelim hatta. Hakan Balta'nın da kontrollü hücum eden bir tarzı var, o çıkışları fazla yok. Çağlar Birinci ise tam tersi, tempolu oynamayı seviyor, hücuma sık çıkıyor. Artı olarak tam bir sol açık olan Riera olunca da daha çok sol tarafı işledik, gayet de verimliydik aslında sol tarafta.

Sabri Sarıoğlu'nun düştüğü seviyeden yukarı çıkamayış süreci devam ediyor tabii, sağ tarafın da işlememesinin bir diğer nedeni oydu aslında. Tam onun maçı olabilirdi bu ama temposunu kaybetmiş, fizik olarak hiç iyi durumda değil. Kazım tercihini bekliyordum aslında ama Eboue'nin yokluğunda Fatih Terim'in Sabri'yi kazanmak istediğini görüyoruz.

Engin Baytar açısından da şunu söylemek lazım, ortada oynadığı sürece başarılı. Temposu çok iyi, patlayıcı gücü fazlasıyla var ve o enerjisi pozitif olarak yansıyor. Ortadan dikine çıkışları çok tehlikeli ama kanatlara geçtiğinde aynı verimliliği yok. Bugün Selçuk İnan'ın görevini gayet iyi yaptı ama skorun çok erken 2-0'a gelmesi ve rakibin Ankaragücü olması Galatasaray'ın temposunu da aşağıya çekti. Elmander'in o enerjisini göremedim mesela, bu durum da Sercan Yıldırım'ı etkiledi biraz ve maç içerisinde de sürekli topa sahip olan taraf olmamız, bu durumun da tempodan öte kontrollü futbolu beraberinde getirmesi skoru 4-0'da tuttu diyebilirim. Bu tip maçlarda daha fazla organize atak, tempolu futbol ve bol pozisyon beklersiniz ama öyle olmadı.

Oynamamız gerektiği gibi oynadık ve kazandık aslında. 2. ve 3. sıralarda puan farkı 5 oldu. Play off sisteminde bu puan farkı ne kadar önemli tartışılır ama bu fark güzel bir mesaj. İyi durumdayız, daha da iyiye gidebiliriz ve umarım kısa sürede şu transfer olayını bitiriririz. Şimdi önümüzde önemli bir Bursaspor deplasmanı var ve bu deplasman öncesinde de bazı as oyuncuları dinlendirme fırsatı edinebildik...

Tok Satıcı Basel

2012-01-25T14:16:00.013+02:00

Podolski'yi çok istemiştim sezon başında, çok da umutlanmıştım ama KAP'a açıklanan birçok transfer gibi onun transferi de gerçekleşmemişti. Son zamanlarda KAP'ın Galatasaray açısından bir inandırıcılığı kalmadı aslında, eskiden açıklanan gelirdi ama şimdilerde görüşülen herkes bildiriliyor ama bildirim yapılan futbolcunun gelme ihtimali çok azaldı. Bu farklı bir mevzu tabii, asıl sıkıntı çok başka gibi duruyor, en azından öyle gösteriliyor.

Galatasaray yönetiminde iki grup var, bu belli. Adnan Öztürk'lerin tarafı bir yerde, Ali Dürüst'lerin tarafı bir yerde. Ünal Aysal da başkan olarak tam ortada. Bir tarafın istediğini diğer taraf istemiyor gibisinden haberler sezon başında da çıkıyordu, hala da çıkıyor. Podolski mevzusu mesela, Adnan Öztürk cephesinin konuşup anlaştığı söylenen bir futbolcuydu ama Ali Dürüst cephesinin de pahalı diye onay vermediği bir transfer oldu. O zamanlar bu maddi dengeler üzerinden çok gidiliyordu ve Fatih Terim'e de bu konu üzerinden yükleniyordu aslında. Durum da böyle olunca Podolski'lerden bir anda Riera'ya indik, yapılan hamlenin yanlış olduğunu da görüyoruz zaten.

Aynı iddia Shaqiri üzerinden de atılıyor şimdi. Mali açıdan büyük bir külfet oluşturacağından bir takım yöneticilerin bu transfere karşı olduğu ve bu yüzden de Galatasaray'ın bir noktada Shaqiri transferini noktaladığı söyleniyor ama durum bence böyle değil, bu iddialara inanmıyorum. Basel tok satıcı, bunu hep söyledik. Önlerinde Şampiyonlar Ligi 2.tur var, ellerinde de birkaç ay sonra çok daha değer kazanabilecek bir yetenek. Durum da böyle olunca şu aşamada kazanabileceklerinin maksimumunu kazanmak adına durumu zorladılar, Galatasaray bir dese onlar iki, Galatasaray ikiye çıksa onlar üç dedi. Haliyle de transfer olmadı, ayrıca zaman az ve bu zaman kaybı can sıkar.

11-12 milyon avro'lara kadar çıktığını biliyorum Galatasaray'ın, kabul edelimki şu şartlarda bu paranın daha üstüne çıkması güç. Ama şöyle birşey de var, Galatasaray'ın bu ara transfer dönemi için ayırdığı bütçe bu düzeyde ise bir değil, 2-3 futbolcu için bu ücret ödenebilir. Mesela, Alper Potuk, Amrabat ve Umut Bulut gibi isimlere bir anda yönelebilirsin. Bir yerde gördüm aslında bu üçlüyü ve mantıksız gelmediğinden bu iç ismi örnek verdim, düşünüyor muyuz, gündemdeler mi hiç haberim yok. Bu tip hamleler yapılabilir ama hepsinin ötesinde bu fark yaratacak kanat oyuncusunu almalıyız ve alternatiflere de baktığımızda yine genç isimler üzerinden yürüdüğümüzü eklemek lazım.

Fransa Kariyeri

2012-01-25T13:55:00.007+02:00

Mevlüt Erdinç için inişlerim çıkışlarım şarkısını söylemek mümkün. Bir anda girdi hayatımıza, Milli Takım'dı, Sochaux'da yaptıkları derken Mevlüt Erdinç'i konuşur olduk. Potansiyeli olan, müthiş bir genç yetenek olarak anıyorduk o aralar onu, devamında PSG'ye güzel bir transfer gerçekleştirdi ve hem hayalleri hem de kariyeri açısından güzel bir adım attı ama PSG günleri istediği gibi geçmedi. Devamında da PSG'yi sermaye devraldı ve oluşan transfer deryası arasında gözden düştü. Aslında takımdan ayrılması onun adına önemli, Mevlüt Erdinç'in şans bulması gerekiyor. Öyle ki santrafor krizi yaşayan Milli Takım'a dahi son zamanlarda katılamaz oldu, iyice unuttuk. Rennes'e transfer olması bu yüzden önemli, şimdi kendine yeniden bir kariyer rotası çizebilir ama bundan 2-3 sezon öncesinde söylediklerimizi şimdi onun adına söyleyemiyoruz. Türk takımlarının da gündemine girer diye bekledim aslında, şu kısıtlı yerli santrafor havuzundaki önemli nimetlerden biri. İnanılmaz bir fark yaratır, harika işler yapar diyebileceğim durumu olmamasına rağmen önemli bir futbolcuydu. Yine Galatasaray'a bağlayayım konuyu, diyoruz ya yabancı bir kanat oyuncusu diye. O futbolcu geldiğinde mevcut 11'den bir yabancı yedeğe geçecek ve bu isim de büyük ihtimalle Baros olacak. Haliyle de 4-4-2 güme gidecek, olmadı sistem değişecek zaten. O açığı bir yerli forvetle doldurabilirdik, gerçi hala var bir yerli forvet ihtiyacı, umarım bu yönde adımlar atılıyordur ama Mevlüt Erdinç kaçtı elden, belki de teklif yapıldı ama Türkiye'ye gelmek istemedi. Bu da olabilir ve saygı duyulacak bir durum.

Nuri Şahin'in Kısa Vadeli Geleceği

2012-01-25T13:31:00.008+02:00

Hala şansı var, gelecek onun ve formayı da kapabilir ama şu ana kadar geçen süredi düşününce de Nuri Şahin'in beklentilerin uzağında seyrediyor, bu bir gerçek. Xabi ile yeni ikili olur derken, ilk 18'e de giremediğini görüyoruz ve bir süre daha bu böyle gidecek gibi. Nuri Şahin kalitesindeki bir isim de bu duruma düşünce transfer haberleri ortaya çıkıyor haliyle. Real Madrid'in onu bu kadar kısa bir zaman geçmiş olmasından ötürü satacağını düşünmüyorum ama bazı transferlerine yaptığı gibi kiralama formülü ortaya çıkabilir. Real Madrid her sezon bu tip isimleri transfer eder, bazılarından hiç yararlanmaz ve o futbolcularını önemli kulüplere kiralık olarak gönderir. Nuri Şahin için de bu formül geçerli olabilir aslında ama Inter'ın adı sıklıkla geçiyor. Motta'nın PSG'ye transfer olmasının Nuri Şahin'in transferine bağlı olduğu bile söyleniyor, yani Inter bu futbolcuyu çok önemsiyor ama dediğim gibi satın alması zor, Real Madrid satmaz. Nuri'nin Inter'de oynamasını isterim ama büyük fark yaratabilir bu takımda, sıklıkla forma şansı yakalar ve o formayı da bırakmaz. Avrupa'dan diğer takipleri de var tabii, özellikle kiralama formülüne Dortmund da sıcak bakar ve bu ayardaki birçok takım. Bir de Türk takımı talibi var diyor Marca, üç büyüklerden başkası olamaz tabii bu ama hangisi. Yarım sezon olmaz ama 1.5 sezonluğuna Galatasaray'da kiralık olarakta gelip oynamasını çok isterdim, büyük bir hayal ama keşke olsaydı. Selçuk İnan, Melo ve Nuri Şahin'li orta saha rüya orta saha olurdu, 4-3-3'e de dönerdin, her açıdan farkını yaratırdın.

Serdar Özkan'ın Yararlı Halleri

2012-01-24T19:57:00.007+02:00

Samsunspor'da olmayan ama Manisaspor'da olan fark Murat Erdoğan'dı aslında, yaratıcı futbolcu. Samsunspor'un sezon başından bu yana böyle bir sıkıntısı var. Bance olduğunda bir şekilde idare edilebiliyordu ama o da olmayınca hücumda top tutabilen futbolcu kalmadı. Gekas'ın gelişi önemli bir etken ama Gekas'ı da verimli kullanmak adına o tarz bir futbolcu gerekiyor, çünkü pozisyona sokmalısınız böyle bir futbolcuyu. Samsunspor genel itibariyle bunu yapamadı işte, 3-5-2'nin de karın ağrısını yaşadı aslında. Savunma ağır, Isaac karşısında çaresiz kaldıkları anlar oldu, savunma tarafında 5-3-2'ye dönülüyor ama bu Manisaspor'un kanatları açısından önemli bır fırsattı aslında. Murat Erdoğan da güzel servisleriyle, aldığı sorumlulukla uzun süre takımını önde tuttu, 60 dakika oyunun hakimi Manisaspor oldu diyebilirim.

Bu dediğim size ilginç gelebilir ama Samsunspor adına değişim Serdar Özkan değişikliğiyle geldi. Hep söylüyorum, Samsunspor'un da ideali 4-4-2 diye, Serdar Özkan'la beraber bu sisteme dönüldü ve Serdar Özkan'ın hareketli futbolu Samsunspor'u hücumda tutmaya başladı ve Murat Erdoğan'ın da oyundan düşmesi neticesinde Manisaspor bütün organizasyonunu yitirdi ve hızlı akınları başladı Samsunspor'un ve o anlarda net pozisyonlar yakalanmaya başladı. Bir puan çok mühim bu deplasmandan ama kazanılmayacak bir maç değildi, Ekigho ve Hakan Arslan'ın kaçırdığı net fırsatlar var ama genel itibariyle konuşmak gerekirse bu hücum etkinliğini maçın geneline yaymak zorunda Samsunspor.

Manisaspor açısından kötü gidişatın resmi bu, nerelerdeydiler ama bir anda küme düşme potasında buldular kendilerini. Samsunspor ise geç uyandı ama toparlanıyor, ilerleyen haftalarda teknik direktör değişiminin ne gibi etkiler getireceğini göreceğiz ama şunu söylemeli. Petkoviç olsaydı da bugün fazla birşey değişmezdi, bu yüzden Petkoviç'in gidişine yormamalı bu bir puanı. Oyuna baktığımızda Samsunspor hangi konularda eksiklik duyduğunu bizlere gösterdi ama o potansiyel de var yani, istenince yapılabilecek şeyler. Serdar Özkan'ın şu yararlı halleri bile bir umut aslında...

Xherdan Shaqiri Transferi Olmadı

2012-01-24T15:49:00.004+02:00

Vizyon transferi olacaktı, çok net birşey bu. İleride çok önemli yerlere gelmesi muhtemel, önemli bir potansiyeli takıma katacaktık ama Basel tok satıcı. Eldeki değerin farkındalar ama daha önemlisi Şampiyonlar Ligi'ni arkalarına almış durumdalar. Şubat ayında Şampiyonlar Ligi 2. turu onları bekliyor ve bu ortamda da Shaqiri'yi satmak istemiyorlar ama çok ekstra bir teklife de hayır demiyorlar. Galatasaray'la uzun süren pazarlıkların sonucu budur, 10 milyon avro'nun da üzerine çıktık ama 15-16 milyon avro'lar konuşuluyor. Yine de verilebilirdi ama şu ortamda da böylesine bir bonservisi gözden çıkarmak Galatasaray açısından ekstra lüks bir durum olabilirdi. Bu yüzden de pazarlıklar uzadı, transfer de yattı diyebiliriz. Üzüldüm ama, ihtiyaca yönelik çok müthiş bir futbolcu kadroya katıp, geleceği de Shaqiri üzerinden değerlendirecektik. Şimdi diğer alternatiflere yöneliyoruz ama zaman azaldı, kimi alacağız ben de çok merak ediyorum. Shaqiri konusunda çok zaman kaybettik aslında, hatta dün transfer bitti gözüyle de baktık ama bu tip futbolcuları transfer etmek, hele de ara transfer döneminde çok zor. Yine de bu tip futbolcuların peşinden koşulması transfer vizyonunun göstergesi, doğru yoldayız. Shaqiri'ye çok inanıp, umut bağladık ama kaybedilen birşey yok...

Sonunda...

2012-01-23T19:05:00.005+02:00

İşlerin kötüye gitmesinin ana meselesi maddi sorunlar olduğunda tabiri caizse ''batan geminin malları'' kuralları geçerlilik kazanır. Ankaragücü'ndeki sıkıntı da bu, maddi olanaksızlıklar artık geri dönülemez noktaya geldi ve herkes birer birer giderken gitmeyenler içerisindeki en değerli futbolcularını da en iyi şekilde kullanmak, yani pazarlamak istediler. Bu transferin de bu kadar çıkmaz sokaklara dalması biraz da bu yüzden. Turgut Doğan Şahin çok genç ve değerli bir isim, kulübüyle alakalı piyasa değeri de aşağıya doğru düştüğünden talibi bir o kadar arttı, transferin de gecikmesi biraz da bu yüzden oldu. Önce Gaziantepspor dedik, gitti derken o iş olmadı, bir anda Ankaragücü başkanının tüm yetkileri alındı. Sonrasında Galatasaray dedik, teklif yapıldı ve futbolcu da Galatasaray'da oynamak çok istedi ama fiyatta anlaşılamadı, Galatasaray bonservis olarak o kadar büyük bir ücret önermedi aslında. Sonra Bursaspor devreye girdi, hatta kulüpler anlaştı dendi, futbolcu giti görüştü önce olmadı derken ön protokol lafları dolaştı ama transfer çok garip bir şekilde gerçekleşmedi. En son ise Gaziantepspor yeniden devreye girdi ve transfer bitti. 4.5 yıllık sözleşme imzaladı Turgut Doğan Şahin. Asıl sevindiğim nokta bu transferin bitmesi ve artık bu transferle ilgili haber okumayacağımız. Diğer sevindiğim nokta ise Turgut Doğan Şahin'in Gaziantepspor'da iyi işler yapabileceği, Abdullah Ercan gibi gençleri seven bir teknik adamın elinde doğru bir gelişim gösterir ve uzun vadeli hedefler için de önemli bir koz olur. Hücumun her bölgesinde rahatlıkla kullanabileceğiniz bir silah, Olcan Adın'ın yokluğu da biraz hafifletilmiş olur, doğru bir politika bence...

Mourinho da Islıklanıyorsa Sorun Büyük Demektir

2012-01-23T19:00:00.002+02:00

Real Madrid'de karışık işler var cidden, genel tablo iyiye gittiklerini gösteriyor ama söz konusu Barcelona ile rekabet olduğundan bu takımı lider olmak ya da sezon sonunda şampiyon olmak kesmez, kesmeyecektir de, bunu hep söyledim. Bu yüzden de Cristiano Ronaldo da ıslıklanabiliyor, son olarak Mourinho'ya da sıçrıyor bu iş. Bir de Ramos'lu, Casillas'lı basına sızan bazı durumlar da var tabii, yani genel olarak işler karışık. Bu yüzden de Mourinho fazla uğraşmaz, onu aşan durumlar oluştu ve yolları sezon sonunda ayırıp, tekrar Premier Lig günlerini başlatabilir. Onun da dediği gibi Real Madrid'e kendisi gelmedi, onu getirdiler ama oluşan tablo Mourinho'yu da aştı. Takımın ayarları fena halde bozuk durumda ve bu durumu Mourinho da aşamıyorsa, aşabilecek fazla bir teknik adamın da olacağını düşünmüyorum. Real Madrid ya kendi içerisine dönüp bir çözüm arayacak, mesela efsanelerden bir kıvılcım doğuracak ya da yüksek ücretlerle giriştiği arayışlara devam edecek ama şu tabloda Barcelona ile mücadele etmek gerçekten zor. Ligde öndesiniz, galibiyet yüzdeniz çok daha iyi, her maç kazanıyorsunuz ama Barcelona sizi her şekilde yeniyor. Bunun bir çözümü olmalı, çünkü iş nerelere sıçradı, camimanın geldiği nokta ortada. Herkes bir anda birbirine düşman kesildi, taraftarlar haliyle daha iyi olmak istiyor ve söz konusu Real Madrid olduğundan herkesin de egosu bir o kadar yüksek...

"Böyle bir durumu Porto'da, Chelsea'de ya da Inter'de yaşamadım. İlk kez başıma geliyor ama benim açımdan problem yok. Zidane, Ronaldo gibi en iyi futbolcular da burada ıslıklandı. Dolayısıyla ben de ıslıklanabilirim ama neden?"

Petkoviç'le Yollar Ayrıldı

2012-01-23T13:45:00.015+02:00

Geçen sezonki Young Boys - Fenerbahçe mücadelesi ve Young Boys'un akabinde Avrupa'da geldiği nokta Petkoviç hakkında bizi bilgi sahibi etmişti. O Young Boys, hızlı oynayan, modern futbolun da tüm şartlarına uyan bir takımdı ve daha önemlisi az paraya müthiş işler yaptılar. Haliyle de öyle bir ismin lige henüz çıkmış olan Samsunspor'un başına teknik direktör olarak gelmesi bizleri fazlasıyla heyecanlandırdı.

Felsefesi olan teknik adamları severim ama bu felsefenin arkasında ne kadar durduğunuz sizin kaderinizi belirleyecek olan unsur. Samsunspor lige yeni çıkmış bir takımdı, Petkoviç'le de beraber aslında beklentileri yukarıya taşıdılar. Bana sorarsanız elde en azından yerli anlamında çok da fena olmayan bir rotasyon vardı ve bu mevcut rotasyonun üzerine eklenecek Süper Lig takviyeleriyle de beraber Samsunspor'un çok başarılı olacağını düşünüyordum.

O yönde takviyeler de geliyordu aslında, güzel transferler gerçekleşti sezon başında. Ama yanlış olan bir şey vardı, siz felsefenizi sezon başında belli etmişsiniz ve binayı inşa etmeye başladınız. O bina inşa ediliyorken neden bir daha binayı yıkıp yeni bir bina yapma girişiminde oldunuz? Bir de bunu sezon başında değil de transferin bitimine birkaç gün kala gerçekleştirdiniz derken bütün doğrular haliyle yerini yanlışlara bırakmaya başladı ve bir tarafta Petkoviç diğer tarafta da Adnan Sezgin vardı.

Haliyle de şu an gelinen noktada Petkoviç başarısız olan taraf olarak görüldü ve kazanan Adnan Sezgin gibi. Şimdi kendi teknik adamını göreve getirip, kısa vadede Samsunspor'u düzlüğe çıkarmak isteyecektir ama yapılan yanlışlar çok fazla. Hem Petkoviç hem de yönetim cephesinde. Petkoviç'in oluşan baskı altında ezildiğini çok gördük, aynı şekilde maç içerisinde yapması gereken ama yapamadığı değişimler, bazı gereksiz ısrarları. Bunlar da başarısızlığındaki önemli etkenler. Ama Petkoviç'i getiren yönetim de o yoldan ilerlemedi, ilerlemediği gibi farklı da bir yola girdiler ama o yolun şartlarına da uymadılar.

Gelinen nokta da bu oldu, şimdi zorlu bir süreç var Samsunspor adına ama imkansız bir durum da yok. Şunu söyleyebilirim, Petkoviç'in sistemiyle devam etmemek ilk yanlış, farklı bir yola girdiğinizde de Samsunspor çok kötü giderken Petkoviç'le hala yola devam etmek diğer yanlış. En büyük yanlışlık ise Petkoviç'le şu an yolları ayırmak. Orduspor karşısında güzel bir izlenim vardı, artı olarak yeni transferler geldi, Petkoviç'e de bu kadar ısrar etmişken devam edilmeliydi. Şu gün kimi getireceksiniz teknik direktör olarak ve gelen teknik direktör transfer istediğinde ne yapacaksınız?

Yine bir bina inşası daha anlayacağınız, bu kadar fazla yapı değiştirmek başarı getirmez.

Semih Kaya & Batuhan Karadeniz

2012-01-23T11:05:00.001+02:00

Semih Kaya'nın geçmişinde geçirdiği bir beyin ameliyatı var. Bunun da sebebi Süper Gençler Ligi'de Beşiktaş ile oynanan bir maçta Batuhan Karadeniz'in tekmesi Semih Kaya'ya denk geliyor ve Semih Kaya da ameliyat oluyor, uzun süre futboldan uzak kalıyor. Sonrasını da biliyoruz zaten, her iki futbolcunun geldiği nokta belli, hatta Batuhan'a ders olacak cidden. Semih Kaya'nın yükselişi malum, Batuhan Karadeniz ise döneminin en iyi santraforu olmasına rağmen yerinde saydı ama hala şansı var. Tabii hepsi bir yana, bu ikiliyi aynı karede görünce eski günler geldi aklıma ve paylaşayım dedim.

Kazım Kazım'ı Sağ Bekte İzlemek

2012-01-23T11:00:00.002+02:00

Kendisini forvet olarak bizlere tanıttı, devamında sağ kanada geçti ve asıl izlenimini bu bölgede oynarken verdi derken bir değişim içerisine daha girerek sağ bek oynadığı günü de görmüş bulunmaktayız. Böyle bir hamle beklemiyordum şahsen. Aklıma hemen zorunluluktan doğan Kalli dönemindeki Hasan Şaş'ın sağ bek oynaması geldi. Bu da zorunluluktan doğan bir durum ama Kazım'ın şu kısa sürede sağ bek oynaması aslında o kadar çok sırıtmadı. Eboue'nin yokluğu Sabri Sarıoğlu'na yaramadı, beklenilen dönüşü yapamadı ve alternatif olarak Kazım ve Yiğit Gökoğlan'ın bu bölgede denendiğini duyuyoruz. Uzun vadeli dönüşü ne olur bilinmez ama Fatih Terim'in böylesine değişik planları oluyor, alışmak lazım.

Asıl mesela aslında Kazım'ın bek oynaması da değil, Sabri Sarıoğlu'nun beklenenden çok uzakta olması. Böylesine uzun bir sakatlıktan ilk defa dönmüyor ama bu sefer hiç iyi dönmedi. Fiziksel sorunlar bir yana kafa olarak çok gerilerde gibi. Sorun maç eksiği falan da değil, bir yıllık uzun bir sakatlık geçirmedi sonuçta, 2-3 maç içerisinde o düzeydeki bir futbolcunun bunu atlatmasını beklerdim ben ama Samsunspor maçındaki kötü izlenimin yanına bir de Eskişehirspor maçındaki kötü izlenimi ekledi ve belki de onun adına daha kötüsü oldu ve Kazım'ın bek performansı maç içerisinde Sabri'den çok daha verimliydi diyebilirim.

Kazım'ın istikrarsızlığından bahsediyoruz ama yokluğunun savunma üzerinde yarattığı etkiden fazla bahsetmiyoruz. Asıl beklenti hücum yönünde olduğundan haliyle Kazım'ın da genel olarak performansı hiç iyi sayılmaz ama Eboue'nin varlığında savunmadaki etkisi gayet iyiydi, o yokken bunu daha iyi gördük. Bu yüzden de kısa süreli oynadığı bek mevkisinde savunma anlamında hiç sırıtmadı, bu kötü zemine rağmen. Uzun vadede tutunması zor tabii ama forvet olarak geldiği, devamında sağ kanada geçtiği şu ülkede kendine bir de bek olarak kariyer çizerse ilginç olacaktır cidden.

Hafta içerisinde Kazım'ın bek olarak 11'de başlaması şaşırtmaz beni şahsen...

Eskişehirspor 0-0 Galatasaray, Kazanılan Bir Puan

2012-01-22T21:26:00.002+02:00

Her maçımız kazanma üstüne kurgulu ve beraberliğe de asla sevinmem ama şu şartlarda kazanılan bir puandır bu bana göre ve sevindirici aslında. Şu zeminde her iki takım adına da iyi futbol zaten beklemiyordum ama doğru oynayanın ayakta kalacağı bir maç olacaktı. İlk 20 dakika itibariyle her iki takımda zemine alışma evresini geçirdikten sonra Eskişehirspor'un doğru olanı yaptığı, Galatasaray'ın ise sürekli çare aradığı ama bulamadığı anları yaşadık. Zeminden ziyade oynanılan şu futbol itibariyle bir puana seviniyorum aslında.

Bu tip sahalarda sert oynayan takımlar ayakta kalır. Ersun Yanal da bunu kurgulamış, Hürriyet'i orta saha içerisinde savunma aksiyonunda bırakıp, Alper Potuk, Tello ve Dede gibi isimlerle de bu baskıyı iyi kurdular. Göbekte oynayan Selçuk İnan ve Engin Baytar'ı kitlemeleri zaten organize olabilme ihtimalini ortadan kaldırdı. Ancak ilk yarının sonlarına doğru Melo hücumda sorumluluk almak istediğinde biraz kıpırdandı Galatasaray ama Elmander ileride çok yalnız kaldı, bu da haliyle doğru futbol olarak dönmedi Galatasaray'a ve genel olarak mücadele içerisinde geçen ama daha çok Eskişehirspor'un hakimiyetinde ilerleyen bir ilk yarı izledik.

Baros'un yokluğu 4-1-4-1 sistemini geri döndürdü. Maç öncesinde konuşmuştuk aslında, 4-4-2 mi devam edecek yoksa tek santrafora mı dönülecek diye. İlk 11'i de gördüğümüzde acaba Kazım forvet mi oynayacak yoksa sağ açık mı tartışmaları başlamıştı. Belki de kötü zemin şartlarından yola çıkılıp, orta sahayı biraz daha kalabalık tutma düşüncesi hakim oldu ve Engin Baytar'ı orta sahada izledik, Kazım'ı da sağ tarafta. Engin Baytar'ın kötü futbolu da handikap oldu aslında, bu şartlarda orta sahadaki futbolcuların tempo yakalaması gerekli, sorumluluk alması. Selçuk İnan ve Engin Baytar ise bu sorumluluğu alamadı ve doğal olarak sistem çöktü.

Kötü gidişatlarda Fatih Terim'in köklü değişiklikleri olur, yine yaptı bunu. 4-4-2'ye dönerek, Sercan Yıldırım'ı oyuna sürdü ve bu değişikliğin de forvet uyumundan ziyade tempoyu Galatasaray tarafına çekmesine bekledim, ilk 5-10 dakika da böyle geçti aslında ama Eskişehirspor'un artısı orta sahasındaydı aslında. Dede'nin muhteşem oyun zekası, Tello ve Volkan Yaman'ın Galatasaray'ın sıkıntılı görünen sağ tarafını felç etmesi, Diego'nun savunmadan sürpriz çıkışları, Hürriyet ve Alper'in de yarattığı baskıyla orta sahayı hakimiyet altına almaları.

Genel itibariyle ikinci yarı Galatasaray adına çok daha sancılıydı diyebilirim, o anlarda Kazım'ı sağ bekte izledik, çok farklı değişimler de geldi ama Eskişehirspor gerek uzaktan attığı şutlarla, gerekse kanat ortalarıyla Galatasaray kalesini abluka altına aldı ama Batuhan'dan beklenen verimi alamamaları ve artı olarak bu zorlu zemin şartlarının onlar adına da handikap oluşturması neticesinde golü bulamadılar. Zemin her iki takım adına da handikap yarattı, sadece olayı Galatasaray'a bağlamak yersiz.

Kısacası doğru oynayan taraf Eskişehirspor oldu ama bir puanı kazanan Galatasaray'dı. 10'da 10 yapabilmek güzel olacaktı ama oluşan şartlar aslında kafada puan kaybını zaten doğurmuştu. İlk defa bir beraberliğe seviniyorum diyebilirim, bunu da zeminden ziyade rakibin futbolu için söylüyorum. Baros'un yokluğunun yarattığı sıkıntı tahmin ettiğimden büyük oldu, bunu da son olarak eklemek lazım...

Şanssız Sakatlıklar, Uçup Giden Hayaller

2012-01-22T12:59:00.002+02:00

Harika bir transfer sezonu geçiren ve bütün Galatasaraylıların gözünü en tepeye, Euroleague' in zirvesine dikmesine sebep olan Galatasaray Kadın Basketbol Takımı için sezon muhteşem başlamıştı. Özellikle koç hakkında geçen seneki eleştiriler devam etse de sezon açılışında ezeli rakibi Fenerbahçe' nin ellerinden Cumhurbaşkanlığı Kupasını alan Galatasaray' ın bize büyük zaferlerin müjdesini verdiğini düşünüyorduk.

Aslında sezon içinde takım beklenen seviyeye çıkamadı. Evet belki oynadığı maçların çoğunu kazandı ama kesinlikle beklenen seviyede oynamıyordu takım. Ligde kadro kalitesi olarak yanına yaklaşacak takım yokken, Avrupa' nın da zirvesi için en büyük adaylardandı. Ama işler kağıt üstünde hesaplandığı gibi gitmiyordu.

Zaten işler istediğimiz gibi gitmezken son maçta Alba ve Gülşah' tan gelen illet sakatlık haberleri tamamen yıktı bizi. Geldiği ilk günden bu yana herkesin sevgilisi olan Alba ile, Gülşah' ı tıpkı Işıl' ı, Yasemen' i, Seimone' u, Currie' i formamızı hiç giyememiş olsa da Wiggins' i bulduğu gibi bulmuştu bu lanet sakatlık belası.

Hiçbir başarı sporcularımızın sağlığından önemli olamaz tabii ki ama bu sakatlıklardan sonra, Avrupa' nın en değerli oyuncusunu kaybetmiş takımın artık şansı çok azaldı. Elbet ki takviye olacaktır ancak Alba' nın yerini doldurabilecek bir takviye yapılabileceğini sanmıyorum.

Varsın, biz hayallerimizi bir kaç sene erteleyelim ama sporcularımız eski sağlıklarına bir an önce kavuşsunlar. İkisine de tekrar tekrar geçmiş olsun. Her zaman yanınızdayız.

Hagi, Hasan Şaş, Ümit Davala ve Taffarel

2012-01-22T11:00:00.002+02:00

Hagi, futbol akademisiyle beraber yeniden Türkiye'ye geldi ve geldiğinde de Hasan Şaş, Ümit Davala ve Taffarel üçlüsüyle bir araya gelmiş, eski dostlar buluşmuş bir bakıma. Fotoğrafı da Petit'in Yeri'nden aldım, güzel bir paylaşım gerçekten...

İyiden Öte Sonuca Ulaşmak

2012-01-22T02:06:00.000+02:00

Gerçek anlamda kış şartlarıyla karşı karşıyayız ve bu şartları futbola indirgediğimizde karşımıza zaten var olan kötü zeminleri çok daha kötü hale getiriyor. Buzlanması bir yana, üzerine bir de kar etmenini eklediğimizde içinden çıkılmaz bir döngü. Futbol oynamaya çalışan takımlar adına büyük handikap ve sakatlanma riski gibi etmenleri saymıyorum bile. Bu yüzden de 10'da 10 yapıp rekora şahit olmak adına gittiğimiz Eskişehir'den olası puan kaybıyla dönmek şaşırtıcı olmaz.

Son haftalarda yükselen bir Baros izliyorduk, sakatlığın etkisinden çıkıp yine eski kıvamına gelen. Golcü kimliğini de beraberinde getirdi bu tabii ama onun sakatlığı bir anda sistemle de alakalı bir mevzu durumunu aldı. 4-4-2 sistemi tuttu, tutmasının önemli etmenlerinden biri de Elmander & Baros uyumuydu ama Baros'un yokluğu sistemi yeniden 4-1-4-1'e mi getirir ya da 4-4-2'ye devam diyerek Sercan Yıldırım'ı mı sahaya sürer göreceğiz. Benim bildiğim Fatih Terim sistemle hiç oynamadan Sercan Yıldırım'a şans verir, doğrusu da budur aslında. Ya da Colin Kazım'ın da alternatiflerden biri olabileceğini düşünüyorum.

Skibbe'nin bıraktığı güzel bir miras var ama devamında gelen Ersun Yanal'ın mirastan öte kendi doğrularıyla takımı yönettiğini görüyoruz. Farklı hamleler yapıyor, tercihler değişik ve lige çok da iyi başlamayan bir Eskişehirspor. Bu aslında bir avantaj, yeni düzenini bulmaya çalışan bir takımla oynuyoruz. Ligin ilk yarısındaki maçta böyleydi aslında, Skibbe ile kendilerini bulmaya çalışıyorlarken karşımıza çıkmışlardı ve 3 puanı bana göre rahat almıştık. Bu sefer şartların da çok zor olması neticesinde sıkıntılı bir durum var, umarım 10'da 10 yaparak rekoru görürüz. Şu saha şartlarında futbol anlamında fazla birşey konuşamayız ama, bu durumlarda iyiye gitmek yerine sonuca ulaşmak en doğrusudur.

Riera'nın yokluğu da handikap sayılabilir aslında, 11 için olmasa da kenardan getirdiğinizde iş yapabilen, sonuca gidebilen bir futbolcu görünümü vermeye başladı. Böylesine bir yedek çok lüks tabii ama şartlar neticesinde bu önemli olabilirdi. Ayrıca Yiğit Gökoğlan'ın da ilk maçı bu olabilir, Terim'in 11'de olmasa bile maç içerisinde mutlaka onu kullanabileceğini düşünüyorum. Bir diğer konu da savunma tertibi aslında, son maçta Ujfalusi'yi bek olarak izledik ve Servet Çetin'den kaynaklı hataları görmeye devam ettik. Bu maçta Sabri Sarıoğlu'nun 11 başlama ihtimali bana göre yüksek, tandemi bozmaz diyorum Terim, Sabri Sarıoğlu'nu bir şekilde 11'e adapte etmeye çalışacaktır tekrar. Gökhan Zan'ı düşünürdüm aslında ben ama Servet Çetin stoper alternatifleri içerisinde ilk yedek gibi duruyor.

İyi Mücadele İstenmeyen Sonuç

2012-01-21T17:15:00.000+02:00

Tarihinde ilk kez katıldığı Euroleague' de Top-16' ya kalma başarısı gösteren Galatasaray bu turdaki ilk maçında deplasmanda(!) Anadolu Efes ile karşılaştı ve mücadeleden 68-62 mağlup ayrıldı.

Öncelikle bu takımın Euroleague' de henüz ilk senesi olduğunu hatırlatarak başlayalım yazıya. Eğer ki yıllardır bu seviyelerde mücadele eden Anadolu Efes ile yaptığı karşılaşmadan mağlup ayrıldı diye eleştiriliyorsa Galatasaray pek çok şeyi doğru yapmış demektir. Ancak eleştirinin dozunu ayarlamak lazım. Sene başında Euroleague' de Top 16' ya kalmak sizi tatmin eder mi desek muhtemelen herkes ilk senesindeki bir takım için bunun müthiş bir şey olduğunu söylerdi. Ancak bugün görüyoruz ki takım ve koç hiç hak etmedikleri eleştirilere maruz kalıyor.

Öncelikle koç ile başlayalım. Geldiği ilk sezonda, bir önceki sene son hafta kümede kalmayı başaran takımı finale taşıyan, o takımı tarihinde ilk defa Euroleague' e katmayı başaran koçumuza. Bir takıma daha önce yaşamadığı mutlulukları yaşatan bir koç nasıl olur da böyle acımasız eleştiriler alır bir türlü aklım almıyor.

Ayrıca bu kadroda henüz ilk defa Euroleague' de forma giyen isimler var; örneğin Furkan. Henüz bu seviyede bir tecrübe yaşamamış oyuncu neden orta mesafe şut atamıyor neden orada ribaundu çekemedi diye eleştiriliyor. Elbetteki eleştiriler olacak ama dozunda olacak. Tıpkı övgülerimizde seviyeyi kaçırdığımız gibi eleştirilerde de kaçırıyoruz ne yazık ki. Bu şekilde eleştirilenler grup maçlarında Furkan' ın Avrupa' nın en iyi uzunlarından olduğunu söylüyorlardı.

Bence şu anda eleştiriyi hak eden tek isim Songaila. Israrla sabretmemiz gerektiğini düşünüyordum ama olmayacak gibi görünüyor. Oyunda olduğu anlarda tuttuğu isim haftanın MVP' si olma yönünde çok büyük avantaj yakalıyor. Mücadelenin bu kadar ön plana çıktığı Lakovic' in bile canını dişine takıp savunma yaptığı şu takımda Songaila' nın bu umursamaz oyunu beni çileden çıkarıyor.

Çok da fazla uzatmadan henüz bunun ilk maç olduğunu hatırlatalım. Grubumuzda CSKA, Olympiakos ve Efes gibi yıllardır bu seviyelerde oynayan takımlar var. Bu takım 0-6 bile yapsa ben alkışlarım. Çünkü 3-5 sene önce bize Galatasaray Euroleague Top-16 da oynayacak deseler muhtemelen hayal görüyor derdik ama bugün o hayallerimizi gerçeğe dönüştürdü Mahmuti ve öğrencileri.

Artık Fark Yaratan Bir İsim Var

2012-01-21T15:37:00.014+02:00

Samsunspor'daki genel sıkıntı devam ediyor aslında. Yaratıcı futbolcu eksikliği var, Selim Teber'in dönüşü çok önemli diyoruz bu yüzden ama ne durumda hiçbir bilgim yok. O olmadığında da orta saha hattı daha çok mücadeleye dönük, savaşan bir yapıda oluyor. Şu doğru olandı ama, 4-4-2'ye dönüş önemli. Fink ve Murat Ceylan'ı göbekte kullanıp, Murat Yıldırım'ı sağ tarafa kaydırmak.

Bu durumda sağ tarafı işleyebildi Samsunspor ve Ekigho'nun da biraz daha serbest oyuncu rolüne soyunup, orta sahadan aldığı toplarla dikine oynaması neticesinde ikinci gol geldi aslında ama genel itibariyle Samsunspor hücumda organize olamadı yine, buna rağmen belki de sezonun en iyi savunma performansı gösterildi. Orduspor'un da santrafor sıkıntısı, Stancu'yu ileride tek bırakması ekmeğe yağ sürdü ama Valdomiro'nun şu performansı inanılmazdı, ilk defa oynadı bu adam.

Genel itibariyle maç kısır bir döngüydü ve böylesine kısır döngülerde de biri sahne alır ve o döngü bir anda değişir. Gekas böyle bir futbolcu işte. Mesele, ne kadar pozisyona girdiğinden öte girdiğin o pozisyonları bitirmekten geçiyor. Bance'nin durumunu getirdim aklıma, ligin ilk yarısında hücumun verimliliği anlamında tek başına çalışan oydu ama skor gelmeyince de en büyük eleştirileri o aldı. Aynı durum Gekas için de yaşanabilirdi, çünkü Samsunspor hücumunun yine işlemediğini gördük, o verinlilik hala sağlanamadı ama Gekas'ın farkı buradan geliyor işte bulduğu pozisyonu değerlendiriyor, olmadı kendine pozisyonu yaratıyor ve farkını da fazlasıyla ortaya koyuyor.

Samsunspor için bazı şeyler adına çok geç kalındı, bu bir gerçek. Ama bu galibiyet önemli bir umut, zorlu bir fikstürden çıkıldı ve önlerinde kazanılabilesi maçlar var. Bu yüzden de iyi futbol yerine kazanma alışkanlığı edilmek, hatta 1-0'a razı olmak bile önemli. Orduspor karşısındaki bu savunma performansı önemliydi, diğer maçların da temeli bu olmalı aslında. Ligin ilk yarısında üç forvetli çıkılan maçları da hatırlıyoruz ama hücum yine de verimsizdi. Şimdi ise hücumda Gekas gibi bir koz bulunuyor ve yaratıcı olamasanız bile yapması gereken işi en iyi şekilde yapabilecek bir santraforunuz var.

Şunu da ekleyelim, eğer Samsunspor şu tablodan çıkıp ligde kalmayı başarabilirse Gekas'ın da bu performansı devam ettireceğini düşünerek onun heykeli dikilir, o kadar da iddialıyım...

Reggie Miller

2012-01-21T00:10:00.009+02:00

"Sportmenlik gereği elimi uzattım ve karşılık vermedi. O andan itibaren tek görevim vardı, onu rezil etmek."

Beni bilen bilir, Pacers taraftarıyımdır {eski ateşim olmamasına rağmen} ve bunun da sebebi Reggie Miller'dır, hatta basketbolu da sevme nedenim diyeyim. Belgeseldeki New York serilerini yaş itibariyle yakalayamadım ama 97-98'li yıllardan itibaren Pacers'ı iyi biliyorum, takip ediyorum, Reggie Miller basketbolu bırakana kadar tabii. Seviyorum ben aslında, başladığı yerde bitirenleri, yüzüğü kendi takımında kazanmak isteyenleri. Miller'ın da bu yola girmemesi aslında beni cezbeden diğer neden. Onun lider olduğu dönemde yaşanan şanssız maçlar, Jermaine O'Neal, Ron Artest gibi isimlerin yanında ağabey ve yan parça görevini gördüğü zamanlarda da Pacers'ın yaşadığı büyük bahtsızlıklar derken 2-3 tane şampiyonluk yüzüğü olabilecek bu adamın şampiyonluğu yok ama bıraktığı müthiş güzellikler var. Gerçi Miller'la başladım ama Miller birgün Pacers'dan ayrılsaydı da Pacers'ı bırakmazdım ayrı konu ama onla başlayıp onla bitirenlerdenim ben de. Belgeseli de izleyince bir anda Miller fanatizmim depreşti ve bunları da yazma sebebim bundan...

Kaleci Rotasyonu Gerekliliği?

2012-01-20T23:58:00.010+02:00

Cenk Gönen 23 yaşında, Rüştü Reçber 38. Müthiş bir kombinasyondur bu aslında. Harika bir genç kaleci ve onun arkasında, ona yardımcı olacak bir tecrübe. Artı olarak Cenk Gönen'in Beşiktaş'a gelmesinde de Rüştü Reçber'in payı çok büyük, bu açıdan da bakınca Cenk Gönen'i kıskanıyorum aslında ama Beşiktaş'taki durum garip. Son iki sezona baktığımda garip bir kaleci rotasyonu var, hele ki bu sezon daha da garip. Futbolda rotasyon önemli, özellikle de böylesine sıkışık bir fikstürde ama rotasyon yapacağınız en son yer kalecidir yani.

Benim bildiğim bu işin raconu, kupa maçlarında yedek kaleciyle yürürsünüz ya da ilk kalecinizin formsuz anında diğer isme yönelirsiniz. Beşiktaş ise farklı yapıyor, neredeyse en çok rotasyon yaptığı mevki kaleciler. Şunu düşünüyorum, Rüştü Reçber'den tercrübe dışında kazanabileceğiniz birşey yok bu saatten sonra, aksine Cenk Gönen'in üstüne yoğunlaşıp onu olduğunun en mükemmel haline getirmelisiniz.

Yerli kaleciler son yıllarda büyük bir çıkış gösteriyor ve sizin de elinizde iyi bir genç yerli kaleci var. Ama rotasyonun amacı da garip, yapılış şekli de. Tahmin edebiliyorsunuz bazı şeyleri, Sivok ve Egemen'in yeri garanti mesela. Quaresma da sağlıklı olduğu sürece oynuyor ya da Ernst, Fernandes. Mustafa Pektemek'in de Edu ve Almeida'nın arkasında kalacağını biliyorsunuz {haketmediği şekilde} ama hangi kaleci oynar sorusuna verilecek cevap yok gibi.

Maçın önem derecesine göre de bir rotasyon yok, yazı tura misali bir durum aslında ve bu da iyi birşey değil. Bursaspor maçında Rüştü Reçber oynadı da ne kazandırdı mesela, ya da madem Rüştü Reçber oynuyor neden bu maçta Cenk Gönen? Bütün sezon boyunca böyle oldu bu durum ve Beşiktaş'ın gençleri neden oynamıyor, Mustafa Pektemek neden yedek kalıyor ya da fona devirler, Portekizliler falan bir yana benim kafama takılan bir numaralı sorudur bu...

Hasan Kabze & Orduspor

2012-01-20T14:51:00.011+02:00

2.5 sezon bir takımda oynamak, üstelik bu 2.5 sezonun en az 1.5 senesinde yedek oturmak, az süre bulmak bir futbolcunun sürekli hatırlanmasına yetmez ama Hasan Kabze'nin Beşiktaş maçındaki o belki de şampiyonluğu getiren iki golü Galatasaray camiasında efsane kıldı onu. Hagi'nin gözdelerindendi aslında, Fevzi Elmas'la birlikte 2004-2005 sezonunun devre arasında Çanakkale Dardanelspor'dan kiralanmışlardı ve Hasan Kabze de neredeyse her maç şans buldu. Eklemeden de geçmeyelim, Fevzi Elmas ve Hasan Kabze, Çanakkale Dardanelspor ve Galatasaray'ın ardından Orduspor'da tekrar buluşmuş oldular.

Gerets dönemi onun adına iyi geçmedi aslında, Ümit Karan'in dönüşü ve yükselişi, Necati Ateş ve Hakan Şükür gibi bir rotasyon derken en arkada kaldı Hasan Kabze ve az şans buldu, giderek geriye düştü ama gelecek anlamında beklediğimiz, inandığımız bir futbolcuydu daima. Kalli neden onu gönderdi anlamamıştım mesela, hala da bilmiyorum. Sonrasında Rusya günleri başlaı Kabze'nin, inişli çıkışlı bir grafik gösterdi, beklenilenin genel olarak uzağındaydı aslında ama Fransa Ligi falan derken 29 yaşında olduğu şu günlerde yeniden rotayı Türkiye'ye çevirdi.

Şunu söylemek lazım, Hasan Kabze hakkında elde müthiş veriler yok aslında. Galatasaray'da kendisini çok uzun süre izlememize rağmen nasıl bir futbolcu olduğunu çok iyi şekilde anlamak güç oldu. Herşeyden var biraz Hasan Kabze'de, bir forvette beklediğiniz özelliklerinden ama çoğu özelliği çok iyi, mükemmel diyebileceğimiz seviyede değil. 18 golcüsüdür aslında, ceza sahasının içerisinde çok iyi bir bitiriciliği vardır, şutör özelliği vardır, fizik olarak ayakta kalır, bileklerine hakimdir ve Orduspor'un da bu özellikler neticesinde Tekke'den bulamadığını Hasan Kabze'den bulabileceğini düşünüyorum, güzel bir transfer bu anlamda. Bonservisinin olmaması da aslında onu Türkiye Ligi'ndeki ekipler açısından çok kaliteli bir transfer olarak kılıyor. Üstelik forvet anlamında da yerli piyasası çok iyi durumda değilken.

Hasan Kabze'yi bundan önceki sezonlar tekrar Galatasaray'a beklemedim desem yalan olur ama, hatta Kabze'nin açıklamasına göre geçtiğimiz sezonun devre arasında böyle bir girişim de olmuş ama son anda gerçekleşmemiş. Şu anki şartlarda da bu yönde bir ihtiyaç yoktu zaten, bunun için de Hasan Kabze böyle bir kariyer planı çizdi, artık gözümüzün önünde ve Orduspor macerasını 1.5 seneliğine başlatıyor. Hayırlısı olsun, sevdiğim bir futbolcudur, inşallah başarılı olur...

Kırmızı Beyaz'a Siyah'ın Eklendiği Gün

2012-01-20T12:48:00.004+02:00

23 yıl önce bugün eklendi kırmızı beyaz'a siyah rengi. Hep derim ya, yine tekrarlayayım. Bu kaza olmasaydı eğer Anadolu'dan çıkacak şampiyon sözünün karşılığı Samsunspor olabilirdi. Ayağının tozuyla geldiği Birinci Lig'de ilk sezonunda 3. olmuştu ve devamı da geliyordu bunun ama kader böyle bir acı senaryoyu bizlere yaşatarak bizleri siyah rengiyle tanıştırmış oldu...

Barcelona'yı Yenmeden Kazanacağımız Şampiyonluk Harika Olur

2012-01-19T15:17:00.010+02:00

Bunu daha önceden de tartışmıştık aslında ama iş Galatasaray'ın Fenerbahçe'ye her iki maçta da yenilerek kazandığı şampiyonluğa kadar indi. Benim görüşüm farklı tabii, Real Madrid - Barcelona olayı çok daha değişik, ülkemizdeki bu duruma pek benzemiyor. Burada asıl olay Real Madrid'in şampiyonluğundan ziyade Barcelona'nın kurduğu ezici üstünlük. Mourinho'dan bu yana bakınca da Mourinho ne yaparsa yapsın Barcelona'ya karşı çaresiz kalıyor, tüm planlar suya düşüyor ve aynı futbolu oynayarak, hatta kötü günlerinde bile Barcelona o maçı kazanmasını biliyor. Ama bu sezon ligde işler değişik işte, Real Madrid'in yakaladığı 5 puanlık fark var, üstelik kazanarak ilerliyorlar. Barcelona'nın ise deplasman karnesi biraz soru işareti kıvamına erişti, Real Madrid haricindeki diğer deplasmanlarda zorlanabiliyorlar, puan kaybediyorlar. Bu durum da ligde Real Madrid'i ön plana çıkarmış durumda ama dediğim gibi, Barcelona'yı yenmeden, sürekli onlara karşı kaybederek kazanılacak bir şampiyonluğun Cristiano Ronaldo'yu dahi yuhalayan Real Madrid taraftarını o kadar da mutlu edemeyeceğini düşünüyorum. Asıl mesele şampiyon olmaktan ziyade Barcelona karşısındaki bu psikolojiyi dağıtmak ama bu iki takım çok sık oynadıkça bu iş Barcelona'ya fazlasıyla yarıyor gibi. Beklediğim açıklama da Mourinho'dan geldi ayrıca; ''Barcelona'yı yenmeden kazanacağımız şampiyonluk harika olur''.

Nuri Şahin'i Beklerken Hamit Altıntop'u İzliyoruz

2012-01-19T12:00:00.001+02:00

Nuri Şahin ve Hamit Altıntop'un Real Madrid forması giymesi Türk futbolu adına yaşanan dönüm noktalarından biriydi. Nuri Şahin'in bu sıçramayı yapmasını bekliyorduk ama Hamit Altıntop'un bu transferi benim açımdan büyük sürpriz olmuştu. Ama büyük beklentilere girmedim onun için, herkes gibi Nuri Şahin üzerine odaklıydım. Düşüncem şuydu, Nuri Şahin sakatlıktan döner, Mourinho da onu özel olarak hazırlar ve Xabi Alonso'nun orta sahadaki partneri olur. Hamit Altıntop ise zor forma şansı bulur, hatta ligin devre arası döneminde Türkiye'ye doğru yelkenini de açabilir. Geldiğimiz nokta ise tam tersi. Nuri Şahin, yaşadığı sakatlıktan istediği gibi dönemedi ve şu sıralar Real Madrid'in 18 kişilik kadrosuna giremiyor. Hamit Altıntop ise 18'deki yerini aldığı gibi, sürekli oyuna da dahil oluyor, dünkü El Clasico'da da 11'deki yerini aldı. İyi oynadı, kötü oynadı farklı tartışma konusu, benim görüşüm kötü oynadığı yönünde ama oynadı yani. Bu da bir dönüm noktasıdır aslında, sezon başında yattığım timsahın resmidir. Nuri Şahin için hala olumluyum aslında, Pepe'nin, Lass'ın oynadığı orta sahada iyi bir Nuri fark yaratır düşüncesindeyim ama onu da şanssızlıklar bırakmayacak gibi. Hamit Altıntop'un da görev adamı olduğun görüyoruz, sezon başındaki beklentilerimi aştı aslında. İkisi adına da hayırlısı diyelim...

40 El Clasico'nun Başında Ronaldo'nun Oynayacağı Tutmuştu

2012-01-19T01:05:00.008+02:00

İlk maçın hikayesi de bu değil miydi. Erken anlarda öne geçen Real Madrid ama yaşanan Barcelona dönüşü ve aynı senaryonun tekrarı, yani Real Madrid'in hezimeti. Şunu düşündüm, El Clasico'ların son iki yıldır bu kadar sık oynanmasının Barcelona'ya müthiş yararı var aslında. Mourinho'nun her denemesi ters tepiyor, hiçbir müdahelesi Barcelona karşısında tutmuyor. Bugünün mönüsü aslında daha önceden de denenmişti. Pepe'yi orta sahaya çek, yanına da Lass'ı ekle ve bu iki futbolcunun da hücumla işi olmasın, Barcelona orta sahasını kitlemeyi bekle. Hızlı toplarla da Ronaldo'dan hücumda etki bekle yani kısacası ölme eşşeğim ölme. Olmuyor, tutmuyor bu sistem. Barcelona her seferinde oynamak üzere saha çıkıyor, oynayarak kazanıyor. Real Madrid ise rakibi kitlemek üzerine sistemi kuruyor ama kitleyemiyor, aksine oynamak için çıktıklarında da fark geliyor. Şanssızlıkta var ama, 40 El Clasico'nun başında Ronaldo'nun oynayacağı tuttu ama sakatlandı, sonrasında da kendini geri çekti, haliyle varlığı zarar haline geldi. Onu ısrarla sahada tutan Mourinho hatalıdır aslında ama bu takım karşısında başka plan da yapamıyorsunuz, eldeki koz o. Messi'nin etkisizliğinden bahsederken yaptığı inanılmaz asist ve fişi çekmesi, Pepe'nin olağan oynadığı kasap havası, 1-0'lık erken timsah girişimi ve hepsinden önemlisi Mourinho'nun çaresizliği. Bu maçın da özeti budur, gelecek maçlarda da izleyeceğimiz...

Ancelotti Demek Tecrübe Demek

2012-01-18T15:02:00.007+02:00

Milan'dı, Inter'di derken Tevez için PSG'nin devreye gireceğini düşünüyordum ve öyle de oldu, Manchester City ile anlaşmaya vardılar. Tevez'in kararı önemli olacak burada ama ben hayır demeyeceğini düşünüyorum. Tevez transferi bu ara transfer döneminin vitrini olacak tabii, çünkü birçok isimle görüşüp elleri boş döndüler ama Ancelotti gibi bir teknik adamları var. Bu da onları biraz daha doğru bir sisteme yönlendirir, transferler ''ona, buna atlayalım'' düşüncesinden yıldızları alalım ama sisteme bağlayalım gibisinden olacaktır. Yani dış sermaye tarafından satın alınan her takımın başına gelen süreçler bunlar. Ama Ancelotti'nin Filippo Inzaghi'yi istemesi şaşırtıcı. Ancelotti denildiğinde tecrübe kavramı akıllara ilk gelen durumlardan, futbolcuda tecrübeyi, hatta aşırı tecrübeyi seviyor. Onun döneminde Milan'ın yaşlanma sürecini hatırlayın, yaş ortalaması bir ara 80'e dayanmıştı ve Milan üzerinden yaşlı futbolcu geyiklerini dinleyip duruyordur. Chelsea dönemi de böyleydi aslında Ancelotti'nin. Sadece iki sezon kalabildi ama yine tecrübeden yana, eski isimlerden yana kullandı şansını. PSG'de de bunu yapacağa benzer, Inzaghi'yi istemesi bu yüzden olabilir. Drogba'ya da göz kırpıyor aslında, Torres üzerinden yürüyüp Drogba'yı PSG'ye aldırmak gibi bir düşüncesi de var, yani Ancelotti demek tecrübe ve kısa vadeli düşünceler demek gibi.

Memuriyet Hayatı Başlamış

2012-01-18T12:00:00.002+02:00

Cristiano Ronaldo misali Mourinho'ya da yapışan bir durum oldu bu. Real Madrid'in bu sezon La Liga şampiyonu olması da etkilemeyecek bunu, kafalarda sürekli Barcelona ile olan mücadele var. Aslında Mourinho'nun Inter'le bunu aştığını ve çok haklı bir şekilde Barcelona'ya karşı geldiğini düşünüyorum ama Real Madrid günlerinde aynı durum yok. Hangi planı uygulasa, ne denese ters tepti ve ezici bir Barcelona üstünlüğü var, bunu kabul edelim ve bu üstünlüğün de devam edeceğini düşünüyorum aslında. Mourinho'dan sonra da bu devam edecektir, tabii Barcelona'nın bu yapısının devam etmesi gerekiyor. Ama Mourinho dışında başka bir teknik adam da Real Madrid'i şu konuma zor getirirdi, şampiyonluk potasındalar ve büyük ihtimalle de şampiyonluğun geleceğini düşünüyorum. Mourinho'nun da belki kendi açısından Barcelona'ya karşı kanıtlaması gereken bir durum yok aslında ama Real Madrid'in var, hatta Cristiano Ronaldo'nun da fazlasıyla var. Ama gördüğüm, aldığım izlenim şu, Mourinho'nun Real Madrid'le devam etmeyeceğini düşünüyorum çünkü o heyecanı kaybetmiş ve mutlu değil. Kendini memur olarak görüyor nitekim, kariyerden, başarılardan öte işi para kazanma mecburiyetine bağlamış gibi;

''Bundan sonra daha kaç tane kupa kazanmam lazım? Benim için artık maç kazanmak sadece kişisel bir memnuniyettir. Çarşamba da aynısı olacak''

Bu da Böyle Bir Kariyer

2012-01-17T18:23:00.005+02:00

Bu da böyle bir kariyer şekli, saygı duymak gerekiyor. Barcelona ile zirveyi görmüşsün, Milan günlerin olmuş, oradan önce ülkene uğrayıp oradan da Yunanistan macerasını başlatmışsın ve orada da iz bırakmışsın aslında ama herkesin bittiği anda Özbekistan'a giderek yeni bir akımın temsilcisi olmuşsun. Özbekistan'da da güzel izlenimler bıraktı, Bunyodkor efsanesi oldu aslında Rivaldo ama yine bitti derken bu sefer de ülkesine dönerek önce bir takımın sahibi olmuş ve bu takımda oynamış, devamında da kendini kiralayarak Sao Paolo formasını giydi. Sürekli bitti derken o yeniden var olduğunu kanıtladı aslında ve o arada da yaş 40'a dayandı tabii. Haliyle de yine bitti dedik, bu sefer de çok çok farklı bir akımın ilk temsilcisi olarak Afrika yollarına düştü ve Angola'nın Kabuscorp S.C. takımıyla anlaştı. Beklentisi nedir, ne istiyor bilemiyorum, futbol onun için ne ifade ediyor ya da. Para desem değil, şöhret desem hiç değil, farklı şeyleri denemeyi seviyor belki de, ilklerin futbolcusu olarak anılmayı. Anacağız da kendisini, Rivaldo çok farklı bir futbolcu olarak tarih sahnesine adını yazdırmayı başardı.

Baş Ağrısına Katlanmak İsteyenlere

2012-01-17T18:19:00.000+02:00

Josh Simpson mevzusu patlak verdi bir anda ve hepimiz atladık haliyle bu duruma. Simpson kalitesindeki bir futbolcuyu kimse kaçırmak istemez, herkes takımında görmek istiyor. Müthiş bir sol forvet, her türlü sistemin içerisinde de var edebilirsin onu, üstelik bonservisinin olmamış olması da onu asıl değerli kılan unsur oluyor ve herkes takımında görmek istiyor. Ama mevzu çok değişik işte, Manisaspor cephesinden farklı açıklamalar geliyor. Simpson sözleşmesini tek taraflı fesh etmiş durumda, Manisaspor cephesinden gelen haberlere göre de hiçbir dayanağı yok. Yani meselenin ekonomik olarak bir dayanağı yok gibi, üstelik böylesine bir sorun gün yüzünde de yoktu aslında. Ne bileyim, kokuyu alırdık mutlaka ve sorun mutlaka yayılırdı ama dün de Fenerbahçe maçında oynadı Simpson, golünü de attı, herşey müthiş görünüyorken bir anda patlak verdi. Manisaspor'un verdiği tepkinin ardından da diğer kulüplerin temkini doğmalı haliyle. Atladık hemen, mutlaka da atlayacak kulüpler de olacaktır ama davanın sonucu ne olur bilemiyoruz, iş nereye varır. Yani şu şartlarda Simpson'u almak baş ağrıtır, sonu belli olmayan bir isim. Ama baş ağrısına katlanmak isteyen takımlara da saygı duyarım, değerli bir futbolcu çünkü. Oynayacağı her takımda müthiş iş yapar, harika bir alternatif olur, hele ki Galatasaray, Beşiktaş gibi takımlar açısından düşündüğümde.

Nihat Kahveci & Kovacevic İkilisi Unutulmaz

2012-01-17T17:47:00.002+02:00

Yurt dışına futbolcu ihracından bahseder dururuz. Ben hep şöyle düşünürüm aslında, her ülkede oynayan Türk futbolcuları olsun, illa büyük ligler ya da büyük takımlar değil mesele. Bu şekilde ekol olmanın adımları atılır aslında ama yabancı kontenjanından kaynaklı ülkemizdeki yerli piyasası malum, fiyatlar yüksek, futbolcular inanılmaz rakamlar kazanıyorlar. Bu yüzden de böylesine maceralara pek atılmıyorlar. Beklenti ya kazanabilecekleri büyük para ya da gidebilecekleri çok büyük takımlar üzerinde kurulu.

Nihat Kahveci ise bu maceraya atılanlardandı, farklı bir kariyer belirledi kendine, henüz 23 yaşında hem de. Real Sociedad, 2001-2002 sezonunun devre arasında Nihat Kahveci'yi istedi ve transfer de gerçekleşti. O dönemde Nihat Kahveci hem takımının en önemli futbolcusuydu, hem de büyük umut vaad eden, potansiyel görünen bir futbolcuydu. Onu A takıma çıkaran Toshack tarafından 5 milyon avro gibi bir rakama transfer edilmişti, o dönemler adına güzel para ama asıl önemli olan Nihat Kahveci'nin o dönemde kendine çizdiği kariyerdi.

Şu mantıkta işliyor aslında; ''Çok büyük bir takım olmasa bile ben o lige gideyim ve o ligde kendimi ifade etme şansım daha yüksek olur''. Tuncay Şanlı da bu kumarı oynadı ama kaybetti, Nihat Kahveci ise zamanında kazandı ama onun kazanımı daha büyük. Çünkü oynadığı takımda fark yaratan bir isim oldu, o yarım dönemin ardından sonraki sezonda Real Sociedad'ın zirve yürüyüşünde, şampiyonluğu kaçırdığı dönemde takımın fark yaratan futbolcularından biriydi ve bu da ona inanılmaz bir değer kazandırdı. Hala akıllara gelir, Kovacevic & Nihat ikilisi. Çok güzel bir takımdı o Real Sociedad ve Nihat Kahveci de o takımın farklı isimlerinden biriydi.

Şanssızlıklar işte, Nihat Kahveci'nin de kariyerinde olmazsa olmazı sakatlıklardı. Sık sakatlandı ve bu sakatlıklar uzun süreli oldu, uzun süreler futboldan ayrı kaldı. Yine de pes etmedi, yaşanan her sakatlığın ardından geri dönmesini bildi, hatta yukarıya yönelik bir adım daha atıp, Villarreal'e transfer olmayı başardı, burada da uzun sakatlıklar yaşadı yaşamasına ama oynadığı dönemde de bu takımda da fark yarattı. 2007-08 sezonunda 38 maçın 34'ünde forma giyerek, 18 gol attı, devamında gelen Euro 2008 ve müthiş Çek Cumhuriyeti maçı ama yaşanan bir sakatlık daha ve o sakatlığın devamında da biten Avrupa kariyeri.

Bazı şeyleri aşmış bir futbolcu oldu Nihat Kahveci, bu yaşanan uzun sakatlıklara rağmen öyle bir yetenekti ki, hala Avrupa'da kalabilirdi. İş yapar mıydı bilemem ama bu uzun sakatlıkların içinde müthiş bir kariyeri vardı diyebilirim, bu da onu Avrupa'da farklı kılan bir futbolcu olarak tutmaya devam edebilirdi ama kendisinin de kafasında olmamasına rağmen Demirören'in Mehmet Topuz fiyaskosunun ardından ses getirebilme çalışmaları çerçevesinde Beşiktaş'a geri döndü, Türkiye günlerini başlattı. Yani sonun başlangıcıydı bu aslında.

Nihat Kahveci söz konusu olunca beklentiler de büyük oluyor haliyle. Beşiktaşlıların da beklentisi büyüktü bu yüzden, yine sakatlıklarla başladı sezon ve bu sakatlığın ardından yaşanacak toparlanma süreci, hepsinin ötesinde ise Türkiye'ye yeniden uyum süreci sıkıntılı geçecekti ve öyle de oldu. Mustafa Denizli onu kazanmak adına herşeyi yaptı, sezonun sonlarına doğru da forma giriyordu aslında ama geç bir uyanış oldu onun için, tam da bir sonraki sezona gerçek Nihat Kahveci'yi görürüz derken yaşanan bazı hadiseler, yine ve yeniden kazanılan paraların gündeme gelmesi falan futbolcuyu kafa olarakta yıprattı, paranın da hiçbir önemi olmadığını göstererek çok sevdiği Beşiktaş'la yollarını ayırmak zorunda kaldı.

Dediğim gibi, Nihat Kahveci kafa olarak bazı şeyleri aşmış bir isim. Türkiye'de Beşiktaş forması dışında başka bir forma giymem diyerek yüzünü yeniden Avrupa'ya ve La Liga'ya yöneltti ama beklediği ölçülerde teklif alamadı. Mutlaka onu isteyen birçok takım vardı ama bu kariyerin ardından da yeni maceralara atılmak, hedef küçültmek olmazdı. Dediğim gibi, parayla işi olmayan ve o sakatlıkların arasında da muhteşem bir kariyere sahip bir futbolcu. Haliyle de 32 yaşında futbolu bırakmış oldu, çok erken hem de. Üstelik kendisini kesit kesit izleyebildik ama o kesitler içerisinde harika işler yaptı. Tugay Kerimoğlu'yla da beraber Avrupa'daki en başarılı futbolcumuz oldu, bunu da atlamamalı.

Shaqiri'nin Geleceğini Belirleyecek İsimlerden Biri de Knup

2012-01-16T14:40:00.011+02:00

Shaqiri bekleyişimiz, ısrarımız devam ediyor. Kolay değil tabii ki bu transferi gerçekleşmirmek, çok önemli bir potansiyelin peşindeyiz, 1-2 sezon içerisinde müthiş bir çıkış yakalaması ve Avrupa'nın devlerinden birine kapağı atması beklenen bir yıldız adayı. Farklı bir transfer türü aslında, genelde yıldız futbolcu kavramını yıldızlaşmış ama gözden düşmeye başlamış futbolcular üzerinde kuruyoruz ya da çok ama çok nadir olmak üzere tanınmamış bir genci alıyoruz ve o futbolcu da müthiş bir patlama yapıp yıldızlaşıyor, Ribery misali. Ama bu tip örneklerin de milyon yılda bir oluyor. Bu yüzden Shaqiri transferi farklı bir iş olacak, belki de yeni bir kapı açacak, çok farklı şeyleri konuşuyor olacağız.

10 milyon avro + 2 milyon avro da Şampiyonlar Ligi bonusu gibisinden bir teklif söz konusu, karar Basel'in. Shaqiri'nin açıklamalarından Galatasaray'a seve seve geleceğini görüyoruz, o konuda bir sıkıntı yok ama Basel'in bu teklifi kabul etmesini bekliyoruz. Şu an en ısrarcı kulübün de Galatasaray olduğunu görüyoruz aslında ama sezon sonunda bu transferi gerçekleştirmeyi denesek bu şartların çok daha üzerinde şartlar bizi bekleyecek, bu yüzden transferi şimdi gerçekleştirmenin önemi büyük. Abdürrahim Albayrak'ın da dediği gibi Basel, Manchester United gibi bir takımı Şampiyonlar Ligi'nden elemiş bir takım, bir ay sonra Şampiyonlar Ligi'nde 2. tur maçlarına çıkacaklar ve paraya da ihtiyaçları pek yok, bu yüzden koparabildiklerinin en fazlasını koparmak istiyorlar. Ama şu da var, Shaqiri'ye Galatasaray'ın önereceği yıllık ücreti öneremezler, yani onu takımda tutma şansları o kadar da fazla değil.

Shaqiri demişken asıl değinmek istediğim Knup'tu aslında. Basel'in yöneticisiymiş Knup, bunu yeni öğrendim. Knup'u bilirsiniz, eksi Galatasaraylılardandır. Fatih Terim'in ilk sezonunda transfer edilmişti, şimdi takımı unuttum ama Kupa Galipleri Kupası'nda PSG ile oynadığımız turdan önceki turda deplasmanda 1-0 kazanırken golü de o atmıştı. Zaten tek golü de bu oldu sanırsam, büyük hayal kırıklığı yaratarak hemen gönderilmişti, devamında Ilie geldi ve güzel günler başladı forvet anlamında. Şimdi onun adını duyunca anılar depreşti tabii, futbolculuğunda beklediğini alamamıştı ve verememişti, bakalım şimdiki Galatasaray'la kesişmesinde Shaqiri'nin geleceğini belirleyecek isimlerden biri de o olacak.

Arda'nın Gideceğini Bilsem Culio'yu Yollamazdım

2012-01-16T12:00:00.001+02:00

Kimse kimsenin Galatasaraylılığını sorgulayamaz, bu açık birşey. Ama şu ortamda kimse Galatasaray'ı da sorgulayamaz ve biri Galatasaray'ı sorgularsa otomatikman onu da sorgulayan insanlar olur, bu duruma da herkesin saygı duyması gereklidir. Arda'nın Galatasaraylılığı ya da bizim Arda hakkında düşüncelerimiz de değil aslında mevzu, gelip geçici şeyler bunlar. Herkesin hayatı devam ediyor, tek diyebileceğim şu aşamada kesinlikle Arda'yı aramıyoruz, keşke şu an takımda o da olsa demiyoruz ve başarı anlamında da şu ana kadar istediklerimizi Arda'sız almış durumdayız. O da kendine bir kariyer planı çizdi, mutlu olduğunu söylüyor, bu yüzden de Allah mutlu etsin yani, umarım istediği kariyere ulaşır, Mehmet Topal'ın izinden yürümeyi başarır bir şekilde. Önünde güzel örnekler var diyebilirim.

Enkaz bir sezondan çıkmıştık, değişim başlamıştı ve değişim başladığında da elinizdeki değerleri kaybetmek istemezsiniz. Biz de Arda Turan'ı kaybetmek istemedik, Fatih Terim onu kazanmak adına her yolu denedi, tam kazandı derken Fatih Terim'i de ters köşeye yatırdı resmen. Sonra da yeni planlar, yeni transfer arayışları, Riera'ya giden süreç falan filan. Arda en başından gidiyorum demiş olsaydı farklı şeyler olacaktı elbette, hamle şansımız yüksek olacaktı. Burada mesele kulübüne kazandırdığı rekor bonservis değil, kulübün de geleceğine katkı sağlamalıydı ama bunu yapmadı. Sonra da yaşananları biliyoruz, Fatih Terim bir bakıma sıfırdan başladı ama yine başardı, başarmaya da devam edecek.

Arda'nın kimseden dilemese bile Culio'dan özür dilemesi lazım, bu bir ironi değil. Fatih Terim açık açık söyledi, gideceğini bilsek Culio'yu göndermezdik diye. Farklı şeyler yapacaktır, farklı stratejiler izleyecektik ve iyi de olacaktı. Gerçi her şerde bir hayır oluyor, Riera geldi ve tutmadı, haliyle de Emre Çolak'a forma şansı doğdu, bugünlerde onu konuşuyoruz. Şunu da ekleyeyim, birilerini birilerine asla benzetmemeli, Emre Çolak Emre Çolak'tır yani, başkası değil.

Yazmamayı düşünüyordum ama son kez Arda mevzusunda yazayım, daha da bu konuyu açılamamak üzerine kapatayım dedim. Şu an önümüze bakmak en doğrusu çünkü, herşey iyi gidiyorken eski deflerleri açmayalım ya da o defterler bizim önümüze serilmesin. Şu sığ yazıyı ister istemez yazmak zorunda kalmayayım, istediğimiz bunlar yani.

Mesele Transfer Yapmak Değil, Takım Olmak

2012-01-15T20:57:00.006+02:00

Kadro olarak baktığımızda çoğu takımdan eksiği yok Samsunspor'un, hatta imkan anlamında da baktığımızda üzerine konuşabileceğimiz iyi şeyler fazlasıyla var ama mesele takım olmakta cidden. Sezonun ilk maçını düşünüyorum; Ahmet Şahin, Lazar, Kemal Tokak, Bahia, Ergün Teber, Fink, Selim Teber, Murat Yıldırım, Dominguez, Bance ve Ekigho'lu 11 ve gelen galibiyet. Yeni kurulan bir kadroya göre güzel de bir galibiyet alınmıştı aslında ama takımın iç dinamiklerini bozmak böyle birşey.

Mustafa Sarp'tı, taraftarın Zenke ısrarı sonucu Zenke'nin oynamasıydı, Selim Teber'den sadece 3-4 maç faydalanılmasıydı ve hepsinden öte kurulan düzenin üzerine hiç gerek yokken yeni bir düzen arayışıydı derken bu noktaya gelindi, bana sorarsanız geri dönülmez nokta. Son üç sıra bana göre küme düştü gibi birşey, bunu da söylememin nedeni son üç sıranın kötü durumda olmasından ziyade, üstte yer alan takımların potansiyelli olması ve bir şekilde kazanabilmesi. Yani bu saatten sonra gelen ve övdüğümüz Gekas, Uğur Boral, Murat Ceylan gibi hamlelerin de faydası pek olmayacak.

Takım da kötü durumda, Gekas'ı getiriyorsunuz ama ona o pozisyonları hazırlayacak futbolcunuz elinizde yok, yani kadro mühendisliği hak getire. Selim Teber'in yokluğunda yaratıcı futbolcu ihtiyacınız gün gibi ortada ama bu yönde hamle yapmayıp, mücadeleci orta sahadan yanasınız ama forvetiniz Gekas. Bance bu yüzden eleştiriliyordu, beklenti büyüktü ama beklenileni veremedi. Çünkü tek başına çabaladı, birşeyler yapmaya çalıştı, göze de haliyle o battı. Bu tabloda Gekas'ın da sonu ayrı olur.

Mesele transferden öte takım olmaktı aslında, tabii bunu zamanında yapacaktınız. İşin Petkoviç yönü de var tabii, gideri yok bu teknik adamla takımın. Ama böyle bir hamle için de geç kalındı, şu şartlarda hangi teknik adamla anlaşırsınız ve o teknik adamdan ne bekleyebilirsiniz? Eldeki malzeme iyi, imkanlar iyi ama iş işten geçti, tablo iyi değil. Malesef Samsunspor zamanında yapması gerekenleri yapamamasının faturasını ödüyor ve iyiye yönelmek yerine daha kötüye doğru adımlar atılıyor. Trabzonspor karşısındaki Samsunspor tarihi farktan kurtuldu, bana göre kötü sezonun içindeki en kötü görüntüsüydü bu. İlk yarıda dağlara taşlara giden şutu bile yoktu takımın, ikinci yarıda da gelen giden kaleye vurdu ama pozisyon itibariyle baktığımızda bir tane organize atak, şu gol nasıl kaçtı denilebilecek pozisyon yok. Aksine Trabzonspor'un kaçırdıklarını, Burak Yılmaz'ın kırdığı gol rekorlarını konuşuyoruz, daha kötüsü de olabilirdi yani...

Yükselen Baros ve O Baros'suz Geçecek 2-3 Hafta

2012-01-15T12:00:00.001+02:00

Sezon başında santrafor aşağı, santrafor yukarı dolanıyorduk. Fatih Terim'in de aslında mevcut santrafor rotasyonundan umudu yoktu. Elmander'i kullanacağını düşünmüyordu ve Baros'un da uzun sakatlıkların arından tekrar böylesine bir dönüş yapacağını tahmin edemedik. Geçen süre ise Elmander'i kazandırdı, devamında da Baros'u eski günlerine döndürdü. Sistem de 4-4-2'ye geldiğinde Baros ve Elmander'i beraber kullanma imkanı doğdu ve ortaya müthiş bir uyum çıktı, Galatasaray'ın gol sorunu büyük oranda çözüldü ve santrafor transferinin aslında ne kadar gereksiz bir hamle olacağını bizlere gösterdi.

Klose'yi isterdim aslında ama Drogba transferi bir o kadar gereksiz olacakmış, yani bu tip maliyetlere girmek. Önceliği eldeki imkanlardan yana kullanmak her zaman en doğrusu gibi, sonuçta en güzel kazanılan yine senin kendi bünyenden kazandırdığın futbolcular oluyor. Emre Çolak gibi, Semih Kaya gibi genç isimler de değil mesele yani, Baros gibi yaşı 30 yaşındaki bir futbolcuyu kazanmakta en az o gençleri kazanmak kadar çok önemli bir kazanım.

Baros'u kazandık her anlamda, bu çok net. Golcü kimliği de geri döndü, Elmander'le uyumu ayrıca onu asist anlamda da yukarı çekti. Hepsinden ötesi de eski sakatlıkları nüksetmiyor, oynama istikrarını kazandı. Bütün bunlar güzel ama 2-3 haftalık bir ayrılığı olacak, sakatlık oldu Karabükspor karşısında. Bu da kötü haber, herşey yoluna giriyorken.

Terim'in ne yapacağı önemli, sistem istikrarı mı diyecek, pozisyon için futbolcu mu devşirecek ya da Baros dönene kadar sistemi mi değiştirecek? Benim düşüncem 4-4-2'den vazgeçmemesi gerektiği ve Elmander'in partnerinin de Sercan Yıldırım olmasıdır. Şu ortamda şans bulamazsa, üstelik üzerine koyuyorken, form ve kalite anlamında ilerliyorken daha da zor şans bulacaktır. Sercan Yıldırım'ın formayı alması Galatasaray'ı geri götürmez, aksine kazanım anlamında da bazı şeyleri daha öne çeker, Sercan Yıldırım'a güveniyorum ben. Benim bildiğim Terim de iyi giden sistemini bozmaz, tekli forvete, beşli orta sahaya falan geçmez. Ya da Riera'dan forvet yaratma gibi aksiyonlara da girmez, örnek vermek için atıyorum tabii bunu.

Umarım çabuk döner Baros, yokluğu sıkıntılı bir durum, her olmayışında olduğu gibi...

Bu Şartlarda ''Ronaldinho'' Olmaz

2012-01-14T23:30:00.015+02:00

Benim açımdan bunun tartışması yok, faal olarak hala futbol oynayan isimler içerisinde en çok sevdiğim futbolcudur Ronaldinho. Şunu da söyleyeyim, ben Ronaldinho'nun Galatasaray'a gelme ihtimalini sevmedim ama Ronaldinho'nun birgün Galatasaray forması giyme ihtimali beni çıldırtır, müthiş bir duyguya sokar. Ne bileyim, sezon başında böyle bir haber duysaydım ya da önceki 1-2 sezonda Ronaldinho ile uyur, Ronaldinho ile uyanırdım ama artık değiştim.

3. Fatih Terim döneminden sonra sanki akılcılık akımı başladı, en azından bende. Daha mantıksal düşünmeyi öğrendim ya da Terim'e duyduğum aşırı güven beni bu akıma yönlendirdi. Bu dönemde Terim akılcı işler yapıyor, bu çok net.

İşi Ronaldinho'ya bağlamak gerekirse, şu dönemde Ronaldinho'nun bize en yakın olduğu zamanları yaşıyoruz. Normal şartlarda benim bunun heyecanını duymam gerekir ama dedim ya akılcılık akımı var diye, o akılcılık akımı da Ronaldinho'nun mevcut şartlarda ne kötü bir hamle olacağının göstergesidir. Ha deyince reddedebileceğiniz bir isim değil elbette, üzerine düşünmek gerekiyor ama 5.5 milyon avro yıllık, 3 yıllık sözleşme, 7-8 milyon avro bonservis ve futbolcunun da yaşı 32. Artı olarak şu var, pozisyon ihtiyacı anlamında Ronaldinho'ya ihtiyaç yok. Gittiği her yerde faydasını sağlayacağına elbette eminim ama bu transfer kesinlikle vitrin transferi olur, şov hamlesidir ve şu aşamada o şov ne kadar gereklidir tartışılmaz bile, gereksiz yani.

Bunu ben söylüyorsam, herkes böyle düşünür. Ronaldinho'yu benim kadar çok seven bir futbolsever az bulunur çünkü.

Bizim yapmamız gereken hamle yine kanat rotasyonuna yönelik, Shaqiri tarzında bir futbolcu. Yani geleceği garanti altına almamız lazım, kısa vadeli görünen ama uzun vadede atacağımız bir adım. Terim'in de zaten istediği bu yönde, Ronaldinho'yu veto edecektir buna eminim ve kimse alınamazsa eğer iş kısa vadeli bir Keita çözümüne iner en fazla. Bu da şov isteyen taraftarlar için yeterli bir hamle olur aslında, heyecansa bu da heyecan ama Xherdan Shaqiri, Matias Suarez ve Guillaume Gillet gibi isimler asıl rotamız. Bu hamleler asıl çağ atlatacak adımlardır, yeni doğan bu akılcılık akımının da en güzel örnekleri elbette.

Galatasaray 5-1 Karabükspor, Forvet İkilimiz Gayet İyi

2012-01-14T20:54:00.006+02:00

4-4-2 oynarsınız, ileride de birbiriyle uyumlu bir ikili yakalarsınız ve o uyumu izlemek tadından yenmez. Baros'un eskiyi bulmasıyla beraber Elmander'le uyumları da bu hesap. Baros'un da, Elmander'in de geçmişlerine indiğimizde tarzları bu yönde aslında. Baros, Galatasaray'da golcü kimliğini de kazandı ama genel olarak tamamlayıcı forvet ikisi de. Uyumu seviyorlar, gol yollarında da bireysellikten öte organizasyonlarla ayaktalar. Bu uyumun da zirvesini Karabükspor karşısında yaşadılar sanırım. Baros'un 1 gol 2 asist, Elmander'in de 2 gol, 1 asist'le oynadığı bir maçtı, hatta Elmander'in yaptırdığı penaltıyı da sayalım. Sezon başında santrafor ihtiyacından bahsediyorduk ama Elmander'in yararlı futbolu, Baros'un eskiye dönüşü derken bu yönde bir ihtiyacımız kalmadığını söylemek gerekiyor.

9 maçlık bir galibiyet serisi oluştu, beraberinde gelen kazanma alışkanlığı ama onun da getirdiği aşırı güven bazen sıkıntı yaratabiliyor. Son haftalarda bunu yaşıyoruz, Samsunspor karşısında da bu oldu, Karabükspor maçının ilk yarısında da. 1-0 başlamamıza rağmen maça skorun getirdiği özgüven rakip üzerinde olumlu etki etti.

Maç öncesinde Servet Çetin üzerinde kuşkularım vardı. Kafa olarak futbolu mu yoksa Galatasaray'ı mı bitirdi bilmiyorum ama birşeylerin bittiği kesin. Adana Demirspor karşısında da kötü bir Servet Çetin izledik, bu maçta da. Sabri Sarıoğlu'nun tam olarak hazır olmaması ve Samsunspor karşısındaki durumu aslında Servet Çetin'i 11'de başlatan, Ujfalusi'yi de sağ beke çekti. Servet Çetin'in de savunmaya getirdiği bir uyumsuzluk var, bu çok net. Semih Kaya'yla anlaşamıyorlar, hepsinin ötesinde bireysel hatası çok ve Shelton gibi hızlı bir futbolcu karşısında da bu durumlara düşebileceğini tahmin ettim aslında. Shelton normalde sol kanada yakın oynar ama bu maçta en ileri uç elemanıydı ve gol yollarında verimsiz bir isim olsa da ağır savunma karşısındaki hücum etkisi mükemmel.

Bireysel hatalar kaynaklı pozisyonlar verdik ilk yarıda, Muslera'ya duacı olduğumuz anlar oldu ama Galatasaray'ın bir güzelliği varsa, bir şekilde skoru buluyor, rahatlıyor, en kötü anında bile. 2-0'la devreye girmek önemliydi ve üstüne rakibin de 10 kişi kalması dengeleri bize döndürdü. Savunma anlamında zaten sıkıntı yaşayan bir rakibimiz var, artı olarak bir kişi eksikler ve skor anlamında da gerideler. Bu da ipleri Galatasaray'a geçirdi ve Elmander & Baros uyumu, orta sahanın daha fazla hücuma çıkması ve Engin Baytar'ın oyuna girmesiyle başlayan hücumdaki hareketlilik 5-1'lik skoru doğurdu.

Yine iki perdeli bir oyun aslında, bunu son haftalarda sıklıkla yaşamaya başladık. Eboue'i tahmin ettiğimden daha fazla arıyoruz, en güçlü bölgemiz gibi görünen savunma hattında sıkıntılar oluyor ama kazanma alışkanlığı, en kötü anımızda bile skor bulma sıkıntısı olmaması en büyük silahımız gibi görünüyor. Güzel bir galibiyetti, farklı kazanmak, 2012'de oynadığımız tüm maçları farklı bitirmek çok güzel. Gündem ise transfer tabii...

Arda Turan & Simeone & Atletico Madrid

2012-01-14T15:14:00.010+02:00

Galatasaray'ın iyi gidişatı sonrasında ''şu takımda Arda'da olsaydı'' gibisinden şeyler görüyoruz. Şu gidişatı görünce Arda ne düşünüyorduk acaba gibisinden şeyler. Seviniyordur mutlaka, bizler gibi o da çok iyi bir Galatasaraylı ve bu gidişat onu da mutlu ediyordur. Şu an takımda olmak ister miydi sorusuna ise cevabı Arda verebilir elbette, şu takımın kaptanı olabilirdi, son üç sezonu da fazlasıyla unuttururdu. Ama bir karar aldı, şu an onun yapması gereken kararının arkasında durmak.

Kötü bir sezon geçiriyor Atletico Madrid. Avrupa'da işler iyi, ligde işler kötü ama ligde işlerin kötü gitmesi mutlaka Avrupa defterini de etkileyecek. Bu yüzden de kısa vadeli hedefler peşinde Atletico Madrid, Simeone'yi teknik direktörlüğe getirerek eski duyguları canlandırmak istediler belki de, bizim Bülent Korkmaz hamlesi gibi düşünün. Başarının yine geleceğini düşünmüyorum tabii, Simeone beğendiğim bir teknik adam değildir ama bakacağız. Arda'ya tutumunu konuştuk ilk etapta, şimdilerde ise Arda'yla arayı düzeltiyor gibi.

Takımın da kötü gidişatından, doğru kadro mühendisliğinin olmamasından kaynaklı olabilir ama Arda Turan'ın da kafamızda oluşturduğumuz beklentinin altında kaldığını söylemek mümkün. Şu an düşünüyorum da, şu Galatasaray'ın içerisinde Arda Turan olsa, en az 2 sezon oynasa, istediği hedeflere Galatasaray'dan doğru ulaşabilirdi ama o La Liga'nın tozunu erken yutmak istedi, saygı duyulacak bir karar tabii ama ilk sezon açısından işler iyi değil. İlerleyen dönemde toparlar tabii, o yeteneğe fazlasıyla sahip, potansiyeli hala yüksek ve istikrar önemli, erken pes etmemek. O da bunu yapıyor, formayı bileğinin hakkıyla kazanmaya çalışıyor.

Aslında takımın kötü gidişatı Arda'yı daha fazla ön plana çıkarabilir diyordum. Bireysel yeteneklerin böyle avantajları vardır, o kötü sezondan kendisini iyi çıkarabilir ama bu da olmadı, Arda Turan bir çizgi tutturdu ve ne üzerine çıkabiliyor ne de altına iniyor ama o çizgi beklentinin aşağısında. Simeone'nin de Arda üzerinde iyi bir etkisinin olacağını düşünmüyorum ayrıca, bakalım önümüzdeki haftalar bizlere neler gösterecek...

Cennet Şimdi Çift Forvet

2012-01-14T00:20:00.007+02:00

Metin Oktay öldüğünde 3 yaşındaydım, o acıyı anıyla yaşamadım yani. Büyüdükçe, Galatasaray ruhu iyiden iyiye kanıma işledikçe anladım o büyüklüğü, yüceliği. Ama diyoruz ya, önce spor ve futbol diye, bu oyunu güzel yapan insanlar vardı, takım ayırt etmeden, ırk, din, dil ayırt etmeden ve bize bu oyunun yüceliğini aşılayarak. Lefter Küçükandonyadis de böyleydi işte, onu özel kılan şey de bugünlerde unutmaya başladığımız bütün duyguları beraberinde barındırmasıydı, futbol değil yani mesele, yaşayan Fenerbahçe'den de öte özlenen Türkiye'ydi o. Bazı insanlar ölümsüz olurlar, o da öyle oldu ve sonsuzluğa giderken bizlere çok şeyler bıraktı ve anladımki Metin Oktay'ın acısı aslında çok daha büyükmüş. Cennet artık çift forvet, rahat uyu Lefter Küçükandonyadis ve tüm futbolseverlerin, Fenerbahçelilerin başı sağolsun...

Uğur Uçar Karabükspor'da / Ankaragücü'ne Verilen Sözler?

2012-01-13T17:48:00.007+02:00

Bana sorarsanız son üç sıra için tren biraz kaçtı gibi ve bu yüzden şimdi gerçekleşen transferlerin de seyri çok değiştirebileceklerini düşünmüyorum. Zamanında yapılması gereken hamlelerin şimdi yapılıyor olması üzücü, özellikle de Samsunspor açısından bunu demiştim. Gekas, Uğur Boral ve Murat Ceylan gibi harika transferlerden bahsediyoruz ama sözleşmeler sezon sonuna kadar, yani sözleşmeyi yapanın da aslında düşüncesini belli eden bir tablo ama yine de belli olmaz. Yakalanan olası galibiyet serisinin neler değiştirdiğini hepimiz biliyoruz.

Karabükspor'un da aynı hamleleri var. Transferleri gerçekleştirmeye başladılar ama onlar adına da iş işten biraz geçti gibi ve sezon sonuna kadar yapıyorlar anlaşmalarını. Bülent Korkmaz biraz da çareyi eski öğrencilerinde arıyor, bu yöndeki ilk adımı Mustafa Sarp olmuştu. Oynadığı ilk maçında gol attı, galibiyete de etki etti. Şimdi de Uğur Uçar transferi gerçekleşti, sağ bek için atılan güzel bir adım. Bülent Korkmaz onunla da Galatasaray döneminde beraberdi.

Uğur Uçar mevzusu da şu yönde. Eboue'nin Afrika Uluslar Kupası'na gittiği ve Sabri Sarıoğlu'nun da tam olarak hazır olmadığı bir dönemde sağ bek anlamında sıkıntı yaşayacağı belli olan Galatasaray o bölgeye bir yerli alternatif yaratmak istiyordu ve akıllara da Uğur Uçar geldi. Bu transfer istenilse çok kolay bir şekilde gerçekleşecekken Ankaragücü'ne verilen sözler neticesi bu transferden vazgeçildi. Kulüpler Birliği'nden de bu yönde karar çıktı diye hatırlıyorum ama herkes Ankaragücü'nün futbolcularını bedavaya getiriyor, Özgür Çek'te mesela bu yönde örnek. Şimdi de Uğur Uçar'ı bedavaya almış oldu Karabükspor.

Futbolcuyu da düşünmek gerekiyor ama bir takıma söz verilmişken bunu tutmamak ilginç. Galatasaray'ı bu duruşu için kutluyorum, doğru bir duruş sergiliyoruz...

Bitmeyen ''Turgut Doğan Şahin'' Şarkısı

2012-01-13T13:56:00.007+02:00

Turgut Doğan Şahin önemli bir değer, herkesin isteyebileceği bir futbolcu. Ama Ankaragücü'nün mevcut durumundan kaynaklı öyle müthiş bonservisler önerilmiyor, Ankaragücü'nün kabul ettiği teklifler sonrasında da Turgut Doğan Şahin'in istedikleri olmuyor ya da. Kafasında ne var, planları neler bilmiyorum. Dün Bursaspor'la anılıyordu, hem kendisi hem de Bursaspor açısından çok güzel bir hamle olabilirdi ama transfer kulüplerin anlaşmasına rağmen gerçekleşmedi. Galatasaray'la da andık birkaç gündür kendisini ama teklifimizi Ankaragücü beğenmemiş olabilir, kabul edilmedi ve biz de rotayı çevirerek Yiğit Gökoğlan transferini gerçekleştirdik.

Turgut Doğan da bizi istiyordu o ayrı konu, Galatasaray bu futbolcuyu istedikten sonra futbolcunun kafasında hedef küçültmekte olmayabilir. Gidersem Galatasaray'a ya da daha büyük ekiplere giderim düşüncesi de olabilir ya da beklentileri var, bilemiyoruz. Şu aşamada transferi zor ama, Ankaragücü'nün de maç kadrosuna alınmış durumda ve sezon sonuna kadar da transferi gerçekleşir mi bilemiyoruz. Galatasaray için şunu söyleyebiliriz, serbest kalan Ankaragücü'lü futbolculara talip olunmuyor, olunsaydı eğer şu gün Uğur Uçar hafta sonunda bize rakip olmazdı.

Turgut Doğan'ın serbest kalması da birşey ifade etmez bizim adımıza yani ama kendi önünü görebilmesi açısından önemli olabilir. Takımına birşeyler mi kazandırmak istiyor bilemiyorum tabii ama oynadığı sürede elinden gelenin en iyisini yapıyor. Bizler biraz daha Turgut Doğan'ın Anadolu seyahatini okumaya devam ederiz, bakalım neler olacak bu transferde...

Tevez & Pato ''Transfer Hattı''

2012-01-13T13:34:00.009+02:00

Yabancı sermaye gelir ve önce kimi bulurlarsa alma politikasına gider, sistemden uzak. Sonrasında iyi bir teknik adamla anlaşırlar, biraz daha sisteme uyarlar ve daha akılcı transferler yaparlar ama yine büyük ücretlerle. PSG de bu yolda ilerliyordu, Ancelotti ile başkalaşım çalışmaları başladı. İlk halka olarakta Maxwell transferini güzel bir bonservisle hallettiler, bomba niyetine de Pato'yu saklıyorlardı, hatta bitti bile dendi ama Pato'nun zamanında Kaka'nın Manchester City'e gitmek istememesi gibi Milan'da kalma isteği onu takımda tuttu ve taşlar yeniden dizildi. PSG şimdilerde yeni denizlere yelken açacak ama Milan'ın da planları değişti.

Bu sezonun soru işaretlerinden biri de Carlos Tevez. Günümüzün en yetenekli futbolcularından ama sorun çıkarma konusunda da kesinlikle adını ilk üçe yazdıracak isimlerinden biri. Hikayesini daha önceleri burada çok yazdık, bu yüzden maziye inmeden günümüze bakalım. Tevez takımdan ayrılmak için elinden geleni yapıyor ve şu ortamda da City'nin onu kazanmak uğruna çabaları bitti, çok uğraştılar çünkü. Tevez'in de işine gelen bir olay tabii bu, önü açıldı ama City'nin de onu o kadar kolay bırakacağı düşüncesi tamamen bir hayal. Transferi bu yüzden çok uzadı diyebilirim.

Milan'ın hayali Pato'yu gönderip yerini Tevez'le doldurmaktı. Pato'yu çok beğenmem, benim beklentimin üzerine çıkamamış bir futbolcudur her zaman ama Tevez farklı. Kafayı toplaması halinde yapabileceklerinin bir sınırı yok, özellikle de Ibrahimoviç gibi bir forvetle. O da bunun hayaliyle yaşadı birkaç ay ama Pato'nun ayrılmaması Tevez transferini rafa kaldırdı. Haliyle de yeniden ses getirmek isteyen Inter'e gün doğdu ve Tevez konusundaki en iddialı takım konumuna geçtiler. Bu transferi de çok büyük ihtimalle bitirirler, Moratti'nin para gibi düşüncesi olmaz, parasını verir, köşesine çekilir.

Söz konusu da Tevez olunca kafamdan düşünceler eksik olmuyor, transferde de çalım üstadı çünkü bu adam. Robinho bu konuda birse, Tevez de ikidir. Milan işi olmayınca, Inter'e de çalım atabilir ama acaba PSG'ye gider mi diyorum kendi kendime. PSG de tabii ona talip olur mu, imkansız bir iş asla olmaz...

5000. Post

2012-01-12T19:25:00.001+02:00

Buralara kadar gelebileceğimi tahmin etmiyordum. Mart başı gibi 3. yılına girecek blog ve biz 2.5 yıl diyelim buna, 2.5 yıl içerisinde 5000. post'a ulaşmış bulunmaktayız, bu 5000. post yani. 4999. post Yiğit Gökoğlan'a transfere gitti, 5000'in ilk adımları da transfere gidecek gibi.

Şu var aslında, blogu açtığımız günden bu yana iyi bir Galatasaray'dan bahsedemedik. Skibbe'nin son dönemleriydi, devamında Bülent Korkmaz geldi, Rijkaard'dı, Hagi'ydi, Bülent Ünder'di ve en önemlisi Adnan Polat'ın genel olarak bizlere getirileri derken iyi bir Galatasaray yoktu ortada. En azından şampiyonluk göremedik, hatta 2.'lik veya 3.'lük bile göremedik bunu söyleyeyim. Bakayım dedim de, 3-1'lik galibiyet dışında Fenerbahçe galibiyeti bile görememişiz.

Ama Ünal Aysal ve Fatih Terim'in yarattığı vizyon derken iyi durumdayız, mutluyuz ve bu da yazılara yansıyor haliyle, eskiye oranla daha bir iştahım var. Gerçi daha az yazmaya başladık, eskiye oranla da gelişim halindeyiz bu açık, eski tempo çok çılgın bir tempoymuş, yeni farkına varıyorum ama eskiyi illa eskiye dönecek olursak, daha fazla spor yazıyormuşum, sporun her yönüne eğiliyorduk ama bu bitti tabii, Galatasaray ve futbola odaklandık daha çok, rota kendi kendine bu yöne doğru yöneldi. Sportif Cümleler ismini koyarken amaç daha çok spor yazmaktı aslında. Ne bileyim, şimdilerde düşünüyorumda o zamanlar Galatasaray veya futbol yazmak için işin içerisine girseydik Kewell'lı, Mourinho'lu bir blog adı bile olabilirmiş.

Yine de önce futbol, spor dedim, haklı olanın hakkını daima verdim diyebilirim. Objektif kalmaya, herkesi yazmaya çalıştım, böyle de devam edeceğim. Fanatizmden uzaklarda, spor aşkıyla demek lazım aslında.

Atilla Abi tabii, onun için özel bir teşekkür. İlk günden bugüne kadar beni hiç yalnız bırakmadı ve şu günleri gördüysek emeği büyüktür. Ondan öğrendiğim çok şey var, bir bakıma Ramiz Dayı etkisi yarattık desek yeridir :) Tabii bu işin şakası, çok sevdiğim bir abim. Şunu da ekleyeyim tabii, eğer zamanı olsa ve blog olayına dadansa çok müthiş işler yapardı. Öyle ki, bloga yazdığı bir yazıyla en çok okunan yazının sahibi o, 8040 küsür hit almış, onun ardından gelen en çok okunan yazı 3000 hitlerde. Farkı da görebiliyorsunuz aslında, müthiş bir insan kendisi.

Bu liste böyle uzar gider, aslında o kadar fazla teşekkür edecek insan var ki. Blogu takip eden, etmeyen, iyi kötü yorumlarda bulunan tüm dostlara teşekkürlerimi iletiyorum, 5000. post hayırlı olsun diliyorum ve umarım şu blogda Galatasaray'ın şampiyonluğunu da görürüz diyorum.

Bu yazıyı da Hagi'ye ithaf edeyim...

Fatih Terim'in İstediği Oldu

2012-01-12T17:46:00.004+02:00

Resmi açıklama da gelmiş oldu. 2.8 milyon avro diyorduk bonservisi için ama 2.5 milyon avro olarak açıklandı. Üstüne bir de takasta gidecek futbolcu beklentisi de vardı ama bu da olmadı. Dün dediğimi tekrarlayayım, üstelik 300 bin avro daha aşağı bir rakamla, ülke şartlarını düşününce gayet makul bir bonservis ücreti. Tabii dünden bu yana Aydın Yılmaz iki olur, Özer Hurmacı olur gibi yorumları da okuduk ama o kadar da değil. Fazla da abartmadan, çok güzel bir alternatif transferi yaptık, üstelik Fatih Terim'in planları çok büyük. Hatta Eboue'nin yokluğunda sağ bek oynatılabilir tarzında şeyler de okuyoruz, ben de pek ihtimal vermesemde bu tarzda bir hamle de şaşırtıcı olacaktır ama genel itibariyle bir futbolcuyla hem sağ hem de sol kanat için güzel bir rotasyon imkanı doğmuş oldu. 4.5 yıllık sözleşme yapıldı, hayırlısı olsun diyelim, böylece transfer sezonunu resmen açmış olduk ama bu transferin ardından asıl beklenti olan transferin gerçekleşmesiyle beraber transferi kapatmış olacağız...

Yiğit Gökoğlan Galatasaray'da

2012-01-11T23:20:00.006+02:00

Eboue'i 3.5 milyon avro'ya aldık yolundan yürüyoruz ama bu yol ülkemizden geçmiyor. Yabancı kontenjanı kaynaklı olmasından yerliler olduğundan çok daha değerli, elinde iyi yerli futbolcular bulunduran takımlar kazanabilecekleri maksimumu istiyorlar. Bu yüzden de yerli transferi yapmak çok zor ve Galatasaray da bu tip transferlere büyük paralar harcamak istemediği için yerli transferi anlamında ince eleyip sık dokuyor.

Yiğit Gökoğlan transferi de böyle oldu. Zor bir süreçti yaşanan, hatta bir ara bu iş yattı bile dendi ama Fatih Terim'in ısrarı ve futbolcunun da Galatasaray'da oynamak istemesi neticesinde 2.8 milyon avro gibi bir rakama bu transfer bitmiş oldu. Rakam anlamında şunu söyleriz tabii, yine iyi para ama ülke içi şartları düşünüldüğünde doğru bir rakam aslında, en başta söylenen 4 milyon avro gibi bir rakamdan sonra da gayet iyi.

Kafası kırık bir futbolcu, hatta sorunlu damgasını da yiyebilecek cinsten. Ama seviyorum ben bu tip futbolcuları, benim gibi Fatih Terim'de çok seviyor ve Terim'in ısrarcı olması da benim Yiğit Gökoğlan transferini çok istememin sebebidir. Şu an geldiğimiz konum, Terim ne diyorsa haklıdır konumudur ve haklı da çıkıyor. Eminim ki Yiğit Gökoğlan'ı da bu kadar istediğine göre ondan en iyisini yaratmaya kararlıdır.

Hızıyla ön plana çıkan bir futbolcu, inanılmaz bir sürati ve patlayıcı gücü var. Müthiş bir teknik özellikten bahsedemeyiz ama gelişim göstermeye açık bir futbolcu. Her iki kanatta da oynaması onu farklı kılıyor aslında. Bizim de rotasyon anlamında en çok sıkıntı çektiğimiz mevki kanatlardı. Sağ tarafta bir tek Kazım'ın varlığından bahsediyoruz, onun alternatifsizliğinin yarattığı sorundan. Emre Çolak'ın da bu çıkışı olmasa Riera'nın alternatifsizliğinden bahsedebileceğimiz gibi. Bu yüzden bir hamleyle her iki kanadı birden rotasyona sokmak ve bahsedilen Shaqiri hamlesinin de gerçekleşmesi durumunda bir anda en güçlü mevkilerimizden birinin en büyük sorunları yaşadığımız olan kanatlar olacak olması sevindirici.

Beklentileri fazla büyütmemek gerekiyor, Yiğit Gökoğlan aslında biraz da abartılan bir futbolcu diyebilirim, ismi bir anda parladı ve bu da beklenti doğuruyor. Şu aşamada alternatif gözüyle bakmalıyız ve bu anlamda harika bir hamle. Ama gelişim göstermesini bekliyorum, henüz 22 yaşında ve öğrenmesi gereken çok şey var. Şu süratli futboluna biraz daha akılcı futbolu da eklediğinde zaten çok değerli bir futbolcu olacaktır. Benim ilk tercihim Turgut Doğan'dı aslında ama Yiğit Gökoğlan'ı da es geçmiyorum, tekrar ediyorum Terim'in ısrarla istediği bir futbolcuydu ve onunla iligili mutlaka büyük planları var.

Samsunspor'un İmza Şovu ve Başkalaşımı

2012-01-11T18:00:00.004+02:00

Samsunspor için öncelikli söyleyeceğim şunlar. Bu yapılan transfer, yapılacak transferler falan güzel, sağlam adımlar atılıyor ama neden sezon başında bunca karmaşa yaşandı, düzen faciasına itildi takım da şimdi o düzen yeni yeni oturuyor. İşin kötü yanı da bu zaten, şimdiden konuşmak erken ama trenin kaçtığını düşünüyorum nedense. O ışık yok yani, takım seri galibiyetler alacak ve bir anda küme düşme potasından uzaklaşacak. Son üç sıranın üstünde bulunan takımlarda o ışık alınabiliyor, potansiyelli takımlar ama Samsunspor o potansiyele yeni yeni ulaşıyor. Uğur Boral, Gekas, Murat Ceylan çok güzel hamleler, hatta Serdar Özkan bile Galatasaray karşısında birşeyler yapabileceğini belli etti ve beni çok şaşırttı.

Kadro analizi yapmak lazım aslında, bu transferlerle beraber başkalaşan bir rotasyon oluştu. Forvet hattından başlamalı, asıl bolluk orada. Samsunspor sezon başından bu yana iki hatta üç santraforla oynuyor ama gol yollarında bir o kadar kısır, bu da forvet oyuncularının yetersizliğinden öte o pozisyonları hazırlayamamaktan geçiyordu. Bance, Ekigho ve Zenke o kadar da kötü bir rotasyon değildi, Gekas'la beraber daha da güçlendiler. 4-4-2 bekliyorum ben, düşündüğüm nokta ise Gekas'ın partneri kim olur. Ekigho daha ön planda gibi ama Bance'nin dönüşüyle beraber Petkoviç'in Bance ısrarı hortlar mı bilemem, Bance'siz geçen iki haftanın Ekigho ve Zenke uyumunun daha iyi olduğunu gösterdiğini düşünüyorum.

Mevcut düzen 4-3-1-2 gibiydi. Forvet arkasında Dominguez mutlaka şans buluyordu, şimdi o kesildi. Selim Teber'in dönüşü planları yine değiştirebilir ama o dönene kadar Fink ve Murat Ceylan göbekte oynar, Uğur Boral'ın da sol kanattaki yeri garanti, aynı şekilde sağ tarafta da Murat Yıldırım'ın. Kenarda da Serdar Özkan gibi bir ismi tutabiliyorsunuz ya da Selim Teber'in dönüşüyle orta sahaya bir kaliteli ayak daha ekleniyor. Bütün bunların Samsunspor'un kısır hücumuna bir verimlilik katacağını düşünüyorum. Kötü olan nokta kaybedecek bir puanın bile faturasının ağır olacağı şu zamanlarda, yeniden bir takım kuruldu ve uyum süreci olmadan bir anda performans bekleniyor.

Şunu da eklemeli, Uğur Boral ve Serdar Özkan'ın sözleşmeleri 5 aylık. Yani olası küme düşme durumunda takımdan ayrılabilirler, bu da aslında Samsunspor'un ne denli kısa vadeli ihtiyacının olduğunun göstergesidir.

Sercan Yıldırım, Ufuk Ceylan ve Ceyhun Gülselam

2012-01-11T12:00:00.003+02:00

Rotasyonun güzelliklerinden biri de bu, üzerine konuşmak istediğiniz ama fazla izlemediğiniz için sağlıklı yorumlar yapamadığınız futbolcular adına elinize veriler geçiyor. Merak ettiğim 3 futbolcu vardı, onları da tam anlamıyla görmüş oldum. Sercan Yıldırım, Ceyhun Gülselam ve Ufuk Ceylan.

Sercan Yıldırım'ı her maç görüyoruz aslında, bu sezonun en çok oyuna sonradan dahil olan adamı. Ama son 5-10 dakikalarda oynuyor, genelde de iş işten geçmiş oluyor. Böyle de olunca çok sağlıklı kararlar veremiyoruz. Samsunspor maçındaki izlenimi iyiydi aslında, maç sonrasında da demiştim, en çok sevindiğim konulardan biri Sercan Yıldırım'ın gol atması ama attığı goldeki konuşturduğu o, onu değerli kılan yeteneklerini göstermesi. O maçın moraliyle de Adana Demirspor karşısında da oldukça iyiydi, 2 de golü var.

Onun esas iki problemi var. Birincisi fizik olarak gelişmek, ikincisi de forvet olmasına rağmen uzun zamandır sağlayamadığı bitiricilik. Bunları da özel çalışarak aşabilirsiniz ve Sercan Yıldırım'ın da diğer genç isimler gibi özel çalışmalara tabi tutulduğunu biliyoruz. Bu çalışmalar da meyveleri veriyor gibi. Fizik anlamda ayakta kalabiliyor artık, rakip savunmanın arasında fazla kaybolmuyor, fiziğini doğru kullanabilmesiyle de beraber o avantajlarını daha iyi değerlendiriyor. Ayrıca bitiricilik anlamda da gelişme gösterdiğini söyleyelim, Samsunspor maçında ve Adana Demirspor karşısında attığı ilk golde bu konuda ilerlediğini gösterdi. Karabükspor'la ligin ilk yarısında oynanan maçta bomboş pozisyonda topu dağa vurmasını da hatırlıyoruz. Sercan Yıldırım'a ilk geldiğinden bu yana inanıyorum, inanmaya da devam edeceğim.

Taffarel etkisi de ortada aslında. Yıllar yılı kaleci sorununu aşamadık, elimize de bu süreçte çok önemli genç kaleciler geçti, hiçbirini kullanamadık, hiçbiri gram ilerleme gösteremedi. Bu yüzden de sorunun derinine inip Taffarel'le yola devam ediyoruz, fark ortada. Ufuk Ceylan'dan umudum yoktu, bu maçla beraber o umutlar yine yeşerdi. Bitti dediğim bazı isimlerin ayağa kalkması güzel aslında, Emre Çolak'ta bunlardan biriydi, o ekstra bir örnek olarak yoluna devam ediyor. Ufuk Ceylan ise Muslera'nın arkasında doğru alternatif olabileceğini gösterdi bana göre, harika kurtarışları vardı, üstelik rakibin pozisyon bulma aralığı da bir o kadar dardı ve o Servet Çetin'in de rakip oyun kurucu gibi çalıştığı o günde birçok açığı kapattı ve iyi bir gün geçirdi. Daha güzeli ise çalıştığını, gelişim gösterdiğine inandırdı bizleri, güzel haber bu.

Son olarak Ceyhun Gülselam. 11'de oynadığı ilk maçtı, bu açıdan önemli. Ondaki durum başka tabii, sezon öncesinde daha fazla şans bulmasını bekliyordum ama son 5 dakikaların zaman geçirme adına yapılan hamlelerinden biri olmanın ötesine geçmedi, belli ki Terim birşey gördü ve böyle bir karar aldı. Hatta göremedi diyelim. Tuttuğu bir futbolcudur normalde ama Melo ve Selçuk İnan'ın arkasında da kim olsa forma şansı bulması zor aslında. Ceyhun Gülselam için şunu söyleyeyim, performansını beğendim, özellikle de hücum anlamında. Son derece basit ve sade oynadı, pas isabet oranı oldukça yüksekti ama sıkıntısı aynı. Agresif bir futbolcu değil, defansif bir orta sahada aranan bir özelliktir bu. Zaten bunu kazanabilse çok önemli bir futbolcu olacak kesinlikle, o hücum ayağı onda var ama asıl işi savunma. Yani üzerine çok fazla birşey koyamadı ama zamanı var.

Şu Aşamada Keita Son Çare Olur

2012-01-11T09:00:00.003+02:00

Malum transfer ayındayız, her ne kadar eski heyecanda olmamamıza rağmen. Bunun da sebebi takımın çok iyi gitmesi, yani güzel bir durum. Ama ihtiyaçlar var, özellikle de hücum konusunda o derinliğe sahip olmak adına. Hücum da deyince Galatasaray'da akıllara dönüp dolaşıp Keita gelir. Bıraktığı izlenim, yaşattıkları güzeldi çünkü ve sezon başında da adı geçtiğinde oldukça heyecanlanmıştım aslında. Şimdi ise aynı heyecana sahip değilim nedense, sebebi ise açık. Kiralık olarak transfer edileceği söyleniyor, Afrika Uluslar Kupası var ve belli ki play-off hamlesi olacak. Ayrıca Shaqiri gibi genç isimleri konuşuyoruz, asıl heyecanı bu tip futbolcular yaratıyor ve bunun sonrasında da Keita'yı getirmek sanki son çare olacakmış gibi geliyor. Keita, can'dır, severiz ve yine gelmesi durumunda güzel anlar da yaşatır aslında ama Fatih Terim gibi düşünüyorum. Yani sezon başında baktığım gibi sıcak bakamıyorum bu transfere. Şu olur ancak, kimse alınamazsa eğer ibre yine Keita'ya döner ve son çareyi onda arayabiliriz, bu durumda da sırf birini almak için transfer yaptık eleştirisi yapılamaz, öyle bir futbolcu da değil çünkü. Genel olaraksa mesele şu aslında, kanat rotasyonuna takviyeler yapmamız şart oğlu şart ve yabancıyla da sınırlı kalmamalı bu. Turgut Doğan Şahin ve Yiğit Gökoğlan'ın adı geçiyor. Bir yabancı alınması durumunda bu ikiliden birinin gelmesi de kanat rotasyonuna can katacaktır...

Galatasaray 4-1 Adana Demirspor, Güzel Bir Futbol Akşamı

2012-01-11T00:03:00.009+02:00

Fatih Terim ve Hasan Şaş için ayrı bir önem taşıyan ama bizler için de heyecan taşıyan bir maçtı. Adana Demirspor, ülkemiz için ekol takımlardan biridir diyebilirim. Deplasman tribününü gördük yani, Süper Lig'de olsalar mesela nasıl bir potansiyelle geleceklerini. Her açıdan renk kattılar tura ve öncesinde de, sonrasında da çok keyifli futbol anları yaşadık.

Bu tip maçlardaki ezber bellidir, rotasyon yaparsınız. Fatih Terim de bunu fazlasıyla uyguladı ve rotasyonun da temeli aslında savunma hattı üzerindeydi. Eboue, Semih Kaya, Ujfalusi ve Hakan Balta'lı düzende doğru bir savunma dörtlümüz var, bunu Eboue'siz geçen maç hissetmiştik, bu maçta da sağlamasını yapmış olduk. Servet Çetin ve Gökhan Zan'lı tandem rakip karşısında ağır kaldı ve Servet Çetin'in şimdi saymaya kalksak birçok tabir kullanacağımız bireysel hataları neticesinde de Adana Demirspor'un birçok pozisyonu var, bir bakıma Servet Çetin bu maçta rakip oyun kurucusu gibiydi aslında.

Bazı oyuncular farklı belli ediyor ama bu tip maçlarda. Engin Baytar gibi mesela, ilk yarıda takımı taşıyan, hücumda var eden isimlerin başındaydı. Dikine gittiği her pozisyonda etkili oldu ve aynı şekilde Sercan Yıldırım'ın diri futboluyla da pozisyonlar geldi, skor bir anda 3-0'ı gördü. Anlık patlamalar yetiyor bu maçlarda aslında, fazla zorlamak yersiz ama savunma hattımızın rakibe verdiği güven neticesinde de kalemizde birçok pozisyon gördük, hatta maçta geriye de düşebilirdik, daha farklı şeyler dahi konuşabilirdik ama skordaki bu bir anda gelen patlama bizi rahatlatmış oldu.

Tek tek futbolcular üzerinden gitmek yersiz aslında, direk yüzümüzü genç oyunculara dönmeli. Mertan Caner Öztürk, Okan Derici ve Berk Yıldız gibi isimlere. Mertan'ı beğendim ben, agresif bir futbolu yoktu, yani ön plana çıkmayan isteyen bir karakter değildi ama sahne aldığı anlarda da o kalitesini bizlere yansıttı, Sercan'ın golünde de asisti yaptı. Okan Derici ve Berk Yıldız'la da genç futbolcu şovumuzu daha da törpüledik, Berk Yıldız hatta rekoru da eline almış durumda.

Skora pek bakmadan, bu tip maçlarda sadece tura bakarım. 1-0'la turu geçen de geçiyor, 5-0'la da. Benim fazla gol beklentim de yoktu aslında ama Adana Demirspor'un beklediğimden çok daha iyi çıktığını, futbol adına da harika işler yaptığını söylemek lazım. Oynamak için geldiler, sahada oynanan futboldan keyif almak adına ve böyle de yaptılar, güzel bir futbol yaşattılar. Galatasaray ise bazı bireysel yeteneklerin kalitesiyle skor avantajını eline aldı derken turu skor anlamında rahat geçti ama futbol anlamında o kadar iyi durumda değildi. Rotasyon maçıydı yine de, bazı isimleri görmemiz açısından önemliydi.

Messi'nin Kazanmasının Şaşırtıcı Bir Yönü Kalmadı

2012-01-10T13:24:00.005+02:00

Daha önce de yazmıştım, Xavi için Messi bir şans mı yoksa şanssızlık mı? Messi, dün itibariyle üç yıl üst üste altın top ödülünü kazanmayı başardı yani Dünya'nın en iyisi seçildi. Büyük ihtimalle de bundan sonraki senelerde de bu ödülün en büyük adayı olacak, Cristiano Ronaldo'nun onu geçme ihtimalinin pek olduğunu düşünmüyorum, en azından Real Madrid formasıyla Barcelona'ya karşı çarpışmaya devam ettiği sürece.

Ama Xavi olayı farklı, şahsen benim bu sezonki adayım Xavi'ydi. Mükemmel bir sezon geçirdi çünkü. Yine de her mükemmel geçen sezonun ardından kazanamıyor, Dünya Kupası'nı kaldırdığı yıl kazanamadıysa aslında bir daha bu ödülü alabileceğini sanmıyordum, öyle de oldu. Messi'nin ardından gelmeye devam ediyor.

Şunu da eklemeli, Messi'nin bu ödülü Xavi ile paylaşmak istiyorum söylemi çok güzel. Messi'nin bu noktada olmasında Xavi'nin rolü büyük, Xavi'nin bu noktada olmasında da Messi'nin payı var elbette. Yine de Xavi çok farklı, onun da bu ödülü kazanmasını isterdim olmadı, daha da şansı yok gibi birşey. Messi'nin bu çılgın istatistikleri devam ettiği sürece kazanmaya devam eder, bir de bunun yanına Copa Amerika, Dünya Kupası gibi eklemeler yaptığında da Maradona'yla falan da anmayız artık onu, tek başına bir ekol olmayı başaracaktır.

Şu eleştiriye de artık katılmadığımı söylemem lazım, Cristiano Ronaldo ile Messi yer değiştirse herşey farklı olurdu gibisinden söylemlere. Olsaydı, bitseydiyle iş bitmiyor, Messi'nin arkasında bu adamlar ve bu durum da değişmeyecek.

FA Cup | Manchester City 2-3 Manchester United

2012-01-10T13:00:00.000+02:00

Maçtan akılda kalan kareler sorulduğunda pek çok kişi hakemin aldığı yanlış kararları söyler. Taraftar olduğum maçta objektif olamama özelliğine sahip ben ise, tabii ki United ile ilgili güzel kareleri düşünüyorum. En çok da Scholes'un dönüşünü.. Maçtan önce kimsenin aklında Scholes'un benchte olacağı yoktu. Tabii ki Ferguson'un yardımcısı olarak kenarda olacaktı ama, maçtan önce ısınacağını, formayı giyeceğini falan düşünmemişti. Maçtan önce Scholes sezon sonuna kadar Manchester United forması giyecek diye bir haber düştü ki twitter'a mutluluk sarhoşu olduk. Maç başladı izledik izledik izlediiik, sonunda Nani'nin oyundan çıkmasıyla Ginger Prince, efsane isim, bu gözlerin gördüğü en iyi orta saha oyuncusu sahaya girdi. Sezon sonuna kadar kaç kere izleyeceğiz kim bilir, ama City maçında sahada olması ve izlediğimiz kadarıyla hiçbir şey eksilmeyen o pasları zevkten yine dört köşe etti.

Beckham, Amerika'da sezon bitince soluğu İngiltere'de aldı. Oğlanları topladığı gibi her maça gidiyor. City maçında da tribündeydi. Oğlanların kafasında birer United beresi tabii.. Becks'e ev sahipliği yapan isim ise Balotelli oldu.

Beckham gibi maçı tribünden izleyen bir başka ex de Phil Neville'di. Scholes oyuna girince ne düşündüler acaba.. Özellikle Beckham. Scholes'un yerinde olmak istemiş miydi? Keşke gelse.. Henry'den Scholes'tan sonra Beckham'ı da tutsun kolundan getirsin birisi.

Maçın kırmızı cephesinden yazabileceğim son şey de Welbeck'in golü. Top o kadar güzel oturdu ki ayağına ve o kadar güzel bi yere gitti ki.. Ferguson'un belki de son jenerasyonunun forveti belli oldu desem yanılmış olmam sanırım. Hernandez'e özel ilgim var onu kenarda tutarsak, Welbeck hem United'ın hem de İngiltere'nin geleceği olur, olmalıdır.

Owen Hergreaves.. Onca sakatlığın ardından tam United formasına kavuşacakken kendisini City'de bulan adam.. Maçta ne düşündü bilinmez ama, bu maç en çok onun için özeldi sanırım.

Ve maçtan son fotoğraf. Damat United'a golünü atarken verdiği poz şahane. Galatasaray'ın kambek'i (come back) vatekambek'ti (what a come back). Ama City, Agüero'nun golden sonra bi gol daha yazsaydı, işte o benim için yazıklar olsun kambek olacaktı.

İtiraf etmek gerekirse bu sezon United'ın pek tadı yok. Ama yine de şöyle maçlarda bişey oluyor ve işin içine ekstra bir heyecan giriyor ya, işte Premier League bu! Son olarak Welbeck'in güzel golünün videosuyla noktayı koyayım.

NBA'deki Yeniçeri ''Enes Kanter''

2012-01-09T22:00:00.002+02:00

Tuttuğum ve inandığım bir isim Enes Kanter. Türk basketbol tarihinin de gelmiş geçmiş en büyük oyuncusu olacağına inanıyorum, bu konuda da erken konuşmak istiyorum. Yıldızlarda oynadığı dönemden bu yana takip ettiğim bir isim, şu anda geldiği nokta da beni zerre şaşırtmadı. Keşke o NCAA sıkıntısı yaşanmasaydı da basketboldan uzak kalmasaydı, olsun yine de bütün sıkıntılarına rağmen bu noktayı görebildi. Utah Jazz'ın tercihi de tartışıldı, kalabalık bir uzun rotasyonu var ve o trafik arasında da Enes Kanter'in yer alacağı nokta önemliydi. Çaylaklar yavaş yavaş piyasaya çıkar Utah Jazz'da, Deron Williams bile bir anda çıkmadı sahneye, sindire sindire geldi ve şu an kusursuz bir noktada. Enes Kanter için de düşünceler bu, gerçi Sloan dönemi bitti ama olsun, bazı alışkanlıklar kalıcıdır. Oynadığı 8 maçta 14 dakika ortalama yakaladı ve 4.6 sayı-5.4 ribaund ortalaması var, beklentilerin de üzerine çıkmış durumda. Hatta, ribaund ortalamasını da 48 dakika üzerinden düşündüğümüzde en verimli 3. basketbolcu durumunda. Bütün bunlar da bir araya gelince yeniçeri lakabını almış durumda ve daha iyisi de olacaktır, eminim.

Turgut Doğan Şahin Mevzusu

2012-01-09T15:35:00.011+02:00

Mazisini pek bilmem, ilgilenmek istemem. Şu ana bakmak lazım, geçmişle işi olmayan sadece önlerine bakan futbolculara. Bu açıdan da Ankaragücü'nü sezon sonunda gönüllerin şampiyonu ilan edebilirim. Futbolcusundan, teknik direktörüne ve taraftarına kadar. Kısıtlının da kısıtlısı imkanlar dahilinde ellerinden gelenin en iyisini vermeye çalışıyorlar, ortada müthiş bir emek var ve emeğin karşılığını da mutlaka alacaklardır.

Şöyle bir durum var tabii, maddi açıdan çok zor durumdaysanız batan geminin malları kuralları da geçerli olmaya başlar. Zaten büyük bir erezyon misali futbolcularınızı sezon başından bu yana kaybediyorsunuz, transfer yapamıyorsunuz ve bu durum ışığında elinizde kalan ederi iyi olan isimleri de yok pahasına satmak durumundasınız. Hakan Kutlu'nun dün bu konuda isyanı vardı ve çok da haklıydı ama yapabilecek birşey yok, mecburi alınmış bir karardır bu. Sezon sonuna kadar bekleseniz ya da bu zor durumlar olmasa ederi 3 olabilecek bir futbolcuyu 1'e satarsınız, çünkü acil açıdan paraya ihtiyacınız var, hem de sıcak paraya.

Bu durum ışığında da Turgut Doğan Şahin'in transferini zaten bekliyorduk. Elde kalan isimler içerisinde ederi en çok olan futbolcu, genç bir yetenek. Samsunspor'dan geçtiğimiz sezonun başı getirmişlerdi onu ve şu ana kadar geçen sürede de futbol olarak üzerine koyan, potansiyelini de giderek gösteren bir futbolcu. Hızlı, teknik, hücumun her mevkisinde oynayabilen, patlama gücü yüksek bir futbolcu. Bu özelliklerinden de yola çıkarak futbolcunun adı dört büyüklerle anılıyordu ama Turgut Doğan Şahin'in Gaziantepspor'a transferi dün konuşuluyordu, bugün ise açıklandı. 1 milyon 300 bin tl peşin paraya satıldı, ülke şartlarını düşündüğümüzde ederi bu değildi bence de ama sıcak para şu aşamada Ankaragücü adına candır.

Herkes birer birer bedavaya giderken, birçok talibi olmasına rağmen Turgut Doğan Şahin'in takımda kalması önemlidir aslında, gemiyi terketmesi beklenebilirdi ama o öyle yapmadı. Kaldı takımında, herkesin bedavaya gittiği yerde de bonservis kazandırarak ayrıldı. Bu açıdan bakınca Ankaragücülü taraftarlar Turgut Doğan Şahin'e kızmazlar. Gaziantepspor ise çok makul bir ücret karşılığında önemli bir potansiyeli kadrosuna kattı ve gelecek sezonun yapılanmasına da tüm hızıyla devam ediyorlar. Bu sezon herhangi bir beklentileri yok, küme düşme hattından da uzaklaşacaklarını düşünüyorum ilerleyen haftalarda. Bu sezon bir hayal kırıklığı onlar adına ama Abdullah Ercan gibi doğru bir isimle girdikleri bu yapılanmada da gelecek sezonlar adına önemli işler yapabileceklerini düşünüyorum.

Not: Bütün bunları Gaziantepspor'un yaptığı açıklama üzerine yazmıştık ama asıl mesele farklı oldu, Ankaragücü başkanı kendisi bir insiyatif kullanmak istedi ama kulüp çıkarlarına aykırı bir durum olduğundan bütün yetkileri elinden alındı, Hakan Kutlu'nun da haklı isyanı böylece yerini bulmuş oldu. Turgut Doğan Şahin'in de herhangi bir kulüple sözleşme imzalamadığını öğrenmiş olduk, bakalım ilerleyen günler daha neler getirecek...

İstatistiğin Mini Etek Gibi Olduğu Elmander İçin Söylenmiş

2012-01-09T14:34:00.016+02:00

Dikkatimi çeken istatistikler var. Elmander mesela, bizim santrafor kavramımızın ne kadar büyük bir değişikliğe uğramasının göstergesi. 19 maçta attığı 6 gol var sadece, normal şartlarda eleştiririz bu tip futbolcuları, zamanında da bu performanslar sonrasında ligin sonunu beklemeden yolcu ettiğimiz santraforlar olmuştur. Ama Elmander farklı işte, çok farklı işlerin futbolcusu. Şöyle demek lazım aslında, bir santrafordan öte, şu anki takımın en önemli temel taşlarından biri. Onun asıl işi gol atmaktan öte hücumu daha verimli kılmak, gol atmasını beklediğimiz isim Baros. Elmander'in 16 maçta ilk 11'de başladığını görüyoruz, Baros ise 11 maçta ilk 11'de başlamış. Elmander'in aldığı süreler çok daha fazlası ama Baros'la aynı gol sayısına sahipler, toparlanan Baros'un da bu rakamını daha da yukarı çekeceğini düşünüyorum. O beklenen forvet uyumu geliyor yani, geldi de hatta, tek mesele Baros'un fizik olarak yukarı çıkmasıydı ve o da oldu.

Selçuk İnan'da 7 golle takımın en çok gol atan futbolcusu durumunda. 19 maçın tamamında 90 dakika sahada kalmayı başardı, tam bir istikrar örneği. Onun da gelişiminin göstergesi aslında, önceki sezonlara baktığımızda 3 gol 4 asist, 5 gol 5 asist gibi rakamlardı görürdük ama kalitesini daima konuşurduk. Elmander misali düşünün, rakamlara takılmadan onun nasıl farklı bir isim olduğu ortadaydı. Bu sezon ise rakamları da ekledi futboluna, 7 gol 8 asist gibi bir rakamı henüz 19 maçta yakalamış durumda ve inanılmaz bir rakam. Futbolunun üzerine kesinlikle çok daha fazlasını koydu, koymaya da devam edecek gibi.

Hakan Balta'da da gelişimden öte eskiye dönüş var, bu çok açık. Eski Hakan Balta'yı hatırlamak lazım, 10 üzerinden puanı ne 8 olurdu ne 6. Sürekli 7 puanla işi götürürdü, istikrarı vardı. Onu değerli kılan özelliği de savunmadaki artısıydı tabii. Gümbür gümbür bir bek asla olamadı, daima kontrollü futboldan yana kaldı ve o günlerini de yakalıyor aslında. Ligin ilk maçı hariç, 18 maçta 90 dakika forma giyerek o da istikrarını gösterdi aslında. İlginç olan ise şu, Ergün Penbe tadında bir hareket bu aslında, oynadığı 18 maçta da henüz kart görmedi. Ne etliye ne sütlüye karışıyor diyebilirsiniz ama futbol anlamında o 7'leri yine görüyor ve oldukça da yararlı olduğunu düşünüyorum. Geçen iki sezonu unutturmaya başladı diyebiliriz.

Sercan Yıldırım'ın da istatistiği garip. Oynadığı 12 maç var ve 2'sinde ilk 11 başlamış. 10 maçta ise oyuna sonradan girdi, bu konuda da açık ara lider. İlk 18'deki yeri garanti olduğu gibi, oyuna girmesi de garanti olan bir futbolcu aslında. Takım gol aradığında da oyuna giriyor, işlemin erken tamamlanmış olmasında da Baros veya Elmander'i alkışlatmak adına da. Son Samsunspor maçında da sonunda o yeteneklerinden ufak bir kesiti ilk defa gösterdi, umarım devamı gelir. Şu aşamada tek forvet alternatifimiz gibi duruyor, ona ihtiyacımız fazlasıyla olacak, hele de 4-4-2'ye devam ettiğimiz sürede.

Muslera'nın da istatistiği ilginç, 3 sarısı ve 1 de kırmızı kartı var. Daha ligin yarısındayız ve bir kaleci için ilginç bir kart istatistiği ama bu istatistik onun kalitesinden zerre birşey götürmüyor.

Son olarak Ceyhun Gülselam. Riera'dan bahsediyoruz hayal kırıklığı diye ama asıl hayal kırıklığı Ceyhun Gülselam üzerinde diyebilirim. 6 maçta forma giydi ama genelde 80. dakikalardan sonra iş bitmişken. 18'e bile zor alındığı dönemler oldu, oysa ben daha fazla oynamasını beklerdim. O rotasyonun içerisine dahil olamadı ama, Engin Baytar'ı orta sahaya çekme tercihi geldi, Ayhan Akman kullanıldı bir dönem, Yekta sakat değilken forma şansı buluyordu ama Ceyhun Gülselam hala piyasada yok. Fatih Terim'in tuttuğu bir futbolcudur normalde ama durum böyleyse mutlaka vardır birşeyler.

İkinci İsim Kalmanın Baskısı

2012-01-09T14:06:00.014+02:00

Messi mi Cristiano Ronaldo mu tartışmaları her dönemde, her şekilde yapılıyor, yapılmaya da devam edecek. Futbolun olmazsa olmazıdır bu tip kıyaslamalar. Şu durum da ortaya çıkıyor aslında bu kıyaslamada, ikisinin birbirine karşı oynarken gösterdiği performanslar. Yani, Messi'nin Real Madrid'e karşı neredeyse her maç gol atması, maçın seyrini tamamen değiştirmesi ama Cristiano Ronaldo'nun her Barcelona maçında ortadan kaybolması.

Baskı mı bunun sebebi bilmiyorum ama büyük ihtimalle baskı tabii, böylesine bir futbolcunun Barcelona karşısında sürekli yokları oynaması başka türlü açıklanamaz. Durum da böyle olunca tabii bu tip kıyaslarda Messi çok daha açık farkla önde gidiyor, haliyle de ne kadar büyük yıldız olursan ol, rekorları da kırarsan kır Real Madrid tribünlerinin tepkisini de yiyebiliyorsun.

Real Madrid - Barcelona maçlarında daha çok Real Madrid'i desteklerim, hele de Mourinho'ysa o takımın başındaki. Mourinho sevgimi anlatmaya bile gerek yok ama bütün bunlar gerçekçi olmak adına engel değil. Bana sorarsanız Real Madrid'in olayı şampiyon olmaktan öte Barcelona'yı alt edebilmek. Bu sezon da Real Madrid şampiyon olur olmasına ama ne kadar içe sinen bir durum olur bu bilemiyorum.

Olayı hemen Galatasaray - Fenerbahçe mevzusuna bağlayabiliriz ama o durum çok farklı. Galatasaray sadece önüne bakıyor, başarıya odaklıydı, hala da öyle. Real Madrid ise başarıya odaklanmaktan öte Barcelona'ya odaklı bir görünümde ve ligde de 5 puanlık bir fark sahibi olmalarına rağmen Cristiano Ronaldo'ya tepki gösterebiliyorlar, ötesi de yaşanır bunun.

''Ronaldo gülmüyor, antremanlarda şaka yapmıyor, attığı gole sevinmiyor ve Hamit Altıntop'un kendisini kutlayıp, sarılmasını bile reddediyor'', ''Bernabeu'nun karşı tavrı Ronaldo'yu çok etkiledi. Çünkü kendisini önemli biri hissetmek istiyor. Bu yüzden Granada maçını kendisine kızmış bir şekilde tamamladı. Fakat Ronaldo öyle biri ki; sevgi ve nefreti güçlü bir şekilde yaşıyor. Bernabeu taraftarı artık Ronaldo'nun bu egosundan sıkılmış görülüyor. Ayrıca futbol dünyasında Messi'nin 1 numara olması da Ronaldo'ya yardımcı olmuyor'' gibi haberler çıkıyor Cristiano Ronaldo ile ilgili. Bunun da sebebi açık, Cristiano Ronaldo'dan herhangi bir Barcelona maçında patlama bekleniyor, bu patlama sonrasında rekorları konuşulabilir, yaptıkları daha da gün yüzüne çıkabilir.

Cristiano Ronaldo'nun şanssızlığı bu işte, Messi ve Barcelona gibi rakiplerle aynı devirde yaşamak. Bu ateşin içerisine kendi atladı gerçi, bu yüzden de saygım büyük ama ortada böyle bir mücadele var...

Hırslı Mısınız Arkadaşım?

2012-01-08T14:00:00.000+02:00

Galatasaray, her geçen gün bizi biraz daha sarhoş etmeyi başarıyor. Gaziantepspor maçının tam tersi olarak bu maçta, müthiş bir geri dönüş yaşadı Galatasaray. 2-0 geriye düşmenin ardından 4-2 galip geliyorsa bir takım, orada futboldan çok daha fazlası da vardır ve konuşulmalıdır da.. Hep dedik, Galatasaray'ın bu sene bu hale gelmesindeki en büyük sebep Fatih Terim'dir. Rijkaard da, Skibbe de, Bülent Korkmaz da kendi içinde çok iyi insanlar, şahane teknik direktörler olabilirler. Fatih Terim mayası bir önceki dönemde tutmamış da olabilir. Ama şu bir gerçek ki Fatih Terim'in Galatasaray'la çok güzel bir kimyası var. Tuttu mu önünü kimse alamıyor. Diğerlerinin başaramadığı buydu belki de, belki de Galatasaray en çok Fatih Terim'le güzeldi. Belki de Fatih Terim'in ustalık eseri 2012 model Galatasaray olacak. Kaldı ki dün akşam sevabıyla günahıyla Fatih Terim'in takımının akşamıydı. Sabri hamlesi hataydı evet, hatasını kabul eden bir Fatih Terim vardı. Ve sonra da o hatayı düzeltip maçın çevrilmesini sağlayan elbette.

Yukarıdaki fotoğrafta Selçuk İnan ve Hasan Şaş'ın göz göze geldiği bir an ölümsüzleştirilmiş. Hasan Şaş, kendi döneminin en hırslı adamlarından birisiydi. Kimisi golü atamayınca sinirden tekmeler kale arkası reklam panolarını, Hasan Şaş bi keresinde golü attıktan sonraki mutluluk & hırs karışımıyla tekmelemişti. Selçuk'a dönersek, gördüğümüz, bildiğimiz, tanıdığımız Selçuk, en azından benim, sakin görünümlü, cool diye tabir edebileceğimiz bir adam. Saha içinde soğuk kanlı, rakibine saygılı ve işinden başka bir derdi olmayan bir adam. O sakin adam, sahada takımı için her şeyi yaptıktan sonra, futbolun en güzel işini yapıp golünü de atıyor ve adeta sevinç kumkumasına dönüşüp deli gibi seviniyor. Bu özellik yalnızca Selçuk'ta var değil bu arada. Takımın tamamı öyle. O psikopat dediğimiz Engin var mesela. Geçen hafta rakip Engin'e faul yapıyor taç çizgisinin kenarında, normalde bizim tanıdığımız Engin ne yapar? Ayağa kalkar ve o adamla ağız dalaşına bile girmeden kafayı atar. Daha önce yaşadık bunu. Ama geçen hafta Engin ne yaptı? Ayağa kalktı yumruğunu sıktı ve döndü yürüdü gitti. Engin bile değiştikten, sadece futbolu, sadece oyununu, sadece Galatasaray'ı düşündükten sonra, bu takımın sırtı kolay kolay yere gelmez.

Seri oldu mu bize üst üste 8 maç! Devamı da gelecek. Şimdi gönül rahatlığıyla ve Galatasaray'ın bize verdiği o şımarıklıkla söyleyebiliriz; sıradaki gelsin! Ve son söz; şampiyonluk şarkısı hiç düşmesin dillerden!

Fark Var Mı?

2012-01-08T00:00:00.001+02:00

Atilla Abi {Çelik} eklemiş bu iki fotoğrafı twitter'da, fark var mı diyor? Ben de sizlere sorayım fark var mı, ne dersiniz?

Samsunspor 2-4 Galatasaray, Şampiyonluk Yolundaki Geri Dönüşler

2012-01-07T20:53:00.004+02:00

Şampiyonluğun hikayesinde bu tip geri dönüşler vardır, mutlaka yaşanır. Umarım sezon sonunda şampiyon biz oluruz ve bu maçın hikayesini de anlatırız. Anlatılması, konuşulması gereken bir maç çünkü. Bu sezon ezberleri bozduğumuzu hep söylüyorum, kaybetmeye başladığımız alışkanlıkları geri kazanmaya başladık. Genel anlamda hemen şunu söyleyeyim, oyun anlamında baktığımızda ilk yarıda ikinci yarıya yönelik bir ışık yoktu.

Sezonun en kötü futbollarından biri oynanıyor, mücadele anlamında aşağı seviyedeyiz ve Samsunspor'un etkisini izliyoruz. Fatih Terim faktörü bu noktada devrede zaten, devre arasında yaşananlar ve uyanış, maçın da 4-2'ye gelmesi. Muhteşem değil, mükemmel bir geri dönüştür bu ama dediğim gibi üzerinde konuşulması gereken bir maç, tabii Sabri Sarıoğlu özelinde konuşmadan.

Sabri Sarıoğlu üzerinde dönen geyiklerden iğreniyorum, açık ve net. İlk yarıdaki skorun da bu geyiklerin üzerine tuz biber olması beni daha da üzdü. Maç başında da söylemiştim, uzun zamandır sakat ve sadece iki idmandır takımla çalıştı. Onu oynatmak her türlü risk oluşturacak, üstelik Ekigho gibi hızlı ve teknik bir futbolcunun karşısında. Fatih Terim de bu riski aldı ve kaybetti, kendi de hatasını dile getirdi zaten. Yanlış bir tercih oldu bu, en baştan Ujfalusi'yi sağa çekip Servet Çetin ve Semih Kaya'yla yola devam edilmesi gerekiyordu, ikinci yarıda da bu oluşunca zaten savunma anlamında kendini hatırlayan Galatasaray'ı gördük.

Fatih Terim hatayla başladı ama ikinci yarıdaki değişiklikleri olayın seyrini değiştirdi. Bu açıdan da maçın adamı benim için Fatih Terim olmuştur. Sabri Sarıoğlu'nu oyundan alıp Riera'yı oyuna sürmesi takım üzerinde değişimlere yol açtı, bir anda herkesin yeri değişti. Genel itibariyle de hücumcu bir takım ortaya çıktı, 2-1 erken gelince de Engin Baytar & Servet Çetin değişikliğiyle vatan millet hücum düzeninden biraz daha kontrole geçtik ve Samsunspor'un bütün direnci de o noktada kırılmış oldu. Aynı şekilde Melo & Sercan Yıldırım değişikliği. Bu da kilit noktalardan biri oldu. Riera ile işlemeye başlayan sol tarafa bir de sağ kanat hamlesi geldi ve Baros'un golüyle de beraber maç koptu zaten.

Samsunspor'un maç öncesi değişimi Dominguez & Murat Ceylan üzerineydi. Murat Ceylan oyunu iki yönüyle oynamayı seven, mücadeleci bir orta saha. Yıllardır patlama yapmasını beklediğimiz, bundan önceki sezonlarda adını büyük takımlarda andığımız ama o patlamayı yapamamış bir isim. Dominguez'in ise hayal kırıklığı olduğunu hep söylüyorum, hücumcu bir futbolcu, yaratıcı futbolcu görünümlü yaratamayan bir isim. Murat Ceylan, Hakan Arslan ve Fink üçlüsüyle de orta sahayı kalabalık tutup, Zenke ve Ekigho'nun hızlı oyunlarından faydalanmak istediler ve bunu da başardılar. Sabri Sarıoğlu'nun hazır olmaması, Melo'nun pas hataları, Engin Baytar'ın dikine oynadıktan sonra gerçekleştiremediği geri dönüşler ve tandemin ağır kalması maçı da 2-0 yaptı. Bu noktaya kadar Petkoviç'in taktik dizilişi, felsefesi doğruydu, cevap veremedi Galatasaray buna.

İkinci yarıda gerçekleşen değişiklikler, hepsinin ötesinde kafa olarak Galatasaray'ın ne olduğunu hatırlaması işin seyrini değiştirdi. Bu sefer de maça doğru başlayan Petkoviç'in bu durum karşısında oldukça yetersiz kaldığını gördük. Kadro derinliği üzerine de konuşabiliriz ama sınıfta kaldı bu durumda. Her dakika değişen Galatasaray karşısında aynı kalmak istedi, ancak 70'den sonra birşeyler deneyebildi ama çok geç kaldı.

Galatasaray'ın felsefesi aynıydı ama ikinci yarıda sistemi her dakika değişti. Mesela Sercan Yıldırım'ın oyuna girmesinden sonra daha bir 4-2-4 gibiydik, sonrasında 4-4-2'ye tekrar geçiş gibi. Bu da rakip üzerinde oldukça etkili oldu. Selçuk İnan'ın oyun içerisindeki liderliği, oyunun her iki tarafında da adını okutması, Ujfalusi'nin sağ beke geçtikten sonra sağ kanadın yeniden işlemeye başladığını görmek gibi güzel şeyler de var. Her açıdan konuşulması gereken bir maç, daha da konuşuruz zaten. Önemli bir geri dönüştü ve bu geri dönüş ilerleyen haftalar için de çok güzel bir moral...

Vefa ve Minnet Borçluyuz

2012-01-07T14:01:00.006+02:00

Basketbolda gerçekleşen doğrulardan bahsediyoruz. Kadın takımının yeniden eski günlerine dönüşü, erkek takımının yaşadığı zor zamanlardan çıkıp iki sene içerisinde Euroleague'de Top 16 görmesi, geçtiğimiz yıl play-off finali oynaması ve kazandığı karakter, Engelsiz Aslanların kazandığı başarı istikrarı. Hepsinin altında oyuncuların, coach'ların büyük katkısı var ama bu oluşumun da en temel taşı Hakan Üstünberk'ti aslında. Adnan Polat'ın yönetim listesinde olmasına rağmen, Ünal Aysal başkan seçildiğinde de başarısından ötürü basketbol yine ona devredilmişti ve istikrarın altı çizilmişti aslında, kişisel egolardan öte takımın başarısı ön plana çıkartılmıştı. İşte, bütün bunların yanında yaşanan ayrılık üzücü, resmi sitede ailevi nedenler deniliyor ama ben başka sebeplerin bu duruma neden olmuş olabileceğini düşünüyorum, yakında öğreniriz zaten. Çok başarılıydı, katkısı büyük oldu, basketbolda yeniden Galatasaray adının yaratılmasındaki emekleri büyüktü. Şahsım adıma teşekkür ediyorum öncelikle, biz Galatasaraylıların da ona vefa ve minnet borcu var...

Aziz Marcos da Bıraktı, Bize Kalan Rogerio Ceni

2012-01-06T19:00:00.001+02:00

Eski dostlar birer birer futbolu bırakıyorlar, Marcos da bu dostlardan biri. 2002 Dünya Kupası geliyor aklımıza tabii, Türkiye'ye karşı her iki maçta da forma giymişti ve o sene Dünya Kupası'nı kaldıran Brezilya'nın da önemli parçalarından biri olmuştu. Bir dönemin en iyi kalecilerinden biri oldu yani ama Dida geldi derken Marcos biraz gözden düştü. Sonrasında da Julio Cesar çıktı derken Dida gözden düşmüştü, bu işler böyledir. Marcos açısından önemli nokta ise farklı, tam 20 yıldır Palmeiras forması giyiyor, başka da hiçbir takımda forma giymedi. En iyi zamanlarında Avrupa'ya da gelebilirdi, daha iyi takımlarda da forma giyebilirdi ama o ülkesinde ve takımında kalmayı tercih etti, böyle bir efsane olma yolunda ilerledi. Bizim Bülent Korkmaz misali, Marcos da Palmeiras'ın efsane isimleri arasında en üst sıralardan adını yazdırdı. Penaltı avcısıydı aslında, kurtardığı birçok penaltı vardır, ''San Marcos'' (Aziz Marcos) namıyla anılır bu yüzden. 38 yaşında futbolu da bırakmış oldu. Rogerio Ceni de 38 yaşında ama o hala oynamaya devam ediyor, bir süre daha devam da eder. O da Marcos misali Sao Paulo efsanesidir, bir 20 yıl da onda var.

Geri Dönüş

2012-01-06T18:35:00.008+02:00

Özgür Çek, Fenerbahçe altyapısı çıkışlı bir futbolcu. İlk parladığı dönemlerde de konuşuluyordu aslında, Özgür Çek geliyor, çok iyi bir futbolcu olacak gibisinden. Ama Fenerbahçe'nin son yıllarına baktığımızda böyle bir altyapı kültürü göremiyoruz, alttan gelen bir futbolcunun bir anda takıma dahil olması, forma giymesi gibisinden. Son zamanlarda Gökay İravul falan deniliyor ama durum yine aynı aslında, transfere dayalı bir düzen var Fenerbahçe'de. Altyapıdan yetişen futbolcuların da genellikle yurt içerisinden gerçekleşen transferlerde takas olarak gönderildiklerini görüyoruz.

Özgür Çek'in şimdi Fenerbahçe'ye transfer olması kendisi açısından büyük başarı olduğu gibi, Fenerbahçe açısından da düşünülmesi gereken bir tablodur. Özer Hurmacı uğruna gönderilen bir yeteneğin, kendini oynadığı takımlarda göstererek henüz 21 yaşında Fenerbahçe'ye geri dönmesi. Çok iyi transfer, muhteşem hamle hepsine tamamım ama bir transferden öte bir durum aslında bu, düşünülmesi gerekiyor Fenerbahçe genelinde hatta tüm takımlarımız genelinde.

İşin transfer boyutuna inersek, Fenerbahçe'nin çok doğru bir hamle yaptığını söyleyelim. Bonservisi elinde olan 21 yaşındaki çok iyi bir yeteneği kadrosuna kattılar. Ülkemizde zaten yerli sol bek anlamında bir rotasyon sıkıntısı var, Özgür Çek'in de bu konuda önemli alternatiflerden biri olduğunu düşünüyorum. Tarz anlamında Caner Erkin'le benzeş yönleri var aslında. Teknik, hızlı ve patlayıcı gücü yüksek olan futbolcular. Özgür Çek'in bir artısı savunma yönü daha aktif ama ilerleyen zamanlarda sol açık olarak oynadığında çok daha iyisini verse asla şaşırtmaz.

Fenerbahçe'nin mevcut rotasyonunda da Ziegler elde kalmıştı bir tek. Caner Erkin ve Uğur Boral bek adına diğer alternatiflerdi ama ikisi de açık oyuncuları, açıktan bozma bek olacaklardı. Uğur Boral zaten son yıllarda yaşadığı sakatlıklar sonrasında ortadan kayboldu, Caner Erkin'in de bek oynadığında yarattığı sıkıntıyı konuşmaya gerek yok. Ziegler'i de alternatiflemek adına Özgür Çek doğru bir hamle, hem kısa hem de uzun vadede. Tabii bu durumda da Uğur Boral'ın takımda kalmasının bir espirisi kalmıyor artık, onun da bir başka takıma transferini yakında duyarız.

Theofanis Gekas, Tonia Tisdell, Serdar Özkan

2012-01-06T14:02:00.001+02:00

Samsunspor zor zamanlar geçiriyor. Önlerinde çok kısa bir zaman var ve kadronun yenilenmesi de çok büyük bir ihtiyaç. Kısa vadede önemli transferler gerçekleştirilerek takımın ligde kalması lazım. 15. Orduspor ile de puan farkı 5, yani son üç biraz kopmaya başladı, son üçün yukarısındaki takımlara baktığımızda da toparlama ihtimali olan, potansiyelli ekipler. Bu takımları yakalamak zor, bu yüzden de alınacak her puanın altın değeri var.

Şunu söylemek gerekiyor aslında. Samsunspor, sezon başında transfer ettiği çoğu futbolcudan beklenen katkıyı alamadı. Yeni felsefe dedik, sonrasında kurulmaya başlanan düzenin üzerine yeni bir düzen inşası dedik ama genel itibariyle baktığımızda ortaya çıkan bir başarısızlık var. Suçlu kim diye aramanın vakti ise geçti, Petkoviç'le yola devam ediliyor, edilecek gibi de görünüyor. Normal şartlarda futbolcu transferinden ve kadro temizliğinden öte teknik direktör değişimi beklersiniz ama Samsunspor bu yola girmedi, şu aşamada aldığın kararın arkasında durmak önemli nokta.

En önemli ihtiyacın forvet ve orta sahada hücuma dönük bir futbolcu olduğunu düşünüyorum. Yaratıcı oyuncu eksikliği var, Dominguez bu konuda fazlasıyla sınıfta kaldı. Forvet hattında ise ne Bance'den, ne Zenke'den ne de Ekigho'dan beklenen alınamadı. Bakıyoruz, her maça neredeyse üç forvetle çıkılmış ama pozisyona girmekte zorlanan, gol anlamında sıkıntı yaşayan bir Samsunspor var.

Bance yine de önemli bir isim. Farklı bir futbolcu ama onun da tek başına varlığı yetersiz. Günah keçisi oldu yine de, Samsunspor gol atamadıkça suç Bance'de arandı, çünkü Petkoviç'in olmazsa olmazı bu futbolcu. Oysa tek başına savaşıyor, tek başına ayakta kalmaya çalışıyor. Şimdi de Afrika Uluslar Kupası derken o da gitti ve forvet sıkıntısı daha da büyüdü. Bu yüzden de tecrübe denilerek Theofanis Gekas sesleri yükseliyor, büyük ihtimalle de bitti bu iş. Kariyerini tartışmayacağımız bir futbolcu, müthiş bir tecrübe, Samsunspor açısından doğru bir kalite. Kısa vadede çok iş yapabileceğini düşünüyorum, yeter ki o uyum bir an önce sağlansın.

Serdar Özkan ve Tonia Tisdell de diğer ikili. Tisdell de farklı bir adam aslında ama o farklılıkta olan Ekigho da var Samsunspor'da. İkisi de hızlı, teknik futbolcular ama Tisdell bitiricilik olarak bir çıt daha önde sanki. Ama forvet olarak mı kullanılır bunu bilmiyorum, Tisdell veya Ekigho ikilisinden birinin kanada geçmesini düşünüyorum ve bu da kanat rotasyonuna derinlik, teknik ve hız katacaktır. Samsunspor'un aradığı önemli noktalardan biri de buydu aslında. Serdar Özkan adına söyleyebileceğim birşey yok, hepimizin çok yakından bildiği bir futbolcu.

Son olarak elle tutulur hiçbir özelliğinin kalmadığını görüyoruz, sürekli son şanslarını oynuyor, bir son şans daha eline geçmek üzere. Daha önce de kısa bir Samsunspor macerası olmuştu, Samsun'un yabancısı değil ama Murat Yıldırım veya Ufuk Bayraktar'dan daha iyi bir futbolcu değil. Üstelik Tisdell veya Ekigho'dan da birinin kanada geçeceğini söylersek. Serdar Özkan transferi biraz gereksiz gibi duruyor.

Eboue'nin Yokluğu

2012-01-06T13:31:00.013+02:00

Sezon başında sol açıktı, sağ açıktı derken jokerlik kavramı üzerinden çok eleştirdik Eboue'i ama Sabri Sarıoğlu'nun sakatlığının sonrasında asıl mevkisi olan sağ beke yerleştiğinde yarattığı farkı da gördük. O yarattığı farkın da Eboue'i takımın olmazsa olmazlarından yaptığını söyleyebiliriz. Bu yüzdendir ki Eboue'nin yokluğunda yaşanacak sıkıntı büyük olacak. Uzun zamandır olmadığı gibi harika uyum gösteren bir savunma dörtlüsü yakalamıştık ve bu taşlardan birinin olmamasının {özellikle de Eboue'nin} yaratacağı etki büyük olabilir.

Afrika Uluslar Kupası'nın bu tip sıkıntıları var, hele de şampiyonluk adayı bir takımın çok önemli bir futbolcusunu aldığınızda. Bir de bunun üstüne sıkıştırılmış bir fikstür izliyoruz, haliyle de giden futbolcunun kaçırdığı maç sayısı bir o kadar fazla olacak.

Aslında sağ bek anlamında o kadar da kötü bir rotasyonumuz yok kağıt üzerinde. Bundan önceki sezonların büyük sıkıntısıydı, Sabri Sarıoğlu yoksa meydan Serkan Kurtuluş'a bırakılıyordu. Şimdi ise Eboue, Sabri Sarıoğlu ve Ujfalusi gibi bir sağ bek rotasyonu var diyebiliyoruz. Aması ise şurada. Sabri Sarıoğlu'nun yaşadığı uzun sakatlık sonrasında ne durumda döneceği çok büyük bir soru işareti. Benim düşüncem, Fatih Terim alır bu riski ve Samsunspor karşısında Sabri Sarıoğlu'nu ilk 11'de izleriz. Bu durumun yaratacağı sıkıntılar olacaktır elbette, uzun zamandır sakat ve ne durumda döneceği belirsiz. Ortada da Eboue'den alınan muhteşem fayda var, aynı faydayı elbette alamayacağız.

Diğer ihtimal de Ujfalusi'nin bu bölgeye çekilmesi. Bu durumda da Servet Çetin'e kalıyor meydan ve uzun vadede Semih Kaya ile nasıl bir ikili oluşturacakları soru işareti. Tandemin göbeği çok önemlidir, o bölgede sağlanan uyum ve istikrar. Ujfalusi ve Semih Kaya'nın yakaladığı uyum bu şekildeydi, şimdi ise taşlar yerini değiştirebilir. Kısa vadede önemli bir durum olmazdı ama 6-7 maçlık bir periyotta bu durum sıkıntı doğurabilir, Servet Çetin'in de son 2 sezondur çok iyi bir durumda olmadığını eklemek lazım, geçmişi aratıyor, benim tercihim aslında Gökhan Zan olurdu. Servet Çetin'in kazanılması gereksiz bir çaba olacaktır.

En kısası şöyle diyelim, umarım Fildişi erken şekilde elenir ve Eboue mümkün olan en çabuk şekilde takımına döner. Finale kalmaları durumunda da umarım kazanırlar, bari kupayı alıp, o moralle gelsin. Biz de bu şans varken, Eboue kaçıracağı maksimum maçı kaçırır diyorum.

Olcan Adın & Trabzonspor

2012-01-05T14:21:00.010+02:00

Yabancı kontenjanı var, bu açıdan yerli rotasyonunu güçlendirmek oldukça önemli. Ülkemizde de çok sağlam işleyen altyapı düzeni olmadığından transfere dayalı bir sistem var ve ülkemizdeki yerli futbolcular da bu açıdan oldukça değerli. Bu yüzden de Avrupa şartlarını ve kıyasını bir kenara bırakıp ülkemiz içerisindeki dengeler üzerinden yorumlar yapmamız gerekiyor.

Bu yorumu da yaptığımızda, Olcan Adın için ödenen 3 milyon 250 bin avro'luk bonservisin oldukça makul bir ücret olduğunu düşünüyorum. Olcan Adın çok değerli bir futbolcu ve son yıllarda da transferini beklediğimiz bir isim aslında. Gaziantepspor'daki misyonunu çoktan tamamlamıştı ve daha büyük başarıları hedefleyen bir takımda yerini alması gerekiyordu.

Galatasaray'da görmeyi çok isterdim, aradığımız kandı çünkü. Kanat rotasyonumuz eksik, bu bölgeye de yerli hamlesi yapmamız gerekiyordu ve bu tarzda futbolcular da ülkemizde pek yok. Olcan Adın bu açıdan da oldukça değerli bir isimdi ve böyle bir bonservise kaçırmış olmamız üzücü.

Trabzonspor açısından ise harika bir hamle. Trabzonspor'un geçen sezonki en güçlü taraflarından biri takımdaki yerli kalitesiydi, çok iyi yerlileri vardı. Ama Selçuk İnan, Egemen Korkmaz, Umut Bulut, Engin Baytar gibi isimlerin ayrılması bu kaliteyi aşağıya çekti, yerlerine alınan isimlerden aynı katkıyı alamadıklarını gördük. Olcan Adın da bu kaliteyi geri getirmek adına önemliydi. Sol kanatta oldukça aktif bir futbolcu ve hareketliliği sadece hücum anlamında değil.

Oyunun her iki tarafında da aktif ama işin hücum kısmında fark yaratabilecek, teknik özellikleriyle de maçın seyrini değiştirebilecek bir yetenek. Şunu da eklemekte yarar var, sezon başında aynı umutlarla alınan Volkan Şen'den hala sağlanamayan yarar neticesinde de böyle bir futbolcuya ihtiyaç vardı.

Bir de Jebrin transferi var tabii. Geleceğe dönük bir hamle, tutması durumunda da büyük yararlılıklar gösterebilecek bir futbolcu. Bucaspor'da tanımıştık onu, kulübüyle de bağlarını koparınca bonservisi olmadan Trabzonspor'a geldi. Henüz 20 yaşında, Olcan Adın'ın yapacakları kadar kesin konuşamıyoruz ama akılcı bir hamle diyebilirim.

Özel Bir İnsan, Özel Bir Futbolcu

2012-01-05T14:20:00.000+02:00

Dünya'nın en köklü, en olmazsa olmaz takımlarından biridir River Plate ama zor zamanlar yaşıyor, hiç olmadığı kadar kötü bir dönem geçiriyor. Küme düşmemesi adına da her türlü çaba gösterilmiş olsa da bir alt lige düştüler, şimdilerde de River Plate'yi yukarı taşımak adına bir çaba var. Takım olarakta bir atılım içerisindeler, eski yıldızların da takıma dönmesinden sonra vefa günlerinin de başladığını eklemek lazım.

Trezeguet olayı ise farklı. Babası Arjantinli kendisinin ve futbola da bu ülkede başladı ama biz onun Fransız kimliğiyle alakalıyız. 2000'li yıllarda müthiş bir çıkış yakalamış ve Dünya'nın en önemli forvet oyuncularından birisi olmuştu, Juventus günlerinde de efsaneleşmişti. En azından bu takım için, tıpkı Juventus küme düştüğünde ayrılmayan diğer futbolcular gibi. En iyi döneminde Juventus ile bağlarını koparmayarak, vefasını gösterdi ve çok uzun yıllar da bu takımın formasını giydi.

Devamında da İspanya Ligi'ne geçti, Hercules formasını giydi ve şimdi River Plate günlerini başlatıyor. Yani başladığı yerde bitirmek adına Arjantin'e döndü, River Plate'nin de zor günleri adına bir ışık kaynağı olacak. Heyecan verici bir transfer, ayrıca beklenmedik bir hamle. Yaş 35 olsa da hala Trezeguet için geç değil, Arjantin Ligi'nde ki mücadele düzeyinde de hala üst düzey performans göstermesini bekliyorum.

Vefa hamlesidir aslında bu da, para kazanmak adına da bir takıma gidebilirdi ya da Avrupa günlerine de çok rahat devam edebilirdi. Trezeguet bu açıdan özel bir futbolcudur...

Kanatsız Anka Kuşu

2012-01-04T17:00:00.004+02:00

Maç yazısını bir yazıya sığdırmam genelde, gün içerisinde de maç hakkında konuşmaya devam ederim. Dün maçı yazarken, bilerek atladığım en önemli konu belki de Emre Çolak'tı. Sezon başında Emre Çolak denilseydi bana görüşüm açıktı, bu futbolcuyu kazanma ihtimalimiz yok derdim. Fizik olarak çok güçsüz ve üzerine pek birşeyler koyamayan bir futbolcuydu. En fazla Aydın Yılmaz olur diyordum hatta ama Fatih Terim'in elinde kısa zamanda muhteşem bir gelişim göstererek istenilen düzeye ulaşmaya başladı. Daha da çok yolu var, şu anki görüntüsü bile önümüzdeki sezonlar adına güzel bir heyecan kaynağı.

Emre Çolak adına bir diğer düşüncem de fizik özelliklerinden yola çıkarak bu futbolcunun serbest oynaması gerektiği yönündeydi. 4-2-3-1 gibi bir sistemde forvet arkasındaki üçlünün ortasında. Bu tip bir sistemde teknik özellikleriyle ayakta kalabilir diyordum ama 4-4-2'nin sol tarafında oynuyor ve bu durum da onu Arda Turan'la kıyaslayabilir ama farklı tarzlar. Arda Turan, solda oynadığında tipik bir sol açık, Emre Çolak ise sol kanattan ziyade serbest bir rolde sanki. Bir açıktan beklenen gümbür gümbür hücum çıkışları, topla dip çizgiye kadar inme ya da içeri kat etme olayı yok Emre Çolak'ta.

Orta saha gibi oynuyor yani, serbest bir rolde yine. Top rakibe geçtiğinde orta sahaya gelerek orta sahayı üçlemesi, hücumdayken serbest bir role geçip Selçuk İnan'ın önündeki isim olması gibi özellikleri onu farklı kılan unsur. Böyle de oynayınca sağ kanattan kullanılan kornerde topu alıp şutla gol atabiliyor, aynı şekilde ortadan gelip attığı şutla da golünü atıyor. Muhteşem bir sol ayağı var, bu da onun ekstrası ama oyun tarzı bir sol kanat gibi değil.

Durum da böyle olunca kafayı sağ kanada çevirirsiniz. Emre Çolak tarzında bir futbolcuyu ya sol ya da sağda kullanılırsınız ama aynı tarzda iki futbolcuyu kanatlarda oynatmazsınız. Emre Çolak, bu özellikleri gösterince sağ kanatta oynayan futbolcudan da gümbür gümbür oynamasını, Keita misali izler bırakmasını ve oynadığı kanadı aktif kullanmasını beklersiniz. Sol kanattan ziyade sağ kanat transferi için uğraşmamızın nedeni de budur. O tarzda bir futbolcumuz yok, Kazım malesef bu istikrarda bir isim değil. Kadroda olması gereken, oynadığı zaman yararlı olan ama her maç aynı olamayan bir futbolcu. Bu da Galatasaray'ı kanatlarda verimsiz kılıyor, Melo ve Selçuk İnan üzerindeki hücum yükünü daha da arttırıyor.

Samsunspor karşısında Kazım da olmayacak, büyük ihtimalle Engin Baytar oynayacak, bence Kazım'dan daha fazla verim vereceği kesin ama o konudaki eksiklik büyük. Bazı isimler dönüyor ama umarım kısa zamanda bu transfer gerçekleşir...

Trabzonspor'daki Selçuk İnan Değil

2012-01-04T12:00:00.002+02:00

Selçuk İnan üzerindeki beklentiler büyük, yıldız statüsünde değerlendirdiğimiz bir futbolcu. Sezon başında transferi de bir o kadar heyecanlandırdı bu yüzden. Hatta şöyle diyeyim, sezon başındaki en önemli transfer oldu, tüm takımları kapsayarak bunu söylüyorum. Böyle bir tabloda da beklenti haliyle büyük oluyor, çok şeyler istiyoruz. Sezon başındaki sistem karmaşasında Selçuk İnan'dan doğru verimi alamadığımızı düşünüyorum, bu da onun beklenenden uzak olmasıyla sonuçlandı. Trabzonspor'da Colman'la gösterdikleri uyumdan söz ediyoruz hep, Selçuk İnan'ın iyi günlerinden konuşuyorken. İyi bir ikiliydiler, şimdi de Melo'yla bu uyumu yakaladılar, hatta fazlasını. İstatistik anlamda baktığımızda bu verilere ulaşıyoruz aslında. Geçen 18 haftada 6 gol 7 asisti var. Genelde sezon sonunda ulaştığı istatistiklere şimdiden ulaşmış durumda ve bunun da üzerine koyması çok büyük bir ihtimal, performansı giderek yükseliyor. Bu durum da ''Trabzonspor'daki Selçuk İnan değil'' eleştirilerine güzel bir cevap. Doğrudur, Trabzonspor'daki Selçuk İnan gibi değil, daha iyisini yaşıyor şu sıralar ve sezon başında ne kadar doğru bir hamle yaptığımızı gösteriyor.

Galatasaray 4-1 İstanbul BŞB, Rehavet ve Sonrası

2012-01-03T22:27:00.011+02:00

6 maçlık galibiyet serisi ve futbol anlamında da sürekli üzerine koyarak gelişen süreç. Formda bir durumdaydık, bu havayı yakaladığınızda gelen tatil sizin işinize gelmez aslında. O hava dağılabilir, rehavet süreci de doğabilir. İstanbul BŞB karşısındaki görüntü de buna benzerdi. Maçın ilk yarısı rehavet denizinde yüzen bir Galatasaray vardı, iyi futbol anlamında doğrularını unutmuş bir takım. Rakip kalede pozisyon üretemeyen, kendi kalesinde ise açık alanlar veren. Bu takımın belli başlı ilk doğrusu savunmasıdır, az hata yapması ama ilk yarıda gelişen hatalar can sıkıcıydı. İstanbul BŞB, Doka, Webo, Visca ve Holmen'le güzel bir hücum dörtlüsü yakaladı, bu uyum da takım savunmasını oldukça yıprattı.

Melo'nun yokluğu soru işaretiydi aslında. Engin Baytar'ın oynayacağını ben de tahmin ediyordum ama Ceyhun Gülselam'ı görmek adına bu maçta 11 başlatırdım ben. Ceyhun'un daha iyi işler yapacağından ziyade onu görmek adına, kesin doğru tercih olduğundan değil. Aslında bu da bendeki rehavetin göstergesi çünkü geçen haftalar benim ve benim gibi düşünün taraftarların da özgüvenini arttırdı ve İstanbul BŞB'nin de son haftalardaki kötü gidişinden dolaylı bu maçı biraz hafife almamıza yol açtı.

Selçuk İnan ve Engin Baytar orta sahanın ortasında göbeği oluşturdukları 3. maç bu. Beşiktaş karşısında 60. dakikadan sonra Baros oyuna girmiş ve 4-4-2'e geçişte bu ikili göbekte oynamıştı. Aynı şekilde bir sonraki Mersin İdman Yurdu maçında da. Bu iki maçın ortak özelliği, o haftalara kadar pozisyon bulmakta sıkıntı çeken Galatasaray bu sorunu aşmaya başladı. Çünkü Engin Baytar dikine oynayan, hareketli, kolay yıkılmayan ve topu tutabilen bir futbolcu. Bu özelliği de hücumda çok faydalı ama topla oynama işini abarttığında sorunlar doğabiliyor. İlk yarıda da bunu fazlasıyla yaptı, ikinci yarıda biraz daha pas organizasyonlarına girdiğinde takımın kimliği yerine oturdu ve yakalanan tempoyla beraber farklı bir skor geldi.

Webo'nun kırmızısı mühim aslında, kurtarıcı niteliğinde bir durumdu o, gerçi Webo atıldıktan sonra da ilk yarının sonuna kadar İstanbul BŞB daha aktifti ama ikinci yarı alınan önlemler ve daha hücumcu bir Galatasaray birçok pozisyon yakaladı. Elmander'in de maçın içerisine biraz daha girmesi, Engin Baytar'ın dikine çıkışları, Selçuk İnan'ın Baros'a attığı nokta toplar ve Emre Çolak'un şutör özelliğinde zirveyi görmesi. 4-1'lik farklı skorun anahtarı bunlar, iki devreli bir takım izledik aslında. İlk yarıda rehavet içerisinde boğulan, ikinci yarıda doğrularını hatırlayarak rahat bir maç geçiren.

Serinin 7 maça çıkması önemliydi ama şunu da eklemeli. Sağ kanat büyük sorun, mutlaka bir alternatif yaratılmalı, hatta geldiği gün oynayacak bir isim bulunmalı. Kazım çok istikrarsız, bir var bir yok, bugün de varımsı bir yokluk içerisindeydi. Samsunspor karşısında olmaması da ayrı bir sorun doğuracak tabii, Engin Baytar'a geçecektir forma, bu sefer sağ açık olarak.

Ersen Martin'in Kardeşi Transfer

2012-01-03T14:59:00.001+02:00

Bazı futbolcular şanslı doğuyor, bunu her geçen gün anlıyorum. Bir şekilde yolu buluyorlar, yaş 32 olsa da. Ersen Martin de bu futbolculardan biri. İlginç bir kariyere sahip aslında, kariyerinin hiçbir döneminde müthiş bir parlama yapmamasına, en iyi dönemleri diyebileceğimiz zamanda idare eden performanslarına rağmen her türlü transferini gerçekleştiriyor.

Türkiye içerisinde 8 tane takım değiştirmiş ve bunların içerisinde de Beşiktaş, Trabzonspor gibi takımlar da var. Hatta bir dönem Milli Takım'a kadar yükselmiş ama sırrı nedir çözülememiş bir futbolcu. Yıllarca Hakan Şükür'ün veliahtı yok geyiğini yaptık durduk, cidden de yok aslında ama böyle bir veliaht arayışı bizi yanlışa sürükledi, bazı futbolcular bir kere geliyor dünyaya.

Ersen Martin de fiziksel özellikleri nedeniyle bu yakıştırmayla yaşadı durdu, attığı gollerden çok transferlere imza atarak futbol dünyamıza farklı bir soluk getirdi. Son yıllarda da şöyle bir özelliği doğdu, küme düşme potasına inen ekiplerin bir numaralı forvet tercihi konumuna geldi, o takımların olmazsa olmazı oldu. Bu sefer ise durumu farklı, Kasımpaşa ile Bank Asya günlerini yaşıyorken bir anda Gençlerbirliği kendisine talip oldu ve bu transfer büyük ihtimalle bitecek.

Fuat Çapa'nın geçen sezondan bir hayranlığı mı oluştu bilmem ama bu kadar iyi bir düzenin içerisine Ersen Martin neden dahil edilmeye çalışılır bilmiyorum. 32 yaşına geldi Ersen Martin ama hala yukarıya dönük transfer zıplayışları yapabiliyor ve ben de bunu hayretle izliyorum.

Figer'in İstekleri, Bobo'nun Soru İşareti Olan Geleceği

2012-01-03T00:10:00.001+02:00

Çoğu Beşiktaşlı üzülmüştü bu ayrılığa, kolay değil geçen 5 yıl. Takımlarımızın istikrarlı yabancı futbolcuları pek olmaz ama Bobo'yu istikrarlı futbolcular sınıfında kabul ediyoruz. Çok genç yaşta geldi gerçi, büyük potansiyeldi ve beklenen düzeye ulaşamadı aslında ama hiçbirşey yapamasa bile takımda kalıcı olmayı başardı, bir şekilde ülkemizde iz bıraktı ve ayrıldı.

Bobo'nun transferi sezon başında çok konuşuluyordu aslında. Beşiktaş'la sözleşmesi bittiğinde bir anda değerlenen bir futbolcu gibi göründü, birçok takımla ismi anıldı, bir türlü Beşiktaş'la da fiyatta anlaşmaya yanaşmadı derken bayağı bir boşta kaldıktan sonra ülkesine döndü ve tutunamadı. Şimdilerde tekrardan transferi için nabız yokluyor, kafasında belli ki Türkiye var ama menejeri olan Figer'ın kafasında olan ise kazanacağı para.

Yokluğu bir dert, varlığı yara diyebileceğimiz bir şey bu menejerler. Takımlar için büyük sıkıntı da doğururlar, büyük yararlıklarda gösterirler. Aynı şekilde futbolcular için de, doğru adımı attığınızda güzel bir uyum oluşur. Ama Figer'in planları çok farklı, Bobo'nun isteklerinin aksine onun da istekleri var ve bu durum da Bobo'nun önündeki büyük engel.

Bir de Bobo'nun istediği yüksek yıllık ücretler konuşuluyor tabii ama Bobo'nun 2-3 sene öncesinde olmadığını hatırlatmak lazım, piyasası epey düştü. Yine de önemli bir alternatif, büyük takımlar özelinde. Galatasaray, Fenerbahçe veya Beşiktaş'a geri dönmesi durumunda çok doğru bir alternatif olabileceğini düşünüyorum {tabii bu bahsedilen ücretlerle değil}. Adı geçen diğer takımlarda ise banko da olabilir, kendini yeniden kanıtlayabilir. Önceleri Mersin İdman Yurdu deniliyordu, sonrasında IBB'nin adını duydum ama Bursaspor onu resmi olarak istedi, haliyle de bu uçuk ücretlerle transfer etmeleri imkansızdı, öyle de oldu.

Şimdi Bobo yine boşta, bu durum uzun bir süre daha devam eder. Birşeylerden fedakarlık yapmaları, daha gerçekçi olmaları gerekiyor. Bobo önemli bir yetenek, yaşı da hala 26. Uzun yıllardır aramızda olduğu için daha yaşlı bir imajı var aslında ama çok genç yaşlarda Türkiye'ye gelmişti. Bakalım neler olacak, Figer istediğini alabilecek mi yoksa Bobo'nun yeniden kendisini bulması adına kafasındaki isteklerden ödün mü verecek?

Henry'nin Dönüşü

2012-01-02T17:00:00.003+02:00

Çoğu Arsenallinin Arsenal'i tutmasındaki önemli sebeplerden biri de Henry'dir. Tartışmasız olarak Dünya futbol sahnesinin gelmiş geçmiş en önemli golcülerinden biridir. Arsenal formasıyla geçirdiği 8 yılda da birçok başarı kazandı, Arsenal'in son yıllarda aradığı herşeyi o oynadığı dönemde bu forma altında yakalamıştı aslında. Ama Arsenal'in bildiğimiz politikası gereği, yani kendilerine sunulan iyi bir teklife asla hayır dememesinden ötürü de Henry'nin Barcelona günleri başlamıştı. Gerçi Henry de çok istekliydi bu transfere ve Barcelona forması altında da çok önemli işlere imza attı ama gözler onu Arsenal formasıyla görmek istiyor. Onun New York Red Bulls günlerinin başlamasının ardından böyle bir transfere ihtimal vermiyorduk aslında. Beckham'ın Milli Takım hevesi gereği gerçekleştirdiği geçici Avrupa transferleri oluyordu ama Henry'nin artık böyle bir beklentisi de kalmadı. Bu transferdeki asıl etkenin de Arsenal sevgisi olduğunu söylemek gerekiyor. Artık 34 yaşında, bazı şeyler için belki de çok geç ama hala tecrübesiyle ve Arsenal sevgisiyle şu 2 aylık dilimde başarabileceği birçok şey var. Hiçbirşey yapmasa bile Arsenal kimliğimi yeniden hatırlatır bizlere...

T-Mac'den Galatasaray'a

2012-01-02T12:00:00.003+02:00

''Zaza, bana Galatasaraylı taraftarların videosunu gösterince Nba'deki seyircilerin ne kadar sönük kaldığını anladım. İnanılmazlar."

NBA'deki ortamla, Avrupa'daki ortamı kıyaslamak yanlış, farklı iki oldu ama böyle bir izlenim bırakmakta çok güzel, hoşuma gitti...

Barış Manço / Elbette Unutmadık

2012-01-02T09:00:00.002+02:00

Elbette unutmadık...

İlk Yarının 11'i / Gol Anlamında Kısır

2012-01-01T23:00:00.007+02:00

Sıkıntıyla dolu, futbol kalitesinin aşağıya düştüğü, kısır ve futboldan öte daha başka detayları konuştuğumuz bir ligin ilk yarısı yaşandı. Ligin ikinci yarısında da fazla değişen birşey olmayacak, hatta kaosun da giderek büyüyeceğini düşünüyorum ama bu kısır döngü içerisinde konuşulacak, övgüye değer şeyler de oldu tabii. Ben de bu kısırlık içerisinde ve gelenek olduğu üzere ligin ilk yarısının 11'ini çıkarayım dedim. Sistemim 4-3-3 üzerine.

Fernando Muslera {Kaleci}: 13 milyon avro'luk bir yatırım aslında, böyle bir hamle ülkemizde pek görülmez, kaleciye böylesine bir ücret yatırılmaz. Ama Muslera bir kaleciye göre genç ve geleceği de bir o kadar parlak bir kaleci. Sezona kötü başladı aslında, beraberinde eleştirileri de getirerek ama Galatasaray'ın yükseldiği dönemdeki katkısını kimse yargılayamaz. Uzun yıllardır güven sorunu yaşayan Galatasaray kalesine o güveni getirdi ve her geçen zaman üzerine kolarak geliyor.

Emmanuel Eboue {Sağ Bek}: İsmi olan, kariyerli bir futbolcu. Transfer olduğunda da çok heyecanlanmıştık ama biz işin daha çok joker kısmındaydık. Sezonun ilk bölümünde de sol açık gördük, sağ açık gördük derken sağ beke geçtiği dönemde beklenen katkıyı verdi. Hem skorer yönü, hem dengeli oyunuyla Galatasaray'ın bek sorununa gelen güzel bir ilaç oldu. Afrika Uluslar Kupası'nda olacağı dönemde yaşanacak sıkıntı büyük olacak tabii.

Egemen Korkmaz {Stoper}: Sessiz ve sakin bir ilerleyişi var aslında. Trabzonspor günlerinde de gösterdiği performans bunun paraleliydi ama hakettiği saygı ve değeri Beşiktaş günlerinde görmeye başladı diyebilirim. Carvalhal'in vazgeçilmez isimlerinden biri olmayı hemen başardı, ilerleyen haftalarda da üzerine koyarak ilerlemeye devam etti ve belki de şu an ülkedeki en iyi yerli stoper alternatifi durumunda.

Tomas Ujfalusi {Stoper}: O da çok tartışıldı, özellikle de yaşı paralelinde. Ama işin yaşta değil, sahada gösterilen performansta olduğunu çabuk gösterdi. Tam bir istikrar abidesi niteliğinde bir gidişatı var, oynadığı ilk maçtan son maça kadar. Galatasaray'ın çok iyi izlenim veren savunma hattının da lideri, olmazsa olmazı.

Dede {Eskişehirspor}: Skibbe'den bahsediyoruz, yarattığı büyük etkiden. O etkinin bu kadar büyük görünmesinin bir diğer nedeni de, bu takım aslında onun takımı değil. Sadece Dede'yi o transfer etti diyebiliriz ve o Dede de müthiş bir performans gösteriyor. Kariyerine, tecrübesine asla laf söyleyemeyiz, Eskişehirspor açısından kesinlikle çok büyük bir değer.

Felipe Melo {Galatasaray}: Her transferde olduğu gibi o da sezon başında çok konuşuldu. Genelikle de aldığı yıllık ücret özelinde tabii. Zaten hep öyle olur, yıldız bir isim gelir ve hemen aldığı ücret tartışılır. Ama Melo gösterdiği performansla bu tip eleştirilerin uzağında oldu, o da sürekli üzerine koyarak ilerliyor. Hepsinin ötesinde de Galatasaray taraftarıyla müthiş bir bütünleşme yaşadı, takımın farklı bir yüzü oldu diyebilirim.

Manuel Fernandes {Beşiktaş}: Kalitesi ortada olan bir futbolcu ve o kalitenin neticesinde de Beşiktaş onun bonservisini zor da olsa aldı. Bu sezon ise bazı gelgitler yaşadı, bir dönem takıma alınmadı, biz burada suçu Carvalhal'e attık ama Carvalhal'in asıl planı Fernandes'i sirkelemek üzerineydi ve bu sirkeleniş neticesinde de Beşiktaş'ın bu başarılı grafiğindeki payı çok büyük. İnanılmaz teknik bir futbolcu, oyunun iki yönünde de aktif ve Beşiktaş'ın olmazsa olmazı.

Selçuk İnan {Galatasaray}: 5 gol 6 asist bazı şeyleri anlatıyor aslında. Selçuk İnan'ın Melo misali gösterişli bir futbolu yok, sistem içerisinde yapması gereken herşeyi yapıyor. O da sezona kötü başladı aslında, çok tartışıldı ama ilerleyen bölümde, özellikle de 4-4-2'ye geçiş sürecinde katkısı oluşmaya başladı ve oldukça iyi iş çıkardı.

Burak Yılmaz {Trabzonspor}: Kısır bir ligden bahsediyoruz, az gol atılıyor bu sezon. Gol krallığına bakınca da bu görülüyor aslında ama Burak Yılmaz'ın 16 gol gibi müthiş bir rakamı var. Trabzonspor'un iyi durumda olduğunu söylemek güç ama Burak Yılmaz'ın performansı takımın genelinin aksine oldukça iyi. Şöyle bir kötü durum oluştu ama, Burak Yılmaz'ın kaybolduğu, gol atamadı haftalarda Trabzonspor oldukça sarsıldı, Burak Yılmaz varsa Trabzonspor var gibi bir tablo oluşmaya başladı, bu düzeltilmesi gereken başlıca unsur.

Pierre Webo {İstanbul B.B}: Oynadığı 15 maçta 7 golü var. Gösterdiği performansta bir o kadar etkileyici durumda. IBB'nin son haftalardaki kötü gidişatına rağmen Webo ayakta diyebilirim, çok isabetli bir transfer olduğunu bizlere gösteriyor.

Johan Elmander {Galatasaray}: 15 maçta 6 golü var ve gol anlamında çok düşük bir istatistik aslında bu ama Elmander'in yarattığı etki çok farklı. Forvetten gol atmasını beklersiniz ilk etapta ama Elmander'in yararlılığı farklı. Savunmayı hücumda başlatan isim olması, teknik oyunu, topu rakip yarı sahada tutması, asistçi özelliği ve bunun gibi sayabileceğim birçok özellik. Galatasaray'ın iyi gidişatındaki temel taşlardan biri de o diyebilirim. Formayı kaptığı günden bu yana istikrarlı bir futbolu var.

Fatih Terim {Teknik Direktör}: Carvalhal, Aykut Kocaman veya Skibbe'yi de buraya ekleyebilirdim aslında. Hepsi çok başarılıydı. Carvalhal'i çok eleştirdik mesela ama beklenilenin çok daha üzerinde bir gidişatı var. Aykut Kocaman'a baktığımızda zor durumdaki takımını ayakta tutmayı başaran isim oldu. Skibbe de az paraya büyük işler başarmanın imzasını attı, eldeki potansiyeli çok daha fazla parlattı. Ama ligin ilk yarısını Galatasaray lider bitirdi, üstelik futbol anlamında da sürekli üzerine koyarak ilerliyor ve yeni bir takım devraldığını, enkazdan çıkarıp birşeyler yarattığını eklemem lazım.

Galatasaray'ın 2011'i / Kötü Başlayan, Mükemmel Biten

2012-01-01T20:20:00.001+02:00

2011'in ilk günlerine dönelim. Kötünün kötüsü olan bir Galatasaray. Bu tip kötü durumlar genelde yeniden yapılanmanın habercisidir, sezon bitimine kadar gençleşirsiniz, elinizdeki yeni isimlerinizi denersiniz, sezon sonunda da büyük bir değişim geçirirsiniz. Sezon bitimine kadar da kimse size neden şöyle şöyle oldu demez, daha kötüye gitme ihtimaliniz yoktur çünkü, kısa vadeli mutluluklar ve geleceğe yönelik vereceğiniz mesajlar sizi ayakta tutar.

Hagi ise farklı bir yol denedi, başarısızlığının da nedeni budur aslında. Misimovic gibisinden olaylar bir yana, takımı gençleştirmek adına atmadığı adımlar ve ligin devre arasında gerçekleşen transfer harekatından sonra beklenti yaratması. Elde Türkiye Kupası gibi bir imkan vardı ve ligde de gelinebilecek en iyi noktaya gelme durumu. Beklenti de yaratılırsa devamında gelen başarısızlıkta sizle de yollar ayrılmış olur.

Hagi'nin de kaybetme nedeni bu oldu işte. Culio, Kazım ve Stancu gibi isimlere kötü transferler diyemeyiz {gerçi Stancu'nun bonservisi çok uçurumdu}. Ama beklenti yaratmak kötü olandı ve takımın da iyiye gitme eğiliminden ziyade sürekli aşağıya düştüğünü gördük. Devamında gelen Bülent Ünder döneminde de farklı birşeyler olmadı gerçi. Aynı isimler oynamaya devam etti ama Galatasaray adının biraz hatırlanması neticesinde son haftalarda biraz toparlanıldı ve kümede kalmak gibi mevzuların konuşulduğu bir dönemde ligi bitirebilmeyi başardık.

Şunu da eklemeden geçemem, Bülent Ünder'in egosuna hayran kaldım. Insua benim sayemde yeniden Arjantin Milli Takım'ına çağrıldı, şu oyuncuyu parlattım, şu oyuncu kendini buldu gibi ifadeler. Hiçbiri olmadı aslında, yapılması gereken yine yapılmadı, doğru bir planlamayla daha iyi girebileceğimiz bir dönemin temellerini atmadık.

Hepsinin ötesinde ise biten Adnan Polat dönemi ve başlayan Ünal Aysal dönemi. Galatasaray adına atılabilecek son yıllardaki en iyi adım oldu. Kötüye gidişin vizyonla değiştirdiği yer, atılan en önemli adımdı aslında.

Enkaz bir durumdasınız, değişime ihtiyacınız var ve yeni bir felsefe gelmeli. Hepsinin ötesinde ise fazla sabrınız yok, zaten geçen üç sezon sizin adınıza çok kötü geçmiş. Dolayısıyla da Fatih Terim'i çağrıştıran bir ortamdaydık, Terim'in de gelmesi son derece doğru bir hamle oldu.

Terim için şunu söylemeli. Geçmiş yıllardan gelen büyük bir başarı ve aynı şekilde başarısızlık var. Fatih Terim değişmişti aslında, ikinci döneminde bunu daha net gördük. Takım da istenilen düzeyden uzaklaştıkça daha agresif ve bu agresifliğin fazlasıyla zarar verdiği günleri gördük. O dönemin Terim'i taviz vermezdi, egoları üst düzeydeydi, dediğim dedik bir durumdaydı ve bu tablo da beraberinde başarısızlık getirdi. Kafalardaki sorularda buydu zaten, ilk döneminden ziyade ikinci dönemi konuşuldu ama Terim'in ayağının tozuyla söylediği ilk söz önemliydi. Geçmiş hatalarımızdan da ders aldık, yani yeni bir dönem başlıyor.

Öyle de olduğunu görüyoruz zaten. Terim'in geçmiş yıllardan gelen bütün iyi özelliklerinin yanında hatalarından da arındığını, daha pozitif, daha yapıcı ve yarattığı iyi imajın çok iyi yansıdığı bir takım ortamı. Son yıllarda kaybettiğimiz bütün doğrular geri geliyor, o takım havası, arkadaşlık ortamı ve Florya atmosferinin güzelliği.

Değişimin halkaları da mühim. Çok doğru bir transfer politikası izlendi. Şöyle düşünün, Geçmiş yıllara baktığımızda bu takımın en zayıf tarafı orta sahası ve savunmasıydı. Şu ana baktığımızda ise en güçlü yönün orta saha ve savunma olduğunu görüyoruz. Selçuk İnan, Melo, Ujfalusi, Semih Kaya'nın kazanılması gibi hamleler bizi daha üst noktaya çıkardı. Muslera ve Eboue'yi de eklemeli buna, hatta kendini yeniden bulmaya başlayan eski oyuncularımızı. Dolayısıyla da doğru bir takıö kimyası ortaya çıktı ve son haftalardaki yükselişle de beraber dört dörtlük bir görüntü var diyebilirim.

Bu sezona sallantıda başladık aslında, takımın doğru sistemi bulması çok uzun sürdü. 4-1-4-1 denendi uzun süre ama gol yollarında yaşanan organizasyon sıkıntısı büyüktü. Baros'la başlandı sezona, o formsuz bir dönem geçirdi, devamında Elmander'le beraber hücum anlamında çok daha iyi bir duruma geldik ama bu sistemle zor gol atıyorduk. Aynı zamanda futbolcuların yeriyle de çok oynadık, Eboue'den pay biçin bu duruma. Aynı şekilde Riera'nın beklenenden uzak olması da etkendi. Ama 4-4-2'ye geçişle beraber, ileride kurulan Elmander - Baros forvet hattı ve zaten çok daha iyiye doğru yol alan savunmanın gol yememe durumu, orta sahanın da özellikle hücum anlamındaki verimi Galatasaray'ın gol sıkıntısını da çözmesine yardımcı oldu, ligin de ilk yarısını 10 yıl aradan sonra lider bitirmemizi sağladı.

Kısacası kötü başlayan ama iyi biten bir yıl. Daha güzeli ise 2012'e çok daha umutlu ve heyecanla bakmamız. Türk futbolunun düştüğü şu kötü durumdan sıyrılıp, çok doğru bir duruşla ayakta kalmamız da konuşulması gereken bir durum aslında...

Premier Lig'in 20.000. Golü!

2011-12-22T17:00:00.001+02:00

Birkaç haftadır, özellikle 19900. gol geçildikten sonra, merakla bekleniyordu 20bininci gol. Kime kısmet olacak diye bahisler bile açılmıştı. Dün akşamki maçlar esnasında da sürekli takip edildi. Ne zaman ki Giggs, Fulham maçında 19.999. gole imzasını attı, işte o andan itibaren daha dikkatli izlendi maçlar. Bu golden bir süre sonra da Marc Albrighton çıktı sahneye. Aston Villa'nın Arsenal ile yaptığı maçta, takımı adına golü kaydeden Albrighton, aynı zamanda Premier Lig'in 20.000. golünü de atan isim olarak tarihe geçti. Bu gol Giggs'in hakkıydı bana kalırsa. Keşke o atabilseydi... Ama malum, özel bi anı, özel biriyle paylaşmak istediğinizde illa ki bi aksilik çıkar ya, işte tam da bu oldu. Galatasaray'ın 3bininci golünü rakibin atması gibi, Samiyen'deki son golü Kazım'ın atması gibi, Arena'daki ilk golü Servet'in atması gibi.. İşte 20bininci gol;

Galatasaray 1-0 Manisaspor, Tek Golle Olsa da..

2011-12-22T12:00:00.000+02:00

Galatasaray 10 senenin ardından devreyi lider kapatmak için çıktı sahaya dün akşam. Son haftaya kadar aynı puanı ve liderliği paylaştığı Fenerbahçe'nin Antalyaspor ile berabere kalmasının ardından, puan farkıyla lider olma şansı ele geçmişti. Bu şansı iyi değerlendirdiğini söyleyebiliriz. Tek golle de olsa, galip gelmeyi başararak şampiyonluğun ilk adımını attı.

Son birkaç haftadır bizi galibiyete ve güzel futbola alıştıran Galatasaray, bu hafta hem Orduspor maçında hem de Manisaspor maçında biraz tutuk oynadı. Gel gelelim fikstürün sıklığı ve takımın hem mental olarak hem de fiziksel olarak yorgun düşmesi bunun en büyük sebebi. Olmaması lazım, büyük takımlar üç günde bir maç yapmaya alışkın olmalı, tamam. Ama bu ligin başlayacağı tarihe göre kondisyon verildi bu takıma. Lig geç başlayınca, fikstür sıkış tıkış olunca ister istemez etkileniyor. Tabii ki tek Galatasaray'a özgü bir durum değil bu, kimse diğer takımların etkilenmediğini söyleyemez. Şimdi maç yazısında federasyona girip dallanıp budaklandırmak istemiyorum. Fakat bir kişinin de çıkıp ne güzel yönetiliyoruz, şahane federasyonumuz var dememesine rağmen, federasyonun hala hayat ne güzel çiçekler falan kafasında olması, istifa etmemesi, istenmediği yerde durması benim midemi bulandırıyor.

Galatasaray'ın ve belki de Türk Futbolu'nun yıllarca en çok çektiği şey, duran toplardır. Hem rakibin kullandığı duran topların tehlikesi hem de bizim duran toplarda aktif olamamamız bu sıkıntının iki yönlü olduğunu gösteriyordu. Gösteriyordu diyorum çünkü Selçuk İnan bu takıma geldiğinden beri, duran toplar gole dönmeye başladı. Trabzonspor maçında attığı golün bir benzerini de bu maçta attı Selçuk. Attığı gol sonrasında da Galatasaray galip geldi ve ilk yarıyı kapattık. İkinci yarıda Galatasaray'ı neler bekler, devre arasında neler yapılır bekleyip göreceğiz. Şimdi galibiyet ve liderliğin tadını çıkaralım. Yol uzun. Verilen sözler var. Bir de Galatasaray var. Tarifsiz mutluluklara sevk ediyor insanı.

Maç: Galatasaray – Manisaspor
Yer: Ali Sami Yen Spor Kompleksi Türk Telekom Arena
Tarih: 21.12.2011 Saat: 20.30
Hakemler: Özgür Yankaya, İsmail Şencan, Mehmet Can Hanoğlu - Mürvet Sezer
Yayın: Lig TV (Canlı)İnternet: www.galatasaray.org (Canlı Anlatım)

GalatasarayFernando Muslera, Emmanuel Eboue, Tomas Ujfalusi, Servet Çetin, Hakan Balta, Emre Çolak (Dk.56 Engin Baytar), Felipe Melo, Selçuk İnan, Kazım Kazım (Dk.85 Ayhan Akman), Milan Baros (Dk.66 Albert Riera), Johan Elmander
YedeklerUfuk Ceylan, Çağlar Birinci, Ceyhun Gülselam, Albert Riera, Ayhan Akman, Engin Baytar

Manisasporİlker, Akaminko, Dixon, Hüseyin, Klukowski, Nizamettin, Yiğit Gökoğlan (Dk.71 Bekir Yılmaz), Yiğit İncedemir, Mehmet Güven (Dk.65 Murat Erdoğan), Simpson (Dk.46 Ahmet İlhan), Isaac

Sarı KartlarDk.26 Tomas Ujfalusi, Dk.57 Felipe Melo (Galatasaray), Dk.19 Simpson, Dk.38 Klukowski, Dk.61 Yiğit İncedemir (Manisaspor)
Kırmızı KartDk.67 Yiğit İncedemir (Manisaspor)

GolDk.63 Selçuk İnan (Galatasaray)

Orduspor 0-2 Galatasaray, Deplasman Sever Olduk

2011-12-16T21:49:00.005+02:00

Galatasaray'ın oyun felsefesi, topu ayağında tutarak oyuna hükmetmek üzerine. Son haftalarda da bu felsefeye doğru sistemin de eklenmesi ve bundaki istikrar bizi bu noktaya taşıdı. Farklı bir ilk yarı oldu ama, Orduspor'un oyuna hükmettiği ama pozisyona giremediği bölümlerin oldukça fazla olduğu bir görüntü. Bu yüzden 1-0 önde girerek, 1-0'dan sonra da iki net pozisyonu buna ekleyerek ilk devreyi bitirmek önemliydi, o iki net pozisyonun ikinci yarı mesajıydı çünkü. 1-0'la devreye girdiğimizde, ikinci yarıda işlerin bizim adımıza daha iyiye gittiğini geçen haftalarda da gördük ve yine böyle oldu, ayaklar ikinci yarıda yere biraz daha sağlam basınca ilk yarısı sancılı ama ikinci yarısı rahat bir maç yaşadık ve önemli bir deplasmandan daha gol yemeden, galibiyet serisini de 5'e çıkararak ayrılmış olduk. Deplasmanlarda da 7 maçtır gol yemiyoruz, müthiş bir istatistik gerçekten.

Trabzonspor karşısında da bunu yaşamıştık aslında ama bu kadar uzun bir dönem olmamıştı o. İlk yarıda 2-0'ı bulunca bütün avantajı lehimize geçirmiştik. Orduspor karşısında ise ilk yarıda rakibin oynamasına çok fazla izin verdik. Gosso'nun orta sahada Beşiktaşlı Fernandes misali topu tutuşu, takımını rahatlatması, Culio'nun da bizim savunma üzerindeki yıpratıcı etkisi. Özellikle beklerin hücuma katılmasıyla da etkili oldu Orduspor, genel itibariyle ilk yarıda oyunun hakimi ve gole yakın olan taraftılar. Orta sahada o agresifliği gösteremeyince rakip bunu iyi kullandı ama forvet anlamında sıkıntı büyük. Stancu'nun forvet misaşi oynadığını düşünmüyorum, tarzı bu çünkü. Gezerek oynuyor, yanında da tamamlayıcı bir forvet olmadından 4-6-0 gibi bir görüntü ortaya çıkıyor ve iyi oynadığınız, oyuna hakim olduğunuz anlarda pozisyon bile bulamıyorsunuz. Ancak duran toplar ve uzaktan atılan şutlar.

1-0 bu yüzden önemliydi. Hatta 1-0'dan sonra girilen iki net pozisyonu. Galatasaray'ın yakaladığı bu serideki özelliklerinden biri de kötü olduğu anlarda dahi kendi istediğini yapıyor, devamında da üstünlüğü eline alıyor. İlk yarının 1-0 bitmesi durumunda ikinci yarıda işlerin çok daha iyi gideceğinden emindim, öyle de oldu. Aynı sistem ve kurgu devam etti ama biraz daha agresif olunca, ayaklar daha sağlam yere basınca ve Elmander, Baros ikilisine Kazım'ın da sağdan yaptığı çıkışlar eklenince pozisyonlar da beraberinde geldi ve skor da. Gosso ve Culio'nun da oyundan düşmesiyle beraber Orduspor'un organize olabilme şansı da ortadan kalktı ve Galatasaray ilk yarının çok aksine bir ikinci yarı geçirerek skor avantajıyla birlikte maçı da kazanmasını bildi. İş agresiflikte, mücadele gücünde bitiyor. Bu zorlu fikstürde futbol olarak aşağıye düşmek normal ama yine de maçın başında bu duruşu göstermek gerekiyor.

Baros'un fizik olarak yukarıya çıktığını ve oyununun da geçmişe oranla başkalaştığını görüyoruz. Baros'un Baros olduğu dönemleri hatırlarsak, ortada bir gol kimliği vardı. Sakatlıktan dönüşünde de bu kimliği yine gösterdi ama sık sakatlandı, fizik olarak çok düştü. Şimdilerde ise yeni yeni toparlanıyor ama futbolu bir başkalaşım geçirdi sanki, 4-4-2 etkisi bu biraz da. Golcu kimliğinden öte daha bir sistem adamı oldu, Elmander misali. Elmander için de golden öte yaptığı başka işleri konuşuyoruz, bugün aynı görüntü Baros'da da vardı. Topu hücumda tutması, orta sahadan aldığı toplarla ileri çıkışları ve fizik olarak ayakta kalması, daha da önemlisi asistçi kimliği. Oynamaktan öte oynatan bir Baros izledik, onun da bu özelliği edinmesiyle beraber Elmander'le beraber çok daha farklı bir forvet ikilisine şahit oluyoruz diyebilirim.

Düşüşler de gördük tabii, Emre Çolak geçmiş haftalara göre o kadar iyi görünmedi ve Selçuk İnan. İlk yarıdaki savunmacı kimlik içerisinde asıl işi olanı yapamadı, savunmada çok kaldık ve biz savunmada kaldıkça o agresifliği gösteremedik. Bunun dışında da maçla ilgili yazılacak çok fazla birşey yok. İlk yarıdaki kötü oyun can sıkıcı ama buna rağmen ilk yarıyı önde kapatabilmek ve iki net pozisyona da girebilmek güzel bir işaret. İkinci yarıdaki rahat futbol da en güzeli ve son üç haftadır bu rahatlığı yaşıyoruz aslında. Bir noktadan sonra maç sıkıcı bir hale gelebiliyor ama bu sıkıcılık Galatasaray'ın oyuna hükmedip, rakibi kitlemesinden kaynaklı, güzel birşey yani...

Fabian Ernst'in Çocukluğuna İnelim

2011-12-16T16:00:00.001+02:00

Fabian Ernst'in küçüklüğüne inmiş olduk...

Golden Boy

2011-12-16T10:00:00.000+02:00

Manchester United kalecisi David de Gea küçükken tam bir altın çocukmuş. Saçlara bakar mısınız!

Lakers Adına Üzgünüm, Clippers Adına da Umutlu Değilim

2011-12-15T21:00:00.003+02:00

Chris Paul'un hedefleri daha farklıydı aslında. Temelde, New Orleans'den ayrılmak ve daha büyük bir şehre geçmek vardı. New York Knicks veya Los Angales Lakers. Kontratının da son yılında olduğu için takımı onu takas etmek istedi, o da bir an önce ayrılmak adına böyle bir topa girdi. Bir sezon daha bekleyip daha farklı bir planlama yapabilirdi ama şartlar bunu gerektirdi. Gerçi yine sezon sonunda Clippers ile sözleşme imzalamayıp istediğini yapabilir ama bu durumda da Clippers'ın yediği kazığı uzun yıllar konuşuyor oluruz.

Hornets'in bir sahibi yok ve NBA'in yani Stern'in yönetimi altındalar. Tabii takımın ücretleri NBA takımları tarafından karşılanıyor. Durum da böyle olunca istedikleri gibi at koşturma gibi bir gaye edinebiliyorlar. Los Angeles Lakers'la anlaşılmıştı ilk etapta, takasın yararları ve zararları çok ayrı bir tartışma konusu ama asıl mevzu veto kısmındaydı. NBA tarafından takas veto edildi, Lakers yine de uğraşmaya devam etti ama Paul'u Lakers'a yar etmediler.

Lakers da bunun zararını fazlasıyla çekti, en basit örnek Odom'un gidişidir.

Los Angeles Clippers'ın da adı geçiyordu bu takasta, teklifleri falan takip ediyorduk ve bu takas sonunda resmiyet kazandı. Şu zamanın en çok konuşulan iki ismi, Chris Paul ve Dwight Howard. Paul'un takas edilmesi en çok artık bu mevzuyu konuşmamamız açısından iyi oldu. Bu takasın da yararları ve zararları var tabii. Eric Gordon - Chris Kaman ve El-Faruq Aminu'nun yanı sıra, 2012 draftında Minnesota'dan aldığı ilk tur seçim hakkını New Orleans'a gitti. Yani Hornets, istediğini fazlasıyla aldı ve geleceğe çok daha parlak bakıyor diyebilirim.

Clippers açısından bakınca da Chris Paul, yani NBA'in en iyi guard'ı ellerinde. Blake Griffin gibi de karayla pek işi olmayan, uçan bir yıldızları daha var. Ayrıca C.Butler'i de aldılar, Chaunsey Billups da onlarda hatta Mo Williams bile hala ellerinde. Billups iki numara oynayacaktır, Mo'nun yüzüne ise pek bakılmaz. Clippers açısından söyleyebileceğim tek artı, Paul ve Griffin'in bizlere izleteceği muhteşem resital olur, takım bazı başarı konusunda pek umudum yok.

Gelinen Bu Noktayı Kaçımız Tahmin Edebilirdi?

2011-12-15T17:00:00.003+02:00

Sezon başına inmeli aslında, Carvalhal'li günlerin en başına. O zamanın büyük tartışma konusuydu, vekalet teknik adam tercihi ne kadar doğru. Jorge Mendes'di, Portekizli futbolculardı tartışmaları arasında Beşiktaş çok farklı bir yola girmişti aslında ama bugün geldiğimiz noktayı sezon başında çoğumuz kestiremiyordu aslında, en başta da ben. Quaresma'nın savruk bir halden kurtulup tam bir takım oyuncusu haline gelmesi, Fernandes'in biraz silkinip kendine gelmesi, bu Portekiz olayının aslında pek de olmadığını gösterip, Ernst ve Hilbert'in bir anda vazgeçilmez konuma erişmesi. Açık konuşmak lazım aslında, Carvalhal'in maşa bir teknik adam olduğunu bile düşündük ama gelinen şu noktada herkesi yanılttığını söylemek lazım.

Beşiktaş kariyerinin zirve noktası oldu, bu tartışmasız. O da bunun farkında ve takımına, oynadığı lige de o denli saygı duyuyor. Bu saygısıdır aslında başarısındaki temel iksir ama konuşacağımız şey çok farklı, ilginç bir noktaya saplandık diyebilirim. Tayfur Havutçu şu an dışarıda ve sezon başında Tayfur Hoca adına gösterilen bir duruş vardı, şimdi herkes o duruşun akibetini merak ediyor?

Bu konuda Beşiktaş'ın şansı kesinlikle Tayfur Havutçu'dur. Son derece egosu düşük ve takımının da başarılı olmasını isteyen bir teknik adam. Gerçek Beşiktaşlı yani, o çalıştırmış veya başka bir teknik adam takımın başında, farketmez onun adına. Bu yüzden de en azından sezon sonuna kadar Beşiktaş'ın başına geçmez, hatta futbolun içerisine girmez. Takımın seyrini asla etkilemez ama yöneticilerin bizim teknik adamımız Tayfur Havutçu'dur söylemi hala mevcut. Bunda da aslında hocaya güveniyorlar, onun iyi giden bu yapıya girmeyeceğini iyi tahmin ediyorlar.

Şu da var tabii, Beşiktaşlılar dahil kimse Carvalhal'in şu denli başarılı olmasını beklemiyordu. Avrupa Ligi'nden lider çıkıyorsunuz, ligde liderin sadece 3 puan gerisindesiniz ve takımda olmaya başlayan şeyler mutluluk verici, o tabuların yıkılmaya başlaması. Garip bir duygu da olabilir, bir yanda teknik adamınız bir yanda Carvalhal, düşündürücü bir tablo. Carvalhal de bu takımın başına gelirken vekalet hoca olarak geldiğini biliyordu, görev tanımı farklıydı ama geçen günler bizlere çok farklı şeyler izletti.

Beşiktaş'ı da Avrupa Ligi başarısından ötürü tebrik ediyorum, çok uzun bir zamandan sonra iki takımımız da Aralık ayının ötesini görmeyi başardı...

Hayallerin Gerçekleştiği Anların Keyfi

2011-12-15T12:00:00.001+02:00

Avrupa basketbolundan pek anlamam, sadece Galatasaray özelinden takip ediyorum. Bu yüzden de Galatasaray özelinden konuşayım, dilimin döndüğü, bildiğim kadarıyla. Öncelikle şunu söylemeliyiz, eleme grubundan geliyorsun ve geldiğin gibi top 16'ya yükselme başarısı gösteriyorsun. Euroleague tecrüben de yok, ilk senende gelen bu başarı. Gerçekten büyük iş başarıldı, herkesi tebrik etmek lazım.

Beklentiler nedir, bunu konuşmak lazım aslında. Top 16'da neler yapılabilir gibisinden. Aslında bu başarı son derece mühim, takım kendisinden bekleneni fazlasıyla yaptı. Gerek seyircisiyle, gerek takım olarak yakaladığı havayla Euroleague'e fazlasıyla yakıştı diyebilirim.

Ama şu var, biraz daha iyisi nasıl olabilir. Biz, yıllara bölünmüş hedefi oldukça kısa vadeye indirip şu noktaya geldik. Euroleague, üç senenin sonunda koyulan bir hedefti belki de ama Oktay Mahmuti ile ikinci senemizde top 16'ya da kalmayı başardık. Bunda da doğru kadro mühendisliği, Mahmuti'nin takıma getirdiği hava, en önemlisi de Galatasaray karakteriyle kendi karakterinin birbirine müthiş uyumu var.

Euroleague'nin bir güzelliği de eksikleri yüzümüze vurması aslında. Lig maçlarında böylesine bir kalite az yakalanıyor, haliyle de eksiklerinizi anlayamıyorsunuz. Uzun rotasyonundan başlamalı, Zaza'nın gidişi önemli bir kayıp oldu. Caydırıcı bir pivota ihtiyacımız var, hem savunma hem de hücumda birşeyler üretebilecek. Hatta ona ek olarak bir uzuna da ihtiyaç var, 4 numara olarakta eksiğiz, Songalia beklentinin çok altında. Diğer bir şey de, hücumda aksıyoruz, büyük sıkıntılar yaşıyoruz. Rakibi de belli bir sayının altında tutamayınca yenilgi kaçınılmaz oluyor. Sistemin içerisinde kalacak ama asıl işi skor olacak bir 3 numara da oldukça gerekli. Shumpert bu açıdan istikrarsız, Eurolegue'de daha çok belli oluyor. Kriz anlarında topu eline alacak, takımı taşıyacak bir 3 numara oldukça gerekli. En azından top 16'da ben de varım demek adına.

Karakterimizi yansıttık, imkanlar dahilinde güzel işler yaptık. Cem Akdağ'a kadar bu günleri görmemizde emeği olan herkese teşekkür etmek gerekiyor, sonunda basketbolda hayal edilen herşeyi birer birer başarıyoruz...

Ateşten Gömlek Lafın Gelişi, Son Kaçınılmaz

2011-12-15T01:00:00.003+02:00

Ankaragücü'nün neden bu konuma geldiği ayrı tartışma konusu, böylesine büyük bir camiayı neden bu hale getirildiğini iyi biliyoruz aslında, yapanlar da belli, zamanında da çok yazdık ama başka zaman gireriz bu mevzuya. Kötü durumdalar yani, hem de gelecek çok karanlık. Erezyon misali sürekli bir futbolcu kaybı yaşıyorlar, transfer yapamıyorlar, kimsenin parası ödenemiyor ama bu kan kaybına rağmen bir şekilde takdir de topluyorlar. Sadece 6 puanları var ama geçen haftalarda oynanan futbollarına baktığımızda da eğer iyi bir kadroları, biraz da imkanları olsa çok daha iyilerini yapabileceklerini görüyoruz. Ama bu takımın iyiye gitme ihtimali güç. Zor günlerin adamı olan Ziya Doğan bile takımdan ayrılıyorsa işler gerçekten güç demektir. Ankaragücü de bu yüzden zor günde kendi evlatlarımız diyerek tekrar Hakan Kutlu'ya yöneldi ve ateşten gömleği Hakan Kutlu diymiş oldu. Ateşten gömlek lafın gelişi aslında, kimsenin bir beklentisi yok. Bu imkansızlıklar içerisinde birşeyler başarmak güç, küme düşmek kaçınılmaz ama biraz gelecek görülse bir sonraki seneye yapılabilecek hamleler ışığında tekrardan Ankaragücü'nü izlemek mümkün. O potansiyel var, biraz potansiyele saygı ve imkan gerekiyor. Ligin devre arasında ise neler yapacakları merak konusu, erezyon misali sürekli bir futbolcu kaybı ve bıçağın kemiğe dayanma noktasını da çoktan aştığımız bir ortam. Buna rağmen hala elde değerli isimler var ve sadece 1-2 idmanla bir anda maça çıkan genç futbolcularını görüyoruz, iyi de oynuyorlar. Bu da zaten saygı duymamın en önemli sebebi...

İstikrarsızlığın Sembolü de Transferdir Aslında

2011-12-14T21:00:00.002+02:00

Büyük bir camiasınızdır ama yıllardır istenilen düzeye bir türlü erişemezsiniz ya da bazı başarılar gelir ama bunu istikrara yayamazsınız. Büyük bir camia olmanızdan kaynaklı da elinizde o büyük maddi güç genelde bulunur ve siz de o istikrar adına transfer yaparsınız. Tonla futbolcu gelir gider, bunlar arasında muhteşem yıldızlar da yer alır, sonrasında takım istenilen seviyeye gelemez ve eldeki bazı değerler de gitmek ister gibi mevzular yani.

Atletico Madrid'in de yaşadığı bu. La Liga tekelleşmeye başlamış bir lig, Barcelona ve Real Madrid hakimiyetinde ilerleniyor. Hatta bu iki takımı dışarıda bırakarak ayrı bir lig düşünülüyor ve 3.'nün de farklı bir başarısı var gibi. Atletico Madrid de bu iki takımdan sonraki en önemli güçlerden biri ama bu takımları yakalaması zor. Yine de bir noktada nasıl bir dev olduğunu kanıtladı.

2000-2001 ile 2011-2012 sezonları arasında 43 İspanyol ve 65 yabancı futbolcuyla en fazla transfer yapan kulüp oldular. Harcadıkları bonservis bedeli ise 423 milyon 650 bin avro. Bu noktada da Real Madrid ve Barcelona'nın arkasında kaldılar ve bu transfer halkası da onlar adına devam edecek gibi. Manzano ile başları dertteydi, ligde istenmedik bir tablo ama Avrupa Ligi'nde gelen başarılı sonuçlar. Yönetim de bunun kararsızlığını yaşıyor aslında, yoksa Manzano elli kere yollanmıştı.

Gerçi yine de yollanmalı, izin verilirse projemi tamamlamak istiyorum diyor ama elde bir proje yok, inanılmaz kötü bir kadro mühendisliği karşısında gelen istikrarsız sonuçlar. İyi transferler şart ve güzel olan ama sağlam bir kadro mühendisliği çerçevesinde, Atletico Madrid'in bu sezonki başarısızlığının anahtarı bu.

Riera'dan Ağzı Yananın, Reyes'den Ağzı Alev Alacaktı

2011-12-14T16:09:00.005+02:00

Takım olursunuz, işler iyi gider ama daha iyi gitmesi adına bazı hamleler yaparsınız. İşte buradaki denge çok mühim, lükse kaçtığınız an eldeki değer de bir anda koybolabilir. Vardır bunun örnekleri, ihtiyaç misali transfer edersiniz ama hem kendi istenileni veremediği gibi, hem de yerine oynadığı futbolcunun da daha geriye gitmesini sağlayabilir. Bile bile lades durumu aslında, Riera da yaşadık bunu diyebilirim, hala önünde şans olsa da. Bu yüzden işler şu aşamada iyi gidiyorken gelebilecek Reyes hamlesi de o kadar yanlış olacaktı.

Sürekli söylüyorum, Reyes mevzusu da sıktı biraz aslında ama gündemden çıktığı için yazayım. Bizim tempolu kanat oyuncularına ihtiyacımız var ya da şu yeni 4-4-2 düzeninde Emre Çolak veya Engin Baytar misali hareketli, kreatif ama savunma kurgusunda da iş yapabilecek isimlere. Emre Çolak takıma dahil olduğundan bu yana, böyle bir sorun kalması aslında. Hala bir sol açık sorunu var, özellikle de alternatif anlamında ama bu isim Reyes değil. Reyes demek müthiş bir maddiyat sorunsalı artı olarak yeni bir başlangıç demek. Ligin devre arasında da böyle bir hamle ne kadar doğru olacaktı tartışılır.

Ne bileyim, sezon başında Forlan'lı, Reyes'li paket işe yarayabilirdi ama o konumun dışarısına çıktık. Şu aşamada alternatif yaratmalıyız. Ya uygun genç yerlileri ya da geldiğinde neler yapacağını kestirebileceğimiz, buraları az çok bilen yabancı isimlere yönelmeli. Amrabat gibi mesela, müthiş olurdu ama imkansızlaşıyor bu transfer ya da Keita misali. Tanıdığımız, bizi bilen ve geldiğinde ne yapabileceğini kestirebileceğimiz bir futbolcu.

Fatih Terim'in Reyes'i istemediği haberi müthiş bir gazetecilik örneği değil, adam zaten bunun sinyallerini açık açık verdi, transfer politikasını bizlere sundu. Bu yüzdend e her konuda anlaşılmasına rağmen Reyes mevzusu bir daha açılmamak üzere rafa kalktı gibi ve derin bir oh çektim. Olmaması gereken, ihtiyaç olmayan bir transferdi, doğrusu da oldu. Ligin devre arasında en az 3 tane transfer bekliyorum ama direk etki edecek, yerli ve yabancı olsa bile yukarıda söylediğim gibi isimler olur bunlar. Özellikle kanat rotasyonu anlamında eksikler var, o bölgeye takviyeler yapılmalı, hatta belki de bir orta saha. Ama temelde genç, potansiyelli ve oynadığında da etki edebilecek isimler. Olcan Adın misali, Alper Potuk ya da. Aklıma ilk gelenler.

Reyes çok fazla lüks kaçacaktı ve Riera'dan ağzı yananın, Reyes'den ağzı alev alacaktı...

Mini Bir Hagi Resitali

2011-12-14T15:54:00.009+02:00

Ronaldo ve Zidane'nin yıllardan bu yana gelen güzel bir projesi var. Birleşmiş Milletler desteği ile yardım maçları düzenliyorlar ve bu maçlarda da hem eski hem de günümüzün yıldızlarını bir araya getirip, muhteşem futbol resitallerini bizlere sunuyorlar. Son olarak Hamburg'da böyle bir maç oynanadı ve Ronaldo ile Zidane'nin takımına karşı Hamburg'un All-Star takımı oynadı. Ronaldo ve Zidane'nin takımı maçı 5-4 kazandı ama bu tip maçlarda skorun önemi yok, asıl olan sahadaki eski efsaneleri tekrar izleyebilmek.

Zidane'yi hala fit durumda görüyoruz, geçen yıllar ondan pek birşey götürmemiş diyebiliriz. Şu an çıkıp oynasa hala can yakabilecek potansiyeli bünyesinde mutlaka barındırıyordur.

Burada da görülüyor zaten, özellikle de Ronaldo ile kıyaslayınca. Drogba da ısınma turlarına başladı, 2-3 sene içerisinde o da bu kategoriye dahil olur.

Yaşadığı sakatlıklara bağlı kortizon ilaçları Ronaldo'yu bu hale getirdi diyorlar. Onca sakatlığa rağmen futbol dünyasında müthiş bir iz bıraktı, hatta son demlerinde bile o futbol sihri onu ayakta tutup, gollerle buluşturuyordu, kiloya rağmen. Ama bir yerde tıkanıyorsun, Ronaldo da bunu yaşadı, şimdilerde sağdan sola dönmeye hali yok gibi. Maradona izinden gidiyor.

Dida'yı da görmek ilginç oldu tabii. Oynasa hala oynar ama Brezilya ve kaleciler deyince benim aklıma Taffarel ve Julio Cesar geliyor, Dida'yı o klasmanda hiç görmedim. Milan gibi bir devin yıllarca kalesini korumuş olmasına rağmen.

Hagi ve Figo. İki efsane yan yana. Figo'yu da severiz, müthiş bir saygı duyarız ama Hagi deyince biz Galatasaraylılar için akan sular durur. Aslında Hagi'de de kilo almaya meyil fazlasıyla var ama ne olursa olsun o futbol resitalinden birkaç pasaj bizlere sunuyor, hatta çıksa da yine izlesek o muhteşem hareketleri, 5 dakika bile olsa diyoruz. Hagi'yle veda edelim biz...

Yeni Dallas Mavericks

2011-12-13T21:54:00.005+02:00

Dallas Mavericks'in yeni yüzleri de kadraja girmiş. Şu fotoğrafta gözüme ilk çarpan, şu beşlinin yaş ortalamasının 96 civarında olduğu, yani kısa vadeli bir ilerleyiş söz konusu. Şampiyonlukla biten sezonun ardından da söz sahibi olmak ve bir sonraki seneye bitecek kontratlarla beraber başka yıldızlara sulanmak. Hamleler güzel, gökten düşen Odom misali. Odom, piyango misali katıldı bu takıma, Vince Carter ise ne yapacağı merak edilen bir isim. Eski günlerine dönmesi yaşı itibariyle imkansızlaştı ama şutu bile şu takımda tutunmak için önemli. Tabii ilk 5 bu olmaz, Marion bench'e geçer geçen sezon olduğu gibi, Terry ilk 5'e adını yazdırabilir ve bir de pivot hamlesi mutlaka gelecektir...

Johan Elmander'e

2011-12-12T23:00:00.000+02:00

"Eğer birisi Elmander'den saha içinde daha çok koşuyorsa o zaman mutlaka Elmander'in bir sağlık problemi vardır."

Mustafa Denizli...

En Son Ne Zaman Görmüştük?

2011-12-12T19:00:00.001+02:00

Futbolun olmazsa olmazı, duran toplar. Duran top silahınız varsa eğer, işlerin en kötü gittiği günde bile bir umudunuz vardır demektir. Galatasaray'ın yıllardır yaşadığı sorun da buydu. Hagi'den alıştık o frikiklere, devamında o kadar etkin bir duran top silahımız pek olmadı. Cesar Prates'i de hatırlarım, istikrarlı şekilde atıyordu golünü ama ondan sonrası tam bir facia. Tek tük frikik golü bulmuşluğumuz vardır ama asla bir istikrara erişemedik, bunu sadece direk kaleye vurulan vuruşlar için demiyorum, kenardan kullanılan, ceza sahasına doldurulan ya da organizasyon yapılarak kullanılan duran toplar için de geçerli bu.

Selçuk İnan bu döngüyü değiştiriyor ama. Kafalarda hala ''Trabzonspor'daki Selçuk İnan olamadı'' gibisinden şeyler düşünen arkadaşlar var ama bu sistem ve düzen içerisinde Selçuk İnan görevini eksiksiz yerine getiriyor. Melo misali bazen şova ve gösterişe dayalı bir futbolu olmaması aslında bu düşünceleri doğuran ama mevzumuza dönersek, duran toplar artık önemli bir koz. Selçuk İnan'ın kaleye vuruşlarında da heyecanlanıyorum, içeriye kestiği ortalarda da. Bu da çok önemli bir koz oldu, en kötü anda bile umutlanmamız için güzel bir sebep.

Trabzonspor maçında da frikik golü bulması güzel anlamlar taşıyor aslında ama bizi asıl mutlu eden, çok uzun bir aradan sonra bu kadar net ve güzel bir frikik golü bulmamızdı. Umarım devamı gelir ve bu özlemi fazlasıyla dindiririz...

Lakers Vs. NBA Yönetimi Demeli

2011-12-12T15:00:00.000+02:00

Ron Artest'in yeni adı bu, World Peace. Artık basketbolun dışında kendini dünyevi meselelere adadığından, günümüzün çılgınlık kontenjanında yer almak ve bizleri basketbolun sadece bir oyun olmanın dışında olduğunu hatırlatmak istiyor olabilir.

Bu fotoğrafta ilginç. Ne duygudalar acaba bilemiyorum. Lakers, Chris Paul ve Dwight Howard için tüm imkanları zorluyor, bunun adına da gözden çıkan önemli değerler var. Lamar Odom bunun kurbanı oldu aslında, gözden çıkarıldığını öğrendi, devamında bunun üzerinde de ısrar edilince de ayrılmak istedi ve gitti. Chris Paul takasının vetosu Lakers'a zihinsel anlamda büyük zararlar verdi aslında, aynı durum Bynum ve Gasol için de geçerli. Sezon idmanlarına başladılar ama kimsenin yeri garanti değil.

Bu resim ise şu an için Lakers'ın tek gerçeği. Mike Brown'la Phil Jackson'lu günlerin ardından çok farklı ve yeni bir başlangıç, bu yeni başlangıç arifesinde de istenilen köklü değişimler. Bir tek yeri garanti olan isim Kobe, bunun dışında her değişime şahit olabiliriz ama şu aşamada Lakers adına işler iyi başlamadı, bakalım neler olacak.